tag:blogger.com,1999:blog-56368691236494794612012-02-16T10:08:35.387+02:00ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comBlogger1071100tag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-84269949186846194252011-04-18T09:29:00.000+03:002011-04-18T09:31:44.126+03:00<iframe title="YouTube video player" src="http://www.youtube.com/embed/RxiEMpcI83E" allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" width="480"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-8426994918684619425?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-14615298515949660752011-01-14T12:04:00.002+02:002011-01-14T12:05:26.461+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.movmag.gr/greek/images/stories/talkshow/talkshow_cover.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 598px; height: 886px;" src="http://www.movmag.gr/greek/images/stories/talkshow/talkshow_cover.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Το φορτηγό σταμάτησε στη μέση του δρόμου και από το ραδιόφωνο του μια φωνή άρχισε να διαλαλεί:<br /><br />"Εντός ολίγου θα μοιραστούν σεόλους δωρεάν γυάλινες μυγοσκοτώστρες, μαζευτείτε, κυρίες και κύριοι, μην παραλείψετε να πάρετε, είναι εντελώς άχρηστο αλλά είναι δωρεάν, θα πάρει ο άλλος και εσύ όχι; ελάτε κυρίες και κύριοι...." και συνέχισε να επαναλαμβάνει τα ίδια, μέχρι από περιέργεια μαζεύτηκαν κάποιοι, το φορτηγό καθυστερούσε να ανοίξει, μαζεύτηκαν κι άλλοι, αναμονή,<br /><br />"εντός ολίγου κυρίες και κύριοι",<br /><br />μικροσπρωξίματα,<br /><br />"εγώ ημουν πριν από εσάς, κυρία μου"<br /><br />ένταση, μικροτσαμπουκάδες, γριες ημιλιπόθυμες, και όταν τελικά άνοιξε η πίσω πόρτα του φορτηγού έγινε το έλα να δεις, έπεσαν μπουκέταστην ψύχρα, παιδιά χάσανε τις μάνες τους, ηλικιωμένοι ξεψύχησαν στο πεζοδρόμιο, και όλα αυτά<br /><br />α) ήταν τσάμπα β) "δεν κατάλαβα, εγώ μαλάκας είμαι να πάρουν όλοι και εγώ να μην πάρω;"<br /><br />ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ: Μας αξίζει, και με το παραπάνω, κάθε καραγκιόζης δήμαρχος, νομάρχης, βουλευτής και υπουργός που βλέπουμε στην τηλεόραση και αναρωτιόμαστε φωναχτά "μα καλά, ποιοι πάνε και τους ψηφίζουν αυτούς;"<br /><br />Κωστακης Αναν, Το ουρανιο talk show.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-1461529851594966075?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-58408055298850292382010-10-18T11:04:00.000+03:002010-10-18T11:05:00.500+03:00<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/I8nkGi4GwKE?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/I8nkGi4GwKE?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-5840805529885029238?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-12503251418654647282010-06-11T11:44:00.001+03:002010-06-11T11:47:04.352+03:00Οι μικροαστοί...<br /><br />Αυτοί οι τύποι, οι μικροαστοί,<br />δεν σκέφτονται ποτέ τους να αυτοκτονήσουν,<br />γιατί η ζωή τους ανήκει στο Θεό, αλλά στην ουσία,<br />επειδή δεν αποφασίζουν ούτε για τη ζωή τους, ούτε για το θάνατό τους.<br />Είναι αμνήμονες εκεί που τους συμφέρει, αλλά οραματιζόμενοι το μέλλον<br />δεν ζουν ποτέ ένα παρόν της προκοπής.<br />Κάνουν μακροπρόθεσμα όνειρα που, κατά κανόνα, τα προφταίνει ο θάνατος.<br />Χτίζουν ντουβάρια. Αγοράζουν οικοπεδάκια.<br />Δεν ψάχνουν τσάντες, γιατί σπάνια ερωτεύονται και όπως όλοι οι βλάκες,<br />ποτέ δεν νιώθουν ανίσχυροι.<br />Τρέμουν τις υποχρεώσεις, αλλά τελικά παντρεύονται μια υπομονετικιά,<br />αφού την πρήξαν επί χρόνια τόσο, που δεν θέλει πια ούτε να τους χέσει.<br />Κάνουν δύο μόγγολα, γιατί "ένα ίσον κανένα". Ή τρία αν τα δύο πρώτα είναι κορίτσια.<br />Και βέβαια, τους αρέσουνε πολύ οι βιζιτούδες,<br />τις οποίες πάντα ρωτάνε μετά το πήδημα: "Πως ξέπεσες έτσι;"<br />Όχι, δεν έχουν αρκουδάκι οι μικροαστοί. Μόνο σκουπίδια.<br />Σε τρόφιμα, σε ιδέες, σε τρόπο ζωής, σε πράξεις.<br />Την ξέρω απ' έξω κι ανακατωτά την Αδελφότητα που βρήκε την πεμπτουσία της<br />στο πρόσωπο του προέδρου.<br />Τρέμει μην πιαστεί κορόιδο και πάντα πιάνεται.<br />Υπεκφεύγει. Στρεψοδικεί. Αναβάλλει. Υποκρίνεται.<br />Ζητάει τα πάντα και δεν δίναι τίποτα. Παριστάνει τη Δίκαιη.<br />Αρνείται τα τεστ πατρότητας για να γλιτώσει τη Διατροφή<br />και πάντα είναι από κοντά ένας μειλίχιος και τίμιος επαρχιακός δικηγοράκος,<br />πρόθυμος να σπιλώσει την άπορη κακομοίρα.<br />Ο Μικροαστός δεν θέλει μπλεξίματα.<br />Γι' αυτό δεν μπορεί να είναι ποτέ επαναστάτης, άρα παλικάρι.<br />Δεν είναι αντιπαθής σαν υπέρμετρος, είναι σιχαμένος σαν πλαγιοδρόμος.<br />Νομίζει πως είναι διπλωμάτης και πως λύνει γόρδιους δεσμούς,<br />στην ουσία όμως ξεμπερδεύει μόνο τον εαυτό του<br />και τρελαίνει όλο τον κόσμο γύρω του.<br />Κανείς δεν είναι πιο επικίνδυνος από αυτά τα ήσυχα,<br />μειλίχια ανθρωπάκια, τους μικροαστούς...<br /><br />Μαλβινα Καραλη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-1250325141865464728?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-5326283669294375092010-05-19T12:38:00.004+03:002010-05-19T12:51:20.937+03:00<object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/7CC5pp6nLG8&hl=el_GR&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/7CC5pp6nLG8&hl=el_GR&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Tq8J2RRoPMo&hl=el_GR&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Tq8J2RRoPMo&hl=el_GR&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/cqm-K-1v3Eo&hl=el_GR&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/cqm-K-1v3Eo&hl=el_GR&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><br /><br /><object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/2_EDDput0b8&hl=el_GR&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/2_EDDput0b8&hl=el_GR&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-532628366929437509?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-30934663635620963912010-05-07T12:04:00.001+03:002010-05-07T12:04:42.736+03:00Είχα φτάσει στον πάτο. Αυτά που λένε ότι ο πάτος δεν έχει πάτο είναι μαλακίες. Μετά από ένα μήνα στο δρόμο και τριάντα νύχτες σε γωνίες και παγκάκια, είχα φτάσει στο τέλος του κατήφορου όπου το τέλμα νοίκιαζε δωμάτια σε τιμές ευκαιρίας. Εγώ δεν είχα φράγκο, και έτσι δεν έμεινα στο τέλμα ούτε ένα βράδυ. Μετά από λίγες ημέρες, άρχισα να διαπιστώνω με έκπληξη ότι ένιωθα όλο και καλύτερα. Είχα ξεκινήσει προσπαθώντας να ξεχάσω και τώρα σχεδόν τα είχα καταφέρει. Δυσκολευόμουν να θυμηθώ τι ήθελα να ξεχάσω. Χωρίς δόσεις να χορεύουν πάνω από το κεφάλι μου και να ξελογιάζουν τα χρήματα μέσα στο πορτοφόλι μου, χωρίς απλήρωτους λογαριασμούς, χωρίς «σε θέλει ο κύριος διευθυντής» και γενικά χωρίς όλα αυτά τα μικρά καθημερινά άγχη (που μόνα τους δεν πιάνουν μία, αλλά όταν συνασπίζονται σού τρώνε τα σωθικά, αργά αλλά σταθερά κάθε μέρα), ένιωθα καινούργιος άνθρωπος.<br /><br /> Ένα μεσημέρι έπιασε μία βρόχα τρελή στο κέντρο και εγώ στεκόμουνα στη στοά του Ειρηνοδικείου και έβλεπα να περνάνε δίπλα μου γραβάτες και γόβες, νέοι με γέρικες ψυχές, δερμάτινες τσάντες καρφωμένες για πάντα στους ώμους των ιδιοκτητών τους, βιαστικοί και βρεγμένοι άνθρωποι, όλοι να χώνονται στον υπόγειο για να γυρίσουν «σπιτάκι» τους. Το σκηνικό συμπληρώνανε μικροπωλητές, που προσπαθούσαν μάταια να σκεπάσουν την πραμάτεια τους και έβριζαν τους πάντες, και αλλοδαποί ομπρελοπώλες, που μάλλον κάποιος τους είχε σπείρει από το καλοκαίρι και φύτρωσαν τώρα ξαφνικά, με την πρώτη βροχή.<br /><br /> Όταν τελείωσε η βροχή, ήταν σαν να τους είχε ξεπλύνει όλους αυτούς και, όταν βγήκε ο ήλιος, προς το απόγευμα, ήταν ο πιο γλυκός ήλιος που είχα δει ποτέ. Στάθηκα στη μέση της πλατείας. Ξαφνικά ο ήχος χάθηκε από τα αυτιά μου. Έκλεισα τα μάτια και, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, πήρα μια βαθιά, χορταστική ανάσα και ένιωσα ότι με την εκπνοή μου έβγαλα από μέσα μου για πάντα όλη την ασχήμια του κόσμου. Ναι, η αιμορραγία είχε σταματήσει και η ψυχική μου σερβιέτα θα ήταν πλέον καθαρή κάθε μέρα- όλη μέρα.<br /><br /> Δεν είχα απολύτως τίποτα και απολύτως τίποτα δεν μου έλειπε.<br /><br /> Είχε μόλις τελειώσει το σχολείο και εγώ κολυμπούσα γυμνός στη θάλασσα, περιμένοντας να έρθουν οι φίλοι μου από την Αθήνα για διακοπές και κάνοντας σχέδια για το πώς θα τους εντυπωσιάσω με τα κόλπα που είχα μάθει όλη αυτή την χρονιά και πώς θα κάνω όλα τα κορίτσια να με ερωτευτούν, πράγμα που βέβαια δεν συνέβαινε ποτέ, αλλά έδινε ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα στον σχεδιασμό της επόμενης χρονιάς.<br /><br /> Με άλλα λόγια, είχα γεννηθεί ξανά.<br /><br /> Και πώς θα αξιοποιούσα αυτή τη δεύτερη ευκαιρία;<br /><br /> Κάνοντας αυτό που δεν θα τολμούσα με τίποτα να κάνω πριν από μερικούς μήνες: Επανάσταση!!!<br /><br />(Εγώ τους είπα να γίνει εδώ το διάλειμμα, για να είναι και πιο εφετζίδικο, αλλά δεν με άκουγαν)<br /><br /> Στα παγκάκια, στις στοές και στις πλατείες του κέντρου, βρήκα το υλικό που χρειαζόμουν. Ανθρώπους που δεν είχαν τίποτα να χάσουν και άρα διατεθειμένους να κάνουν τα πάντα. Ήταν θλιβερό όταν το συνειδητοποίησα, αλλά φοβάμαι ότι δεν ξεφεύγεις από την αλήθεια, όσο και να θες. Η επανάσταση χρειάζεται απελπισμένους ανθρώπους. Όταν μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα σε 25 διαφορετικές μάρκες σαμπουάν, σημαίνει ότι υπάρχουν χορτάτοι και λιγότερο χορτάτοι, που φωνάζουν μόνο και μόνο επειδή δεν είναι στη θέση των πρώτων.<br /><br /> Και μια μειοψηφία απελπισμένων που τους ξέρασε το σύστημα. Αυτοί θα ήταν ο στρατός μου!<br /><br /> Ντριμπλάροντας με δυσκολία πρεζόνια και πρεζέμπορους, συγκέντρωσα καμία δεκαριά άτομα και τους εξήγησα το σχέδιο.<br /><br /> Το επόμενο βράδυ, μία αδίστακτη συμμορία περιθωριακών εισέβαλε σε όσο περισσότερα (τόσο το καλύτερο) σπίτια μπορούσε και αφαίρεσε όλα τα τηλεκοντρόλ. Τηλεοράσεις, ηχοσυστήματα, κλιματιστικά, μέσα σε μια νύχτα έμειναν ορφανά από τηλεχειρισμό, και το άλλο πρωί οι ιδιοκτήτες τους δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι στο διάολο είχε συμβεί και ψάχνονταν συνέχεια μήπως τους λείπει και τίποτα άλλο.<br /><br /> Σε δυο-τρεις περιπτώσεις, κάποιοι πεινασμένοι σύντροφοι δεν κρατήθηκαν και άνοιξαν τα ψυγεία των σπιτιών όπου είχαν εισβάλει, για να απαλλοτριώσουν καμιά φτερούγα κοτόπουλο ή λίγες μπουκιές τορτελίνια, με τέσσερα, ίσως και περισσότερα, τυριά.<br /><br /> Έτσι, μέσα σε μία εβδομάδα, η ΕΑΤ-ΕΣΑ (Επιχείρηση Αφαίρεσης Τηλεχειριστηρίων – Έλεος Σημαίνει Αποτυχία) είχε αφαιρέσει και συγκεντρώσει στη γιάφκα της περί τα χίλια τηλεκοντρόλ. Ήταν μόνο η αρχή. Οι συνέπειες δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους.<br /><br /> Τα κλιματιστικά σίγησαν και ο κόσμος άρχισε και πάλι να ιδρώνει, όπως τον παλιό καλό καιρό. Οι λίγοι που ήξεραν πώς να ανοίξουν την τηλεόραση χωρίς κοντρόλ, απλά άφηναν ένα κανάλι να παίζει όλη τη μέρα. Το ζάπινγκ, αργά αλλά σταθερά, άρχισε να πεθαίνει, συμπαρασύροντας στον γκρεμό τα τηλεοπτικά προγράμματα, τις διαφημίσεις, τα τηλεπαιχνίδια και όλα τα παράσιτά τους.<br /><br /> Φυσικά, ο αντίπαλος άρχισε να οργανώνει την άμυνά του. Τηλεκοντρόλ συμβατά με όλες τις τηλεοράσεις άρχισαν να πωλούνται σωρηδόν και, όταν η ζήτηση άρχισε να υπερκαλύπτει την παραγωγή, άρχισαν να πωλούνται στη μαύρη. Εννοείται βέβαια ότι αυτό δεν ήταν ικανό να μας σταματήσει. Η ομάδα αριθμούσε πλέον αρκετά μέλη, ήταν άριστα οργανωμένη και δικτυωμένη και έτοιμη να ξεπεράσει τέτοιου είδους εμπόδια.<br /><br /> Τα τηλεκοντρόλ συνέχισαν να εξαφανίζονται με ταχείς ρυθμούς από τα σπίτια και να γεμίζουν τις μυστικές μας αποθήκες, που σιγά-σιγά μεγάλωναν σε αριθμό και τετραγωνικά.<br /><br /> Έτσι, λίγους μήνες αργότερα, το ζάπινγκ ήταν κλινικά νεκρό και κρατιόταν στη ζωή μόνο χάρη σε κάποιους βαριά άρρωστους που κάθονταν δίπλα στις τηλεοράσεις με τις ώρες και άλλαζαν μηχανικά τα κανάλια μάνιουagli. Αλλά και αυτοί θα τα παρατούσαν, αργά ή γρήγορα.<br /><br /> Είχε έρθει η ώρα για το δεύτερο σκέλος της επιχείρησης.<br /><br /> Με τα πενιχρά μας εισοδήματα, που προέρχονταν από παράνομο Emporio Armani (ενσωματωμένη διαφήμιση – τι να κάνω, κάπως πρέπει να βγάλω κι εγώ τα έξοδά μου) είχαμε νοικιάσει καμιά εικοσαριά ανατρεπόμενα φορτηγά. Τη συμφωνημένη ώρα, γεμίσαμε τις καρότσες με τα εκατομμύρια τηλεκοντρόλ που είχαμε συλλέξει και ξεκινήσαμε. Μία ώρα αργότερα, οι καρότσες άδειαζαν το περιεχόμενό τους στους προεπιλεγμένους στόχους,. Τράπεζες, Χρηματιστήριο, Βουλή, Δικαστήρια, Μητρόπολη, γέμισαν ξαφνικά με χιλιάδες ορφανά τηλεχειριστήρια, και ένα αλαφιασμένο πλήθος, με τον πόνο της απώλειας ζωγραφισμένο στα μάτια του, όρμησε προσπαθώντας να αναγνωρίσει το δικό του ανάμεσα στα άλλα.<br /><br /> Ο όχλος, στη μανία του, λεηλάτησε τα κτίρια, κατέστρεψε τράπεζες δεδομένων, βεβήλωσε εικόνες και εξαφάνισε αρχεία με καταδικαστικές αποφάσεις. Το σύστημα δεχόταν χτύπημα στα θεμέλιά του. Ή τώρα ή ποτέ, να ξεπλύνουμε τη βρόμα, σύντροφοι!!!<br /><br /> Ήρθε το τέλος σας, ρεεεεεεε….<br /><br />Παύση<br /><br />(Η οχλαγωγία σιγά-σιγά καταλαγιάζει και η τάξη και η ηρεμία ακούγονται από μακριά να πλησιάζουν απειλητικά, σαν σκυλάδικο τραγούδι σε κασετόφωνο κάμπριο αυτοκινήτου που έρχεται να παρκάρει για πάντα κάτω από τη ζωή σου.)<br /><br /> Ο θείος-Σαμ –όπως τότε, έτσι και τώρα- ανησύχησε για τα ανίψια του και έσπευσε να «βοηθήσει».<br /><br /> Τεράστια κοντέινερ με τηλεοράσεις που λειτουργούσαν με φωνητικές εντολές, χωρίς χρείαν τηλεκοντρόλεος, κατέφθασαν την επόμενη κιόλας μέρα και άρχισαν να μοιράζονται αφειδώς στον κόσμο, με αντάλλαγμα την υποτέλειά του για τα επόμενα 117 χρόνια. Το κίνημά μας κηρύχθηκε παράνομο και εμείς κυνηγηθήκαμε ανηλεώς. Μερικοί μικροί πυρήνες αντίστασης συνέχισαν τη δράση, αλλά όσο ο κόσμος ξαναέβρισκε σιγά-σιγά το αγαπημένο του καταπραϋντικό, η επανάσταση άρχισε να μετρά αντίστροφα.<br /><br /> Εγώ προσωπικά κατηγορήθηκα από τους πρώην συντρόφους μου ως προδότης και στάλθηκα εξορία. Οι διάδοχοί μου απαρνήθηκαν το παρελθόν, κράτησαν μόνο τις ταμπέλες και το γύρισαν σε πολιτικό κόμμα, το οποίο αναγνώρισε και η Βουλή, και τώρα τα στελέχη του σηκώνουν τα ποτήρια τους στις δεξιώσεις του προέδρου της Δημοπρασίας και πίνουν «στην υγειά των συντρόφων που δεν είναι πια εδώ»… Οι αχρείοι!...<br /><br /> Μερικές φορές σκέφτομαι αν άξιζε τον κόπο όλη αυτή η ιστορία.<br /><br /> Κάθομαι και κοιτάω παλιές φωτογραφίες, ακούω παλιά τραγούδια και με πιάνει ένας κόμπος στο λαιμό, σαν να γύρισα μετά από χρόνια στο πατρικό μου σπίτι και βρήκα στη θέση του πολυώροφη οικοδομή στα σκαριά.<br /><br /> «Μαλάκες εργολάβοι», ψιθυρίζω μόνος μου και εννοώ πολλά διαφορετικά πράγματα μαζί.<br /><br /> Βγαίνω έξω στον δρόμο. Έχει βρέξει και το χώμα μυρίζει χίλιες δυο λέξεις.<br /><br /> Πρέπει να συμμαζέψω λίγο τις αναμνήσεις μου για να κάνω χώρο για καινούρια σχέδια…ο καιρός περνάει…<br /><br /> «Άντε ρε κωλόγερε!» λέω στον εαυτό μου. Γυρνάει, με κοιτάει δήθεν πειραγμένος, μετά σκάμε και οι δύο στα γέλια, παίρνουμε τις μνήμες και τα όνειρά μας και κατηφορίζουμε προς τη θάλασσα.<br /><br /> Θα ψάξουμε για πλακουτσωτές πέτρες και μετά θα κάνουμε διαγωνισμό ποιος θα κάνει τα περισσότερα γκελ στο νερό, μέχρι να νυχτώσει.<br /><br /> Σήμερα είμαι σε φόρμα. Θα με νικήσω σίγουρα, δεν έχω καμία ελπίδα… <br /><br />Κωστακης. Αναν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-3093466363562096391?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-46490105126998621672010-03-22T02:41:00.002+02:002010-03-22T03:02:13.951+02:00Εχω δοκιμασει τοσα πολλα διαφορετικα πραγματα στη ζωη μου, εχω ζησει στιγμες με τοσο πολλους διαφορετικους ανθρωπους, με τοσους διαφορετικους τροπους ζωης, συνεχεις εναλλαγες, να βρω τι με εξιταρει, τι μου γαμαει το μυαλο, τι ορια εχω, τι φοβους, προσπαθοντας να υπερνικησω οτι μπορω. Σιγουρα απ'ολα αυτα εχω καταλαβει οτι αγαπαω το απλο, το ξεκαθαρο, το βαρυ ρε παιδακι μου, αυτο που ξερεις οτι μπορει να σου διαλυσει τα παντα γιατι δεν εχει λειες ακρες και ομορφο περιτυλιγμα. Σιχαινομαι επισης την υποκρισια και την αχαριστια. Λατρευω ανθρωπους που χωρις περιστροφες μου λενε οτι μπορουν να με σκοτωσουν τωρα που ειμαι αφυλακτος και αμα συνεχιζω να το κανουν γιατι τα θελει ο κωλος μου.<br /><br />>δωσε μου ενα λογο και θα κανω οτιδηποτε χρειαστει αν αξιζει ο λογος<br /><br />><br />>γυρνα τον κοσμο μου αναποδα οσες φορες θες, φερ τον υπο γωνια, δωστου κλωτσιες, δεν θελω πραγματα στασιμα<br /><br />>Παψε πια να εισαι απολυτος και σιγουρος<br /><br />>Μην προγραμματιζεις συνεχεια, κοψε αυτην την κακια συνηθεια, αλλιως συνεχεια με τα ιδια ατομα θα προγραμματιζεις τις ιδιες καταστασεις<br /><br />>Μερικες φορες φιλε γινομαι πολυ καθικι αν γινεσαι πολυ μαλακας. Δεν χαριζω, αλλα παντα χαριζομαι. <br /><br />>Συνεχισε να ψαχνεις, οσο κι αν δεν βρισκεις, το νοημα ειναι και παραμενει πολυ περισσοτερο η διαδρομη και πολυ λιγοτερο ο προορισμος<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-4649010512699862167?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-67716866660813222882010-03-19T02:12:00.000+02:002010-03-19T02:13:08.398+02:00ki elega na grapsw kati shmera alla na to ena to allo to parallo..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-6771686666081322288?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-5912567668365895592010-02-20T10:03:00.002+02:002010-02-20T10:19:58.703+02:00Εχω παρατηρησει οτι οταν θελω να γραψω βαριεμαι το κλικ κλικ κλικ, κι οταν δεν θελω εχω ορεξη. Ισως πρεπει να επιστρεψω στην παλια μεθοδο να τα γραφω πρωτα σε χαρτι οταν θελω να γραψω, κι οταν δεν θελω να γραψω να τα μεταφερω στο διαδυκτιακο παλεακι. <br />H ανειλικρινια στα ζευγαρακια μου την βαραει, τα ψεμματακια για "καλο" δινουν και περνουν, και ισως τελικα δεν φταινε τα ζευγαρακια αλλα οι ανθρωποι που τα απαρτιζουν. Βασικα δεν μ'ενδιαφερει το τι φταιει οταν αφορα αλλους και δεν μπορω να το αλλαξω. Αναρρωτιεμαι αν και ποσο για τον πουτσο μεταμορφωνομαι κι εγω οταν ειμαι σε μια σχεση.<br /><br />Ακουσα και το θεικο. "Ενα απο τα πραγματα που δεν μ'αρεσουν πανω σου ειναι οτι εισαι πολυ κοινωνικη". Και το "αχ θα τον κερατωσω τον πουστη μου χει βγαλει την ψυχη". <br /><br />Και το "μια ακομα ευκαιρια θα δωσω.." εκατονοχτακοσιες συν μια δηλαδη ισον εκατονοχτακοσιεσμια ευκαιριες. Κατανοητες ευκαιριες, τοσες περιπου φορες το εκανα κι εγω. Αδικαιολογητες ομως. Κι απεραντα αδικες προς εμας. Στον εαυτο μας ευκαιρια πότε δινουμε; Τοση ανιδιοτελεια ρε παιδακι μου και για την σχεση γινομαστε χιλια κομματια; Ή απιστευτη ιδιοτελεια για να προσπαθουμε το ακατορθωτο(μια ωραια και ηρεμη σχεση με φουσκοθαλασσιες οταν και μονο οταν γουσταρουμε ΕΜΕΙΣ) και να μην χασουμε την σιγουρια του οτι ήδη εχουμε; <br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/3G_Y_D-grVs&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/3G_Y_D-grVs&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-591256766836589559?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-43175027225892811802010-02-05T11:22:00.000+02:002010-02-05T11:23:02.729+02:00ΒΑΒΑΙ, ΚΥΡΙΑ ΚΟΥΛΑ ΜΟΥ...<br />"Και ποιά είν' η γνώμη σας για τη γυναικεία λογοτεχνία;" με ρωτάει στο τηλέφωνο ο δημοσιογραφήσιος. Οσμίζομαι πως ένας ανυποψίαστος όπου να 'ναι θα ψελλίζει ακυριολεξίες. "Ρωτάτε για τη λογοτεχνία που γράφεται από γυναίκες, φυσικά...". Γελάει. Με διαβεβαιώνει πως μόνο αυτό εννοεί... "Γιατί εγώ εννοώ τελείως άλλο, κουκλίτσα μου", του λέω. "Γυναικεία λογοτεχνία δεν είναι ένα είδος που γράφεται από γυναίκες, αλλά που απευθύνεται σε γυναίκες. Πώς, για παράδειγμα, ο Τιτανικός, είναι γυναικείο σινεμά; Το ίδιο. "Δηλαδή γυναικεία λογοτεχνία", συνέχισε ο έχων την ελαιώδη διαύγεια των βαλτολιμνών, "είναι κακή λογοτεχνία; Και αν είναι, πόσο κινδυνεύουμε;" (Θεόχαζη αδελφή, σκέφτομαι. Άκου πόσο... Τόσο... Να ένας άνθρωπος που δεν θα τον καλούσα ποτέ για φράουλες και σαμπάνια σπίτι μου. Τον καταριέμαι να τρώει πάντα πίτσα ντελίβερι. "Μην ανησυχείς ακόμα", του λέω, "αν οι γυναίκες, διαβάζοντας την Κυρία Κούλα, την Καρδιά της μάνας και τη Μητέρα του σκύλου, εξακολουθούν να βάζουν πλυντήριο και τσουκάλι στην κουζίνα τους, τότε ο κίνδυνος που προέρχεται από την εξάπλωση της γυναικείας λογοτεχνίας ελαχιστοποιείται".<br />...Εννοείται πως έχω διαβάσει αμέτρητες "γυναικείες λογοτεχνίες", γραμμένες από γυναίκες και ιδίως από άντρες με ψυχοσύνθεση πικραμένης κομμώτριας που ονειρεύεται να μπει σε BMW... Τελικά η ενημέρωση δεν είναι πάντα εχθρός της ευχαρίστησης. Τα βιβλία τους: η ιλαρότητα των παθών του εγώ...Δεν υπάρχει τίποτα πιο γυναικοτραβηχτικό, για παράδειγμα, από ένα συγγραφέα που επιδίδεται σε ερωτικά μνημόσυνα για την απωλεσθείσα Βούλα. (Που είχε κάτι ερεθιστικό πάνω της, αλλά κάποιοι το έλεγαν καυλωτικό). Τριακόσιες σελίδες κείμενο για να εμπεδώσω αυτό που ήδη ξέρω: πως ο βλάκας άνθρωπος, κάθε φορά που θέλει να γαμήσει, πείθει τον εαυτό του πως ερωτεύτηκε.<br />...Ανοίγω ένα βιβλίο στην τύχη. "Στην απουσία σου η μορφή σου διαστέλλεται, σε σημείο που να γεμίζει το σύμπαν (...). Περνάς στη ρευστή κατάσταση, η οποία χαρακτηρίζει τα φαντάσματα (...) Πεθαίνω από αυτό το βάρος όταν μου πέφτει στην καρδιά...". Άλλο απόσπασμα, από την Πανκόλ - όλο το βιβλίο έτσι πάει: "Είσαι δικιά μου, σε αγαπούσα από πάντα, δεν θα στο πω ποτέ (ήδη της το είπε). Θέλω να εκραγείς από ηδονή, να σβήσεις ικετεύοντάς με να συνεχίσω (η μαλακία του δεν της έχει ρίξει ακόμα τη λίμπιντο;), να τιναχθείς στον αέρα (κούφια η ώρα), σε εκατομμύρια έτη φωτός μακριά (θέλει και να την ξαποστείλει, βλέπω), να γίνεις σκόνη (βρε ουστ, γρουσούζη, ανάθεμα την ώρα που σου κάθισα)..." Όταν η γυναικεία λογοτεχνία δεν εξάπτει τη φαντασία των πεινασμένων μαινάδων με ιλιγγιώδη γαμήσια που σε στέλνουν εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από την Αργυρούπολη, ξοδεύει εκατό σελίδες για να σε πείσει πως το ξεσκόνισμα στο οποίο δισεβδομαδιαίως επιδίδεται η άεργη παλιοτεμπέλα ισοδυναμεί με το να σου ξεριζώνουν τα νύχια και να σου βάζουν βραστά αυγά στις μασχάλες.<br /><br /><br />Μαλβινα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-4317502722589281180?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-82559834178893489372010-01-22T02:54:00.006+02:002010-01-22T13:07:15.947+02:00Οταν πεθαινει καποιος, ολη η αναγουλα του ανθρωπου βγαινει στην φορα. Ολη η φαση ξεκιναει με τα κλασσικα μολις σκαει το νεο : Απιστευτο(ελα μην ψαρωνεις πλακα σου κανα) - Μα χθες την ειδα(αν σου λεγα οτι πεθανε προχθες τοτε να το αναφερεις) - Να γιατι πρεπει να φοβομαστε, ολα μπορει να συμβουν(γεννηθηκα για να ζω τρομαγμενος) - Κριμα το κοριτσι, κριμα, κριμα, κριμα, κριμα(επ απειρο)... Και εκει που οι ατακες διαδεχονται η μια την αλλη, ξαφνικα η συζητηση γυρναει στο ποδοσφαιρο. <br /><br />Εχω κοκαλωσει, και προσπαθω να ξεφυγω απο τον χωρο με αστρικη προβολη εξω απο το παραθυρο στον εξω χωρο να με φωτισει λιγο ο ηλιος να ηρεμησω. Προσπαθουν να με βαλουν στην κουβεντα κι εγω απανταω με ναι η οχι χωρις να ξερω καν για τι πραγμα μιλαω. <br /><br />Αφου εχει κοπασει ο θορυβος, αφου η κουβεντα ηρεμησε και τα λογια λιγοστεψαν, ανοιγει πισω μου η πορτα. Ειναι ο αλλος καθισμενος στην καρεκλα απο το γραφειο πισω μου. Χαιρομαι συχνα που υπαρχει τοιχος ή πορτα να μας χωριζει. Χτυπαει με τον χαρακα την ανοιχτη πορτα δυνατα 5-6 φορες να δωσουμε ολη την αμεριστη σημασια μας και λεει ξερα και με υφος ντελαλη : "Η κορη της Μ. πεθανε" Λεμε ολοι "ναι το μαθαμε". Για λιγα δευτερολεπτα προλαβαινω να ακουσω απο το δωματιο της πορτας που ανοιξε συζητηση αλλων απο την δουλεια, αναλυσης του συμβαντος διανθισμενη με δραματικο τονο φωνης να λεει "Πως να ειναι τωρα η Μ. ρε συ;" Η αιωνια ερωτηση των εναπομειναντων στην ζωη για το θυμα της απωλειας. Με σκοτωνει αυτη η ερωτηση. <br /><br />Μετα απο ολα αυτα ειμαι κοντα στα ορια μου και θελω να ορμηξω σε ολους να τους αρπαξω απο το λαιμο με τα δοντια και να τους ξεσκισω. Το σκεφτηκα πολλες φορες σε λιγα δευτερολεπτα.Εκλεισε η πορτα γρηγορα ευτυχως. Τους εβγαλα απο το γραφειο ολους κι εμεινα για λιγη ωρα με μισανοιχτο στομα να κοιταω το απειρο. <br /><br /><br />Αυτο που δεν καταλαβαινουν οι ανθρωποι ειναι οτι δεν χρειαζεται να κανουν ολα αυτα για να δειξουν την στεναχωρια τους. Το μονο που εχουν να κανουν, και μαλιστα κανοντας καλο και σε ολους τους υπολοιπους, ειναι να το ΒΟΥΛΩΣΟΥΝ. Να την σκεφτουν. Να στεναχωρηθουν, να χαμογελασουν απ'τις θυμισες. Να σκεφτουν αρχεγονες αποριες. Και να τα επαναλαμβανουν που και που κατα τη διαρκεια της ζωης τους για αυτο τον ανθρωπο. Για τιμη, για καλο, για να μην περασει απ'τον κοσμο κανεις χωρις να εχει κανει κατι με σημαντικο νοημα για πολλους ανθρωπους. Ολοι το δικαιουνται αυτο. Και 3 και 15 και 100 χρονων.<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/0oHi_SxeadM&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/0oHi_SxeadM&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-8255983417889348937?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-66115822618206003972010-01-10T21:30:00.000+02:002010-01-10T21:32:19.629+02:00Ολοι καλα ε; <br />Καλησπερες :)<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/df-t0Zbiv84&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/df-t0Zbiv84&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-6611582261820600397?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-59690802334014264842009-12-07T12:44:00.004+02:002009-12-08T00:29:37.571+02:00Το μοναδικο ωραιο πραγμα που ακουσα και διαβασα εδω και πολλες ημερες ειναι οτι οι Κατσιμιχα θα ξανακανουν μαλλον συναυλιες το καλοκαιρι.<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/fApPeB41Cnw&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/fApPeB41Cnw&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />Ποιον στιχο να σιγοτραγουδησω κι απο που να πρωτοπιαστω.. <br /><br />Κανα 2 μερες ακομα..<br /><br />be white.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-5969080233401426484?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-12221048463211203632009-12-01T16:16:00.004+02:002009-12-01T16:44:08.074+02:00Φτανει τοσο ε; Πανω στην ωρα να χαιρετησω για λιγο τωρα που αλλαζει ο μηνας! Το τραγουδακι με αγαπη και κεφι περισσιο ελπιζω να το ακουσετε χορευοντας. ΟΠΑ! Θα τα ξαναπουμε οταν με πιασει φαγουρα στην κωλοτρυπιδα. Φιλια τριγυρω.. H photo παραμενει για αισθητικους, διαισθητικους και οχι μονο λογους.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SxUoCgKQIAI/AAAAAAAAAJc/Hu7P7G5jpFE/s1600/carlin-732583.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 208px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SxUoCgKQIAI/AAAAAAAAAJc/Hu7P7G5jpFE/s320/carlin-732583.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410274550813302786" border="0" /></a><br />Υ.Γ. Δεν μετανιωνουμε για τιποτα, ετσι; Κι ας λυπομαστε. Πολυ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-1222104846321120363?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-65723057057766584082009-11-26T09:33:00.003+02:002009-11-26T10:19:13.676+02:00Μου αρεσε πολυ το κολαζ που εφτιαξα και φαινεται μολις μπαινεις στο μπλογκ. Μου αρεσει παρα πολυ αυτη η κινηση των χεριων! Κατ'επεκταση το ζεϊμπεκικο, οι δυνατες αγκαλιες, 2 σχοινια που η μια τους ακρη ειναι δεμενη στα χερια σου και η αλλη σε αφηνιασμενα αλογα, αυτη η αισθηση ελευθεριας ρε παιδακι μου. Οταν τα εχεις ολα ανοιχτα, χερια, ποδια(κυριως) , ματια, αυτια, στομα(προσοχη,μυγα) εισαι ελευθερος(πιο).<br /><br />Επισης μετα απο επισταμενες ερευνες ανακαλυψα οτι μπαινοντας στο yahoo και γραφωντας την λεξη κωλοτρυπιδα στο search engine ως εκ θαυματος πρωτο πρωτο σαιτ ειναι το υποφαινομενο! Νιωθω πολυ ευτυχισμενος για αυτην μου την κατακτηση!<br /><br />Επισης εχω κι αυτη την μαλακια που τσεκαρει ποσοι μπαινουν στο σαιτ και διαφορες αλλες αναλυσεις, αλλα δεν βοηθαει! Γιατι να ας πουμε εκει που το counter ελεγε 12 την μια μερα 44 την αλλη 8 την παραλλη 27 την παρακειθε, χθες βλεπω 127! Και λεω τι πως που 127; Και βλεπω οτι καποιος μπηκε και διαβασε ενα ενα ολα τα ποστ μου, που αραγε ειναι 127; δεν νομιζω. Και μπαινω στο ip search και βλεπω οτι η Ip του ειναι απο Καλαματα, και λεω γιατι; γιατι δεν μου δινει ενα ονομα ενα τηλεφωνο και μια φωτο να δω κι εγω ποιαν καλαματιανη θεογκομενα διμετρη κουκλαρα ξανθια, μαγεψε το δημιουργικο μεγαλειο της οντοτητας μου; Η καποιος μουστακαλης με χασισοχωραφα στα βουνα της Καλαματας που θα μπορουσε να μου στελνει με κουριερ μια ουγκια τον μηνα;<br /><br />Επισης αμα εχεις βαθια φωνη και λες στοχευμενες προστυχιες κανεις μουσκεμα μια οκκα βρακακια, αμα εχεις πολυ βαθια φωνη δουλευεις στο πιο ερωτικο και moody ραδιοφωνο της πολης, και αμα κανεις πιο βαθια φωνη ακομα σε πιανει σπαστικος βηχας και σου ανεβαινει και το πιο βαθυ φλεμμα που προκαλει αιδοιακη αναρροφηση και απολυεσαι αυτοματα απο το ραδιο πιανοντας δουλεια σε καποιο συνεργειο αυτοκινητων. Παν μετρον αριστον.<br /><br />Η Καμπυλη τελευταια ειναι χαμηλα. Ψυχοσωματικα. Σπρωχνοντας ομως θα φτασει εκει που πρεπει. Σπρωχνοντας χιχαχιχο.<br /><br />Μην επαναπαυομαστε γιατι παντα πρεπει να αφηνουμε τον αλλον γκααααα, σλουρπ. Μ'ανοιχτο το στομα και να τρεχουν τα σαλια.<br /><br />Γιορταζουν τ'αστερια σημερα. Χρονια πολλα ρε μανα.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/Sw454_WJTLI/AAAAAAAAAJU/Ag5ETIM9Go4/s1600/GeorgeCarlin.3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 208px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/Sw454_WJTLI/AAAAAAAAAJU/Ag5ETIM9Go4/s320/GeorgeCarlin.3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5408323853758319794" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-6572305705776658408?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-25110641139814958692009-11-21T15:16:00.003+02:002009-11-21T15:20:17.073+02:00Εκει που ολα μπαινανε σε μια σειρα ηρθε τοσος κοσμος τις προαλλες και μπλεχτηκανε αλλα χθες τα κανανε πουτανα και δεν μπορω να τους βγαλω και εξω. Δεν βοηθαει και κανεις. Ομως. Καλες οι αποφασεις αλλα θα ηθελα κι εγω να ηξερα τι αλλαξε στο καταστατικο της πολυκατοικιας..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-2511064113981495869?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-54468314262504066442009-11-14T09:39:00.005+02:002009-11-14T10:16:39.301+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/Sv5ezM8e86I/AAAAAAAAAJM/fgjRPNhmFr8/s1600-h/absorb.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 330px; height: 231px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/Sv5ezM8e86I/AAAAAAAAAJM/fgjRPNhmFr8/s320/absorb.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403860836632425378" border="0" /></a>Νοημα στην αρχικη ειδοποιηση μπαινοντας και δεν αδικω και αυτον που πατησε το κουμπακι και λιγο πορνο για το φιλοθεαμον κοινο, ταυτοχρονα. What a fine day to exit.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-5446831426250406644?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-4838154921426325362009-11-09T15:24:00.005+02:002009-11-09T15:53:01.357+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SvgefltZ9MI/AAAAAAAAAI8/ZDDU6t3jhfU/s1600-h/DA23212.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 270px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SvgefltZ9MI/AAAAAAAAAI8/ZDDU6t3jhfU/s320/DA23212.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402101281078244546" border="0" /></a><br />Και τι δεν θα εδινα για να βγω απο την πορτα με τις βαλιτσες στον ωμο, με νευρα κουρελια απο την ακαπνια και το ταξιδι καρφωμενος σε μια καρεκλα, και να σε δω, ντυμενη στα μαυρα, με εκεινο το σακακι το καμπαρντινε, και τα χερια σταυρωμενα χαμηλα στις παλαμες, κι οταν με συναντησει το βλεμμα σου να σκασει εκεινο το τεραστιο, το θεορατο χαμογελο, και να πεσει εκεινη η αγκαλια που συνθλιβει πετρες, και εκεινο το βλεμμα που δεν πιστευει αυτο που βλεπει και τρεμοπαιζουν τα ματια, και να μου κερασεις τσιγαρο.. Και να μου πιανεις το χερι, σκατορομαντικια, και ουφ, λιγος χρονος, αλλα να... Μετα απο λιγα λεπτα τιποτα δεν θα εχει σημασια.<br /><br />Πως αραγε θα ηταν αν ηταν λιγο αλλιως. ή πολυ. Ποσο πολυ σε σκεφτομαι για να μην καταλαβαινω ποσο πολυ ειναι αυτοι οι +-6 μηνες που εχω να σε δω. Ποσο πολυ λιγο πολυ σε εμαθα σε τοσο πολυ λιγο πολυ που σε εζησα..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-483815492142632536?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-17823279457320686432009-11-03T14:43:00.004+02:002009-11-03T15:03:29.310+02:00Ψαξοκουλτουριαρικος τιτλος, το γνωριζω αυτο. Ο Κυριος Malax και ο κυριος Sakui ειναι δυο μαλλον ευφυεστατοι κυριοι και παρεπιπτοντως και αρτιστες των κομιξ. Δημοσιευονται στο περιοδικο drive στην ελλαδα (δεν διαβαζω περιοδικα αυτοκινητων). Τυχαια επεσε στα χερια μου. ΑΛΛΑ, ΑΛΛΑ ΛΕΩ! Εδω εχουμε την απολυτη καταγραφη της πραγματικοτητας! ΚΑΙ ΟΧΙ! ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΙΩΝΩ!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SvApqChw46I/AAAAAAAAAI0/VsnHXtOiLHI/s1600-h/page_01_big.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 263px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SvApqChw46I/AAAAAAAAAI0/VsnHXtOiLHI/s320/page_01_big.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399861755426956194" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-1782327945732068643?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-42487591788169554462009-10-08T15:28:00.002+03:002009-10-08T15:45:49.024+03:00Βαρεθηκα τα κλισε, τα ρευματα, τα στυλ, τις ταμπελες, βαρεθηκα την βαρεμαρα,το "δεν ξερω, οπου θες εσυ", το μπουκωμενο μου ρουθουνι το αριστερο, το δεξι παλευεται ακομα. ΑΓΚΡΡΡΡΡΡΡ. Θελω μαστιγια γαμωτο και ενταση. ΜΠΙΖΖΖΖΖ!<br /><br /><br />Οικογενειακό τραπέζι, καλό κρασί, κουβέντες του αέρα, θείος Μιχάλης:<br /><span style="font-family: georgia;">“Βλέπεις τον μαύρο, θα σου πουλήσει το CD του θα πάει στην ευχή της Παναγίας, ούτε θα πειράξει κανέναν ούτε τίποτα. Ενώ βλέπεις αυτούς τους Αλβανούς και τους Ρουμάνους, όλοι τους κάτι φάτσες, ρε παιδί μου… να τους φοβάσαι. Γι’αυτό σου λέω.. Να τους πιάσει το κράτος και να τους πει: “Έλα εδώ κύριε! Τι δουλειά έχεις εδώ; Τίποτα; Ε,τράβα πίσω στην χώρα σου τότε κι άσε μας ήσυχους!”</span><br /><span style="font-family: georgia;">…Και η όλη αφήγηση να συνοδεύεται από συγκαταβατικά νεύματα μανάδων και θειάδων, οι οποίες διανθίζουν το λογύδριο του θείου Μιχάλη με υπενθυμίσεις του στυλ: </span><br /><span style="font-family: georgia;">“Τι νομίζεις και τις Ουρανίας απέναντι αλβανοί δεν της την βουτήξανε την τσάντα στην μέση του δρόμου;” Ωραία, αφού βρήκαμε ποιος φταίει για ΟΛΑ, να φάμε το γλυκό τώρα;</span><br /><span style="font-family: georgia;">Το παραπάνω είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πως οι άνθρωποι επιλέγουν σίγουρες απόψεις, με τις οποίες θα συμφωνήσει η πλειοψηφία και αποφεύγουν να σκεφτούνε λίγο πιο σφαιρικά, γιατί δεν έχουν όρεξη να ξυπνήσουν τον διαβολικό άγγελο της αμφισβήτησης που κοιμάται βαθιά στο κεφάλι τους. “Παν μέτρον άριστον”, που να τρέχεις τώρα…<br /><br />Κωστακης Αναν.<br /><br /><br />Ισως καταληξω να μ'αρεσει να ξεσκατωνω παππουδες, κατακοιτους και λαγνους. ρε βαρεθηκα ΡΕ. Βαριεστημενη σαπια μερα, αρρωστος και 25. Οταν παει παρα ενα ξυπνηστε με.<br /><br />Μια χαρα ειμαι, και γκρινιαρης οπως παντα. Φιλακια στα δοντια και χαμΟγελα :))<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-4248759178816955446?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-91664153036368910952009-09-11T13:07:00.001+03:002009-09-11T13:12:23.899+03:00"Απορώ πως μας συγκρίνουν σαν κράτος με την Ζιμπαμπουέ. Δείξτε μου έναν που δεν έχει νερό να πιεί. Εδώ έχουμε νερό για όλους και πολλες φορες και τσαμπα."<br />Κωνσταντίνος Καραμανλής<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SqoiNS2aNVI/AAAAAAAAAIk/Xx296zSzYVk/s1600-h/police3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 438px; height: 327px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SqoiNS2aNVI/AAAAAAAAAIk/Xx296zSzYVk/s320/police3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380150316641170770" border="0" /></a>Τιτλος εικονας: "Παρτα μαλακα... ΕΛΛΗΝΑ(ρα)."<br /><br />Τωρα στις εκλογες θα γελασει και το παρδαλό κατσίκι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-9166415303636891095?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-33214568321421138462009-08-11T15:37:00.003+03:002009-08-11T16:10:26.504+03:00Ακουω ανθρωπους ολη μερα να σχολιαζουν ανθρωπους και καταστασεις, που ποτε δεν θα μπορουσαν να μπουν στην θεση του αλλου, ή να εχουν ζησει τετοια πραγματα. Κι ομως αυτο το "αμα ημουν εγω στην θεση του ΘΑ" το εχουν στην ακρη της γλωσσας τους. Πολιτικοποιημενοι κ παντα με μια τοποθετηση. Και το "ΘΑ" χρησιμοποιουνε ασυστολα, και φυτρωνουν εκει που δεν τους σπερνουν. Πως ο Γιαννης Παπαθανασιου ενω εχει τελειωσει Ηλεκτρολογος-Μηχανολογος ειναι υπουργος οικονομιας, ετσι ακριβως. Αυτη η αλαφροτητα της σιγουριας της γνωμης, χωρις την γνωση με εκνευριζει πολυ.<br /><br />"Για παράδειγμα, μπορεί να διαβάζεις και να μιλάς για ακρότητες και παραβιάσεις δικαιωμάτων με τις ώρες, απ' τη στιγμή όπως που θα δεις μια φωτογραφία όπου διάφοροι τύποι παίζουν ποδόσφαιρο χρησιμοποιώντας για μπάλα το κομένο κεφάλι ενός άλλου τύπου (και ακόμα κι αν ο υπότιτλος γράφει: τελικό σκορ 3-1), το σοκ θα είναι αρκετό ώστε να μη φας το μεσημέρι και να συνειδητοποιήσεις τι μαλακίες έλεγες όλον αυτό τον καιρό. Το βασικό πρόβλημα ήταν πάντα ίδιο. Αφού δεν έφτασε μέχρι τον δικό μας κώλο, λέμε και ένα ανεκδοτάκι με καπότες για να γελάσουμε." σχολιαζει μαλλον ευστοχα ο Αναν.<br /><br />Επισης ενα ερωτηματικο εχω που με βασανιζει. Νιωθεις καποια πολυ εντονα συναισθηματα για μια γυναικα. ΟΚ; ΟΚ. Το ξερει οτι τα νιωθεις. ΟΚ; ΟΚ. Νιωθει κι αυτη αναλογα συναισθηματα. ΟΚ; ΟΚ. Γιατι οταν της λες οτι "εισαι η πιο ωραια γυναικα του κοσμου", "εισαι τα παντα για μενα", "οταν με κοιτας στα ματια σταματαει η καρδια μου" και αλλες αναλογες σχετικες υπερβολες, υπαρχουν φορες που χαζογελανε; οχι παντα, δεν ειναι ολες οι ωρες ιδιες. Ομως..<br /><br />Ειναι θεμα, γιατι εκεινη την ωρα που ο αλλος το λεει, το πιστευει, οσο υπερβολικο κι αν ειναι. Το πιστευει ομως εκεινη την ωρα. Ακομα και το τελειως ντεκαυλε "θα σ'αγαπω για παντα" εκεινη την ωρα το εννοει. Γιατι να χαζογελασεις κοπελα μου; Πιστεψε το τωρα που το πιστευει κι ο αλλος. Μην ακουγεται περιεργο. "Αυτη τη συγκεκριμενη στιγμη που μιλαμε στα ματια μου εισαι η πιο ωραια γυναικα του κοσμου, σημαινεις τα παντα για μενα και θα σ'αγαπαω μεχρι το 2012 που θα καταστραφει ο κοσμος." Δεν ξερω γιατι οι γυναικες τα θελουν ολα τοσο αναλυτικα. Τα λογια δεν παιζουν ρολο. Το πιστευω ακραδαντα. Αλλα για λιγες στιγμες αστα να παιξουν αυτο το μικρο ρολακι που θελει ο αλλος να τους δωσει.<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/6X8Ic86Hx3w&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/6X8Ic86Hx3w&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-3321456832142113846?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-10576723489664488032009-07-09T16:24:00.000+03:002009-07-09T16:25:33.900+03:00emena na deis pws me sokarei<br /><br />nomizw oti oloi kati pernoun<br /><br />perimenw mia mera apo ton 8eo<br /><br />ton pantaxou parwn<br /><br />an yparxei<br /><br />na ferei to aorato xeri tou panw apo olous aytous<br /><br />kai ka8e fora pou oi kogxes twn xeiliwn tous koitazoun pros ta katw<br /><br />na tous travaei mia sfaliara sto sverko<br /><br />MPAF<br /><br />twra pou eipa mpaf<br /><br />h toulaxiston na ginei o mpafos nomimos<br /><br />na gelane oloi<br /><br />na einai xalaroi<br /><br />entaksei kamia fora na katouriounte ki apo ta gelia<br /><br />alla ok<br /><br />den einai kako<br /><br />oloi sto dromo 8a odhgoune kai me 5 xiliometra thn wra<br /><br />to poly poly na se trakarei o apo pisw sou giati pas poly arga<br /><br />xairomai pou leipeis kai borw na aytosxediazw kai na malakizomai<br /><br />einai agaphmeno hobby<br /><br />as i walk through the valley of the shadow of death i take a look at my life and realize is messed up<br /><br />hrrh ou ho uh hou scratch on the decks<br /><br />yo<br /><br />kai korh<br /><br />file mou xairomai, xairomai eilikrina pou yparxoun xaroumenoi an8rwpoi akoma<br /><br />megaleiwdhs aytapatistes isws, e8elotyflountes alhtes, h estw oramatistes kai oneiropoloi. KAI PES MOU ESY! GIATI OXI?<br /><br />oxi oxi<br /><br />apo ayrio tha to valw sto programma<br /><br />tha ksypnaw to prwi<br /><br />tha klaiw 10 leptakia thn moira mou, tha koitiemai ston ka8repth giati den m'aresei to swma mou, tha anarwtiemai giati den borw na pw to afentiko mou oti einai mia medouloroufhxtra kariola,<br /><br />tha vazw liga corn flakes sto pothri me gala<br /><br />tha shkwnomai tha vourtsizw ta dontia mou<br /><br />tha ntynomai<br /><br />tha vlepw oti exw ena leke sto deksi batzaki kai den exw allo siderwmeno panteloni<br /><br />tha dakryzw ligo kryfa apo ton pantaxou parwn pou legame prin kai tha vlasthmaw ligo etsi gia to gamwto<br /><br />tha bainw sto amaksi<br /><br />sto dromo tha akouw erwtiko 94.8 sta fm<br /><br /><br />kai tha paizei kotsiraki kai tha thymamai thn teleytaia gomena pou mou katse prin 3 xronia, oxi oti thn agaphsa alla na ekane fovera tsiboukia kai oso na nai mia gynaika borei na mhn thn agaphseis<br /><br />ena kalo tsibouki omws einai aksiagaphto<br /><br />ftanontas sthn douleia 8a bainw katsoufhs<br /><br />tha lew kalhmera mono ston ligotero antipathitiko synadelfo giati se olous tha vlepw mono ta xougia tous kai to poso a8lioi typoi einai<br /><br />tha pernaei h mera sth douleia toso wraia pou sto nhma isa pou tha kerdizei mia mera agalia me thn xestra ksernwntas meta apo ena agrio me8ysi<br /><br />kai diarroia parallhla<br /><br />giati thn wra pou pas na katseis na xeseis tha sou erxete anagoula kai den tha boreis na xwseis thn mourh sou sthn xestra na kseraseis giati tha exei mesa skata!<br /><br />kai to anapodo<br /><br />tha exeis kserasei kai to kapaki ths toualetas<br /><br />kai den tha boreis na katsei na xeseis<br /><br />se ena resital sourealismou xrhsimopoieis ka8e paroxh tou baniou parallhla<br /><br />ksernas sto nipthra<br /><br />xezeis sthn toualeta<br /><br />plenese sto ntouz<br /><br /><br />xezeis, ksernas, plenese, ksernas , xezeis , xezeis, ksernas, plenese, plenese, plenese, plenese pasa ston loubouth, o loubouths ston batista, o batista ston mino o minos takounaki sth xestra, xezeis, ksernas , plenese kai goooooooaaaaallllll (argentinos o sxoliasths)<br />4:23pmNtetzevou<br /><br />a KAI pou hmane?<br /><br />teleiwneis sthn douleia<br /><br />feygeis apo thn pisw porta mhn xreiastei na xairetiseis kanena<br /><br />feygw<br /><br />se prwto proswpo<br /><br />prwto den einai?<br /><br />tespa<br /><br />exw apoxwrisei atakta apo tis parees mou, den exw kanena na parw thlefwno<br /><br />oi gynaikes to mono pou mou prosferoun einai oneirokseis gia to vrady<br /><br />kai ama den prolavw na dw kamia ston dromo vazw mia kalh tsonta sto empflix(fovero site sou lew exei poly prama) kai adeiazw, xalarwnw<br /><br />koimamai apo tis 11 mhn xreiazetai na skeftomai<br /><br />kai oxi den koimamai stis 4 pinontas ouiskia giati to sykwti mou den thn paleyei pia<br /><br />etsi tha kanw apo dw kai pera<br /><br />;P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-1057672348966448803?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-16015793812659473402009-07-07T13:02:00.000+03:002009-07-07T13:04:13.026+03:00…”βήξτε παρακαλώ”, λέει ο γιατρός, και αμέσως μετά συμπληρώνει χαζογελώντας “όχι εσύ μωρό μου…”. Καταλαβαίνω ότι δεν έχει κλείσει το τηλέφωνο και με εξετάζει ζωντανή συνδεση με τη γκόμενά του.<br /><br />Μου βάζει κάτι βεντούζες πατόκορφα και ένα μηχάνημα δίπλα μου αρχίζει να κάνει “τιπ τιπ τιπ” και να βγάζει ένα χαρτί σαν απόδειξη, λες και μετράει την εμπορική μου αξία. Ο γιατρός παίρνει το χαρτί, το διαβάζει, ξεροβήχει και λέει: “Λοιπόν… 1.264 αυνανισμοί, δύο διαδοχικοί ψήφοι στο Συνασπισμό, εφτά ταινίες με τη Τζούλια Ρόμπερτς στην ταινιοθήκη σου, συμμετοχή σε συλλαλητήριο για την ελληνικότητα της μακεδονίας… Δε λέω, καλός μαλάκας είσαι!”<br /><br />Συνέρχομαι απότομα γιατί ο γιατρός στην πραγματικότητα είχε ρωτήσει κάτι και μάλλον περιμένει απάντηση. “Συγγνώμη είχα αφαιρεθεί, τί είπατε;”<br /><br />“Λέω, αν δεν έχετε κάποιο γνωστό εργολάβο κηδειών, μπορώ να σας συστήσω ένα γνωστό μου με πολύ λογικές τιμές και δουλειά ποιότητας, όχι αηδίες”.<br /><br />Ακολουθεί μια παγωμένη σιωπή λίγων δεκαετιών και μετά ο γιατρός ξαναμιλάει και , αντί να πει γελώντας “άντε ρε μαλάκα, πλάκα σου κάνω”, λέει σοβαρά “ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πως δεν έχετε πεθάνει ακόμα”.<br /><br />Σηκώνομαι μουδιασμένος, ντύνομαι, σιωπή, πλησιάζω την πόρτα, σιωπή, πιάνω το πόμολο, πρέπει κάτι να πω, γυρίζω στο γιατρό και λέω: “Στο συλλαλητήριο για τη μακεδονία πήγα έτσι για χαβαλέ. Είχε πάει όλη η τάξη μου, τι να έκανα;”<br /><br />Ο γιατρός σκέφτεται να σιωπήσει ή να μου συστήσει ένα συνάδελφο ψυχίατρο. Τελικά κάνει το πρώτο. Φεύγω…<br /><br />Στις επόμενες ημέρες κάνω σειρά εξετάσεων με εξωτικά ονόματα και λίγο πολύ μαθαίνω ότι , σε περίπτωση που πεθάνω εντελώς ξαφνικά, να μη μου κάνει καμία εντύπωση γιατί η καρδιά μου λειτουργεί όπως το μυαλό μου, όποτε της καπνίσει και σε περίεργους ρυθμούς.<br /><br />“Μήπως έχετε κάποια κληρονομικότητα στην οικογένεια;” με ρωτάνε επανειλημένα. “Ο πατέρας μου πέθανε από δάγκωμα εφοριακού και η μάνα μου δεν έζησε ποτέ πραγματικά” απαντώ σε όλους και δε με ρωτάνε τίποτα άλλο.<br /><br /><br />Κωστακης Αναν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-1601579381265947340?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-25425725359001337922009-06-12T01:30:00.002+03:002009-06-12T02:23:25.985+03:00Δεν ξερω τι να γραψω εδω και μπλα μπλα μπλα, δεν εχω εμπνευση μπλα μπλα μπλα, ουφ αμαν και ωχ και μπλα μπλα μπλα και ξερω γω αντε να δουμε τωρα και μπλα μπλα μπλα. <br /> <br />Αντε γαμησου. Ειμαι και θα παραμενω ονειροπολος. Αντε γαμησου σου λεω! Ονειροπολος. Θα ονειρευομαι ενα κοσμο που ολοι θα ειναι ηρεμοι, καλοι, και συμπονετικοι. Ανθρωπινοι και ωραιοι, cool ανθρωποι, με τις μουσικαρες τους, με τις παρεες τους, με τα γελια τους, με την αγαπη τους, με τα γουστα τους και τον ΧΡΟΝΟ τους. I'm a dreamer and i'm not the only one που λεει και ο Lennon. <br /> <br />Αλλοι γουσταρουν στον ελευθερο τους χρονο να παιζουν επιτραπεζια, να κανουν τους τρελους στο δρομο και να τους κοιτανε οι αλλοι, να κανουνε σεξ, να πινουν τσιγαρα, να παιζουν κιθαρα, να φτιαχνουν τραγουδια να χορευουν. Περα απο ολα τα παραπανω, αν κατι μ'αρεσει περισσοτερο να κανω σε ολο μου τον χρονο και οχι μονο στον ελευθερο, ειναι τον αλλον(οχι εμενα, τον αλλον πρωτα) να γελαει, να περναει καλα, να διασκεδαζει με την γκρινια του την ιδια, να κανει μπρρρφχοχοαχα ή νιιιχ νιιχ νιιχ γελωντας υστερικα και να μου μεταδιδει το γελιο του. Α γαμησου δηλαδη τοσο περιεργο ειναι να γουσταρω που γουσταρουμε ολοι μαζι; Ειμαι ονειροπολος. Θελω οοοοολους εμενα και τους γυρω μου να περνανε ωραια και να ειναι ευτυχισμενοι. Και λεω τους γυρω μου γιατι ειμαι ονειροπολος. Καποτε ολοι το ιδιο θα σκεφτονται ως πρωτευων. Πως θα κανουνε τους γυρω τους να περνανε ωραια. Αρα δεν χρειαζεται να σκεφτομαι ολο τον κοσμο. Ξεκιναω απο τους γυρω μου. ΟΚ; ΟΚ. <br /> <br />Ρε στην δουλεια οταν ολοι καιγονται και εγω πρωτος απ'ολους, πρεπει να πηγαινουν ολα απιστευτα στραβα για να αφησω καποιο απ'τα παιδια που τρεχουμε μαραθωνιους παρεα, κακοδιαθετο, να μην του δωσω την προσοχη μου, να τον αφησω στην μοιρα του. <br /> <br />Υπαρχουν ανθρωποι που πρωτα σκεφτονται πολυ και μετα πραττουν. Πρωτα θελω να πραττω. Αυριο μπορει να βρεθω μεσα σε μερικα μικροδευτερολεπτα να εχω γκρο-πλαν το τιμονι του αυτοκινητου μου. Πρεπει να εχω κανει. Σκεψου πριν κανεις κατι μπλα μπλα μπλα. Ε ναι ρε φιλε σκεψου αλλα κανε κιολας μην το στριφογυρνας στο μυαλο σου μεχρι να ξερασει απ'το γυρω-γυρω. <br /> <br />Τι ωραια που νιωθω που ειπα τερμα-φτανει σε μερικα πραγματα και ανθρωπους που επρεπε. Που ειπα οχι αλλο, δεν θα δωσω σημασια, αν αλλαξει κατι θα αλλαξει απο αλλου εγω πολυ προσπαθησα. Οχι δεν εννοω εσενα. <br /> <br />Οι ανθρωποι εχουν τελειως λαθος προτεραιοτητες. Και για καποιον περιεργο λογο που δεν μπορω να καταννοησω απογοητευονται πολυ ευκολα και μπουχουχουχου και λυγμ και κλαψ και σνιφ. Δεν μιλαω γι'αυτους που λενε "απογοητευτηκα" σαν και μενα οταν με πιανει η λιγοψυχια μου και μετα απο λιγο καιρο το ξεχνανε. Μιλαω γι'αυτους που τους περνει φαλακι και δρουν με βαση συγκεκριμενες εμπειριες σε περιστασεις που μπορει να συμβει οτιδηποτε. Τεσπα, νοητικες ακροβασιες και ουρλιαχτα πρωτογονα. <br /> <br />Καμια φορα γελαω με το ποσο γραφικος μπορει να ακουγομαι. Δε γαμιεται ομως,ε; Ρε και δε. <br /> <br />Παρεπιπτοντως <br /> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5C36ED%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CUsers%5C36ED%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CUsers%5C36ED%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EL</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Consolas; panose-1:2 11 6 9 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-1610611985 1073750091 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} p.MsoPlainText, li.MsoPlainText, div.MsoPlainText {mso-style-priority:99; mso-style-link:"Plain Text Char"; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.5pt; font-family:Consolas; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} span.PlainTextChar {mso-style-name:"Plain Text Char"; mso-style-priority:99; mso-style-unhide:no; mso-style-locked:yes; mso-style-link:"Plain Text"; mso-ansi-font-size:10.5pt; mso-bidi-font-size:10.5pt; font-family:Consolas; mso-ascii-font-family:Consolas; mso-hansi-font-family:Consolas;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} </style> <![endif]--> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Είναι ώρα να κάνουμε μία τολμηρή παραδοχή, εντάξει;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Διότι, τα τελευταία δέκα χρόνια<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">είδαμε την άνοδο των συντηρητικών,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">των φονταμενταλιστών,χριστιανών<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">και άλλων ειδών φασιστών, ΟΚ;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">που προσπαθούννα μας πουν<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">τί να πιστεύουμε και να σκεφτόμαστε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Θα κάνω μία τολμηρή παραδοχή<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">αν είστε ένας από αυτούς, έτοιμοι;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Λένε πως το ροκ εν ρόλ είναι η μουσική του διαβόλου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Έστω οτι δεχόμαστε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">οτι είναι η μουσική του διαβόλου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">και ξέρουμε οτι έτσι είναι στα σίγουρα, ΟΚ;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Τουλάχιστον αυτός τα σπάει!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Άμα τίθεται θέμα επιλογής μεταξύ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">αιώνιας κόλασης με καλές μελωδίες<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">ή αιώνιου παραδείσου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">με τους γαμημένους τους New Kids On The Block<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Εγώ θα κάνω σερφ στην πύρινη λίμνη<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">στους ρυθμούς της ροκ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Το ξέρετε ρε, πως<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">άμα παίξεις άλμπουμ των New Kids On The Block ανάποδα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">ακούγονται καλύτεροι;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Τους βγάζει αυτό το ακραίο που τους λείπει<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Βάζει τρίχες στ'αρχίδια τους'</span></p><p class="MsoPlainText">(...) <br /><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;"></span></p><p class="MsoPlainText"><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5C36ED%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CUsers%5C36ED%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CUsers%5C36ED%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EL</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Consolas; panose-1:2 11 6 9 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:modern; mso-font-pitch:fixed; mso-font-signature:-1610611985 1073750091 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} p.MsoPlainText, li.MsoPlainText, div.MsoPlainText {mso-style-priority:99; mso-style-link:"Plain Text Char"; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.5pt; font-family:Consolas; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} span.PlainTextChar {mso-style-name:"Plain Text Char"; mso-style-priority:99; mso-style-unhide:no; mso-style-locked:yes; mso-style-link:"Plain Text"; mso-ansi-font-size:10.5pt; mso-bidi-font-size:10.5pt; font-family:Consolas; mso-ascii-font-family:Consolas; mso-hansi-font-family:Consolas;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} </style> <![endif]--> </p><p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Κάποτε έκανα αυτό το αστείο στην Αλαμπάμα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Και τρεις βλάχοι ήρθαν και με βρήκαν μετά το σόου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">"Έϊ φιλαράκο,για έλα δω"<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">"Έϊ κύριε Κωμικέ, γιά έλα εδώ"<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">"Έϊ φίλε, είμαστε Χριστιανοί"<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">"και δεν μας άρεσε αυτό που είπες"<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Εγώ είπα...........: "Συγχωρέστε με τότε..."<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Έμοιαζε τόσο προφανές...<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Ξέρετε...<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Αλλά πρέπει να έχουμε έναν εχθρό, ρε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Εγώ βαρέθηκα τους εχθρούς<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Θα είμαι ειλικρινής<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Τους συχάθηκα τους εχθρούς<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Εγώ δεν έχω εχθρούς ρε.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Ζούμε σε ένα περίεργο κόσμο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Δεν ξέρω τί διαλέγουμε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Γιατί διαλέγουμε αυτά που διαλέγουμε ως σύνολο;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Αναρρωτηθήκατε ποτέ;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Καταλαβαίνετε τί λέω;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Το γεγονός πως ζούμε σ'ένα κόσμο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">όπου ο Τζων Λέννον δολοφονήθηκε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Ενώ οι Milli Vanilli περπατάνε ακόμη<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">σ'αυτόν τον γαμημένο πλανήτη...<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Κακή επιλογή<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Απο μένα για σάς, πουθέλω μία καλή<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Μα δεν είναι περίεργο, πάντα σκοτώνουμε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">αυτούς που πάνε να μας βοηθήσουν<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Δεν είναι περίεργο;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Και αφήνουμε μικρούς δαίμονες<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">να γυρνάνε λυσσασμένοι.Πάντα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Τζων Λέννον,δολοφονημένος.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Τζών Κένεντυ, δολοφονημένος.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ,δολοφονημένος.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Γκάντι,δολοφονημένος.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Ιησούς,δολοφονημένος.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Ρήγκαν, τραυματισμένος...<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Ξέρετε.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Πολύ κακή επιλογή<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Παρ'ολο που έτσι έχουν τα πράγματα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Και ζούμε σ'ένα κοσμο όπου οι καλοί δολοφονούνται<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">ενώ οι δαίμονες γυρνάνε λυσσασμένοι<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Συγγνώμη, αλλά ακόμη πιστεύω σ'αυτόν<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Και μάλιστα έχω ένα όραμα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Για μία λύση ώστε να μην έχουμε εχθρούς ποτέ ξανά,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">αν ενδιαφέρεστε</span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Ενδιαφέρεται κανείς να την ακούσει;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Είναι αρκετά ενδιαφέρουσα θεωρία<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Το μόνο που πρέπει να κάνουμε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">είναι μία αποφασιστική πράξη<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">και θα απαλλαχθούμε από τους εχθρούς μας με τη μία<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Νά τι πρέπει να κάνουμε:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Τα λεφτά που ξοδεύουμε σε πυρηνικά όπλα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">και άμυνα κάθε χρόνο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Τρισεκατομμύριαδολλάρια<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Αντ' αυτού, αν τα ξοδεύαμε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">για να ταΐσουμε και να ντύσουμε<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">τους φτωχούς του κόσμου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">τα οποία θα έφταναν πολλές φορές<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">ώστε ούτε ένα ανθρώπινο πλάσμα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">να μην εξαιρεθεί,<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">ούτε ένα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">τότε θα μπορούσαμε σαν μιά φυλή<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">να εξερευνήσουμε το διάστημα εν ειρήνη<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">για πάντα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoPlainText"><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;">Ευχαριστώ πολύ, ήσασταν υπέροχοι<o:p></o:p></span></p> <p></p><p class="MsoPlainText"> <br /></p><p class="MsoPlainText">Ταδε εφη, Bill Hicks <br /><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;;"><o:p></o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-2542572535900133792?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-17101280427880230082009-05-07T00:05:00.005+03:002009-05-07T01:18:47.686+03:00Αριστερα στο βαθος κατι εικονισματα που ποτε δεν καταλαβε γιατι μπηκαν εκει, δεξια κομιξ, κουτες παντου στο δωματιο γεματες πραγματα που θελει να ξεχειλισουν να γεμισουν το ολοδικο του σπιτι. Γυρισα σπιτι για να ξαναφυγω. Οι κουτες ειναι εκει για να του υπενθυμισουν οτι καποια στιγμη πρεπει να το ξαναπαρει αποφαση, μην ξεχαστει. Τσιγαρο στο χερι, τα φωτα ανοιχτα μην τυχει και νυσταξω. Σημερα πρεπει να τα πει ολα. Τασακι που το πατας και στροβιλιζεται σαν σβουρα. Γρρρρρρχρχχχ - γρρρρρρχρχρχχχ, κανει. Το κρεβατι μεγαλο, τεραστιο, παντα το ηθελα, ενα μεγαλο τεραστιο κρεβατι να το γεμιζω διαγωνια, ή να χω καποιον να μου το γεμιζει παρεα με τα θελω και τα ειναι μου. Σημερα η μερα του ηταν επιεικως αδιαφορη. Πολυ μπαλα. Αρκετη δουλεια. Λιγες παρανομιες στη διαρκεια. Γιατι μεγαλωσα με ήθος. Του ζαλισαν τ'αρχιδια κατι παιδακια που ισως το να μην ακουν σ'αυτη την ηλικια και να κανουν οτι τους κατεβαινει ειναι καλο. Γνωριζουν πραγματα, καταστασεις και αντιδρασεις. Πρεπει να ξεκολλησω. Θα χαρισει αυτο το καλοκαιρι στον βουρκο που τον κραταει καρφωμενο να σπινιαρει, και να γεμιζω λασπη τους απο πισω. Μην ξεχαστει μονο. Περιμενα πως και πως ενα κατι, απλα να δω οτι με σκεφτεται. Χθες περισσοτερο, προχθες πολυ, σημερα λιγοτερο. Καιγεται και βλαστημαει θεους και δαιμονες γιατι δεν μπορει να τα παρατησει ολα και να φυγει απλα για να ειναι εκει που πραγματικα θελει. Δικαιολογιες βρισκω για να πειθω τον εαυτο μου. Και καλα δεν μπορει ακομα, περνανε δυσκολα. Ετσι ειναι αλλα στ'αρχιδια μου. Θελει να κανει αυτο που θελει να κανει. Λιγο ακομα. Δωστε μου μια αφορμη ακομα. Κουραζεται τοσο που εχει χασει την ορεξη του, την ενταση του. Πρωτη φορα ειναι τοσο χαμηλα το volume. Δεν τα παραταω ποτε αυτο ειναι το καλο. Ολα θα πανε καλα. Πρωτη φορα ο πατερας του του φερεται ευγενικα, σαν πατερας του. Ειναι πραγματικα καλος μαζι του και παντα δειχνει ενδιαφερον. Δεν σβηνουν ομως τοσα χρονια. Ολα ομως θα πανε καλα. Ισως αμα ειχα την αναλογη ωθηση να εκανα τα παντα. Φοβηθηκε ομως. Ανθρωποι που αποφευγουν να ονειρευονται συνειδητα, δεν ζουνε. Εχω αναγκη να ονειρευομαι. Κι ας μην πραγματοποιηθουν ποτε τα ονειρα του. Το πιστευω οτι χρειαζονται τα ονειρα. Κι ας μην πραγματοποιηθουν ποτε. Ειναι η ηδονη του να τα κανεις. Ετσι νιωθει. Δεν ειναι ολα οπως θελουν οι αλλοι να ειναι. Θα ειναι οπως θελω να ειναι. Σιγα μην αφησω τους αλλους να κανουν κουμαντο στη δικη μου ζωη, τα δικα σου ονειρα, τα δικα του θελω.<br />Οταν δεν μπορω να ζησω κατι, το ονειρευεται, κι οταν μπορεις, ρουφαω μεχρι την τελευταια γαμημενη σταγονα. Και το να πεφτεις και να γκρεμιζεσαι, και να σηκωνομαι μετα ειναι το αλατοπιπερο, γουσταρω να πεφτεις και να σηκωνεσαι οσο γουσταρεις να μου σηκωνεται.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SgILw5rH9eI/AAAAAAAAAHk/yyKFRdfpMQs/s1600-h/b3877f117e62f430635f9f87e90e3c8176f73520_m.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 319px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SgILw5rH9eI/AAAAAAAAAHk/yyKFRdfpMQs/s320/b3877f117e62f430635f9f87e90e3c8176f73520_m.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5332837843503412706" border="0" /></a><br /><br />Τα ζωα δεν εχουν επιλογη.<br />Αμα δεν ειναι χαρουμενα με την θεση τους στον κοσμο... Κριμα.<br />Πρεπει να ζησουν την ζωη που τους δοθηκε.<br />Οι ανθρωποι απο την αλλη, δεν χρειαζεται.<br />Εχουμε επιλογη.<br />Αμα δεν σου αρεσει η θεση σου στον κοσμο, μπορεις να αποχωρησεις οποτε το θελησεις.<br />Αυτοκτονια. Αυτο ακριβως.<br />Δεν σ'αρεσει οπως πανε τα πραγματα,<br />δεν σου αρεσει ο δρομος που εχεις παρει στον κοσμο,<br />δεν σ'αρεσει τιποτα γυρω σου, μπορεις να αποχωρησεις οποτε θελεις.<br />Ομως στα ζωα αυτο δεν επιτρεπεται<br />και πιστεψε με, αμα τους επιτρεποταν, θα το κανανε.<br />Υπαρχουν πολλα σκυλια και γατια, που ανηκουν σε μαλακες<br />που ζουν σε ουρανοξυστες,που θα πηδουσαν εξω απο τα παραθυρα.<br />Ζεβρες... Αμα μπορουσαν απλα να σκεφτουν οτι μπορουσαν να αυτοκτονησουν<br />θα κοιτουσαν τον εαυτο τους και θα ελεγαν "Τι στον πουτσο;"<br />Μαυρο και ασπρο σε εναν πρασινο και καφε κοσμο.. μαλακια.<br />Θα πηδηξω στο ποταμι...<br />Δεν εχω ουτε εναν αντιχειρα να χρησιμοποιησω οπλο ή να κρατησω ενα μαχαιρι ή εστω<br />να ανοιξω ενα κουτι με χαπια.<br />Απλα θα πηδηξω στο στομα ενος λιονταριου.<br />Γιατι να δωσω σημασια;"<br />Οι πιθηκοι βεβαια εχουν τον αντιχειρα οποτε θα μπορουσαν να κανουν αυτο που κανουμε κι εμεις.<br />Τωρα θα ειναι και μερικοι που θα πουν "Ειναι παρανομο"<br />Ειναι παρανομο μονο αν δεν το κανεις καλα και σε πιασουνε..<br />Αλλοι θα πουν "Πρεπει να τους σωσουμε!"<br />Ωραια. Ξερεις κατι;<br />Δεν θελουν ολοι να σωθουν. Δεν θα πρεπε ολοι να σωθουν.<br />Και ποιοι ειμαστε εμεις να επιβαλουμε την θεληση μας;<br />Δεν ειναι μια απο τις χαρες του να εισαι ανθρωπος;<br />Η ελευθερια της επιλογης;<br />Δεν ειναι ολα ασχημα βεβαια.<br />Δεν λεω "Αυτοκτονα"<br />Αλλα αμα εισαι αρκετα ηλιθιος ωστε να το κανεις<br />δεν θα ιδρωσω κιολας.<br />Υπαρχουν πολλα καλα που θα προελθουν απο την πραξη αυτη.<br />Με λιγα κακα ενδιαμεσα.<br /><br />Μερικα πραγματα:<br />Μια θεση εργασιας θα μεινει ελευθερη..<br />Ενα διαμερισμα θα γινει διαθεσιμο..<br />Περισσοτερος αερας για μενα..<br />Λενε οτι αντιστοιχουν 2 γυναικες σε καθε αντρα - αμα εισαι αντρας, θα εχω 4 γκομενακια για παρτη μου<br />Περισσοτερη βοτκα για μενα.<br />Ενας λιγοτερος ηλιθιος στην ουρα για την τραπεζα (....)<br />Δεν θα χρειαστει ποτε να παω στο περιπτερο για να αγορασω τα αγαπημενα μου πατατακια και ο περιπτερας να δειξει εσενα και να πει "Λυπαμαι ο κυριος αγορασε το τελευταιο σακουλακι"<br />(...)<br />Δεν θα παθεις ποτε AIDS..<br />Δεν θα εχεις ποτε ξανα να ανησυχησεις για θερμιδες..<br />Ποτε ξανα "Μηπως αυτο με κανει να φαινομαι χοντρη;"<br />Ενας λιγοτερος μολυσματικος ανθρωπος..<br />Δεν θα χρειαζεται να ανακυκλωνεις.. Ενα λιγοτερο αυτοκινητο στο δρομο..<br />(...)<br />Θα χαρισεις τη ζωη σε καμια 50αρια κοτοπουλα..<br />Δεν θα χρειαστει ξανα να επισκεφτεις τους γονεις σου την Κυριακη..<br />Τερμα η εκκλησια..<br />Θα μπορεις να λες "Κοσμε - Φιλα μου τον κωλο!"<br />Τερμα τα υγρα ονειρα με supermodels.<br />Τερμα ο Barry Manilow εστω για μερικα χρονια..<br />Το να αναρρωτιεσαι "Ειμαι μαλακας;" θα ανηκει στο παρελθον..<br />Τερμα τα ηλιθια χριστουγεννιατικα δωρα απο θειες και θειους.<br />Δεν θα χρειαστει να αντεξεις μια επανενωση των Motley Crue..<br />Γαμα το βουρτσισμα των δοντιων.<br />Δεν θα αναρρωτηθεις ποτε ξανα αν ταιριαζεις ή οχι.<br />Αντίο διαβασμα!<br />Δεν θα χρειαστει να δεις ποτε ξανα ταινια φτιαγμενη απο τους δημιουργους του Southpark..<br />Τερμα το σχολειο.<br />Τερμα οι λογαριασμοι.<br />Δεν θα χρειαστει να ξαναμπεις σε χορωδια..<br /><br />Θα σου λειψουν οι τηγανιτες πατατες των McDonald's...<br />O Bugs Bunny...<br />Το φοβερο ηλεκτροφορο συναισθημα του να φιλας καποιον για πρωτη φορα..<br />Τα γλυκα..<br />Να ζεις πανω απο την γη...<br />Θα σου λειψει η αισθηση του να μενεις στο πρωτο σου διαμερισμα...<br />Δεν θα φτασεις στο σημειο να πεις στους γονεις σου "Αντε γαμηθειτε. Πρεπει να κανω τα δικα μου λαθη. Εσεις τα κανατε"<br />Θα σου λειψει το σεξ, το να το σκεφτεσαι, το να το ψαχνεις, το σεξ μονος σου, σεξ με καποιον ή με πολλους αλλους..<br />Τελος τα ατελειωτα καλοκαιρινα βραδια..<br />Τα τρενακια του λουνα παρκ..<br />Να ονομαζεις το παιδι σου οπως παντα ηθελες..<br />Να κανεις την διαφορα στον κοσμο..<br />Θα σου λειψει η εμπειρια και η ευχαριστηση των παραισθησιογονων..<br />Να βλεπεις την γειτονισα να αλλαζει ρουχα με τις κουρτινες ανοιχτες..<br />Μια ζωη αυνανισμου..<br />Την αγαπημενη σου ομαδα να κερδιζει..<br />Μουσικη.. σιγουρα θα σου λειψει η μουσικη..<br />Να προσπαθεις να μπεις στο σπιτι μεθυσμενος χωρις να σε παρουν χαμπαρι..<br />Η γοητεια των πυροτεχνηματων...<br />Η γευση της Crunch...<br />Αμα εισαι αγορι, θα σου λειψει η πρωτη φορα που πιανεις κατω απο την μπλουζα ενος κοριτσιου..<br />Αμα εισαι κοριτσι, η αισθηση του να πιανεις μεσα απο το παντελονι ενος αγοριου..<br />Το αγαπημενο σου παλτο...<br />Βαφλες με παγωτο..<br />Να κερδιζεις τον φιλο σου στα ηλεκτρονικα παιχνιδια..<br />Θα σου λειψει το συναισθημα που εχεις οταν θυμασαι τον πρωτο σου ερωτα, 30 χρονια αφου συνεβη..<br />Η χαρα του να δινεις και να παιρνεις..<br />Να μαστουρωνεις, να τρως σαν γουρουνι..<br />Τα ιπταμενα αυτοκινητα..<br /><br />Γεννηθηκες. Αντε τελειωσε αυτο που ξεκινησες.<br /><br />Bobby Gaylor - Suicide (Πολυ ελευθερη μεταφραση απο την αφεντια μου)<br /><br />Υ.Γ. Και για να μην ξεχνιομαστε, σταματα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να εισαι μαλακας.<br /><br />Υ.Γ.2 Ηθελα να τα πω ολα, αλλα ξερεις πως ειναι. Απο αλλου ξεκινας αλλου καταληγεις.<br /><br />Φιλια στα μουτρα σας, σκατα στα μουτρα. Του.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-1710128042788023008?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-7627964424793149572009-05-05T16:30:00.000+03:002009-05-05T16:32:34.822+03:00Ε, τωρα. Αντε φτανει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-762796442479314957?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-66451035465082823932009-04-28T13:18:00.003+03:002009-04-28T14:37:03.546+03:00Ολα τα χρωματα ειχε η τελευταια σελιδα. Της ζωης μας. Μου - μας δεν ξερω. Να μαυρισει για να χουμε λογο να την αλλαξουμε. Το τραγουδι ομως παντα χαρουμενο. Ποτε μαυρο. Και παντα να λεει.. Φιλι. Αποφασισμένο, δύσκολο και θλιμμενο αλλα οπως παντα ολο για παρτη σου.<br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Z_XVu7fYhic&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Z_XVu7fYhic&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-6645103546508282393?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-45988335127054770752009-04-18T15:29:00.004+03:002009-04-18T15:55:10.397+03:00Θα σας διηγηθω μια πολυ αστεια ιστορια που διαβασα σημερα ξεφυλλιζοντας τις σελιδες του διαδικτυου.<br /><br />Ο Κισσαμος ειναι μια πολη στην πανεμορφη Κρητη. Εκει οι κατοικοι της κανανε αιτηση για ασφαλιστικα μετρα για κατι κεραιες υψηλης τασης των εταιρειων Vodafone, Cosmote και Wind που βρισκονταν πανω απο τα κεφαλια τους. Οπως ολοι ξερουμε πια πιστευω, οι κεραιες υψηλης τασης εχουν ολα τα φοντα να προκαλεσουν μερικες λαμπρες ποικιλίες ειδων καρκινου! Στην Ελλαδα απ'οτι διαβαζω και στο TVXS μαλλον ολες οι κεραιες των εταιρειων κινητης τηλεφωνιας ειναι παρανομες.<br /><br />Ωραια ως εδω.<br /><br />Και σαν θαυμα, Ω ΝΑΙ! η δικαστικη αποφαση βγηκε υπερ των πολιτων και σταματησε η λειτουργια των κεραιων! Η Ελλαδαρα μας βγηκε ακμαια απο αυτο τον πολεμο με τις πολυεθνικες!<br /><br />Χειροκροτηματα, κραυγες και χαμογελα χαρας πλυμμηρισαν την ατμοσφαιρα!<br /><br />Ομως προχθες αργαμιση το βραδυ, την αποφραδα εκεινη Πεμπτη, συνεβη το απιστευτο.<br /><br />Ενα μεγαλειωδες ΜΠΡΑΒΟ σε ολες εκεινες τις οικογενειες που αψηφωντας τον κινδυνο προταξανε τα στηθη τους εναντια στην καταντια της ελλειψης κινητου τηλεφωνου, εναντια σε ολους αυτους που πιστευαν οτι ειναι δυνατη η συνεχιση της ζωης χωρις το καινουριο τους Nokia, και ζητησανε την αναθεωρηση της προσφυγης! ΜΠΡΑΒΟ Ελληνες! ΜΠΡΑΒΟ! ΔΑΚΡΥΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ! ΜΠΡΑΒΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΠΡΑΒΟ!<br /><br /><br />Οι ξεφτυλισμενοι και εκφυλλισμενοι απογονοι μερικων φουρνιων ανθρωπων που καναν περηφανη την ανθρωποτητα ολοκληρη για τα επιτευγματα της! Το χουμε παιδια. Παμε μπροστα χερι χερι με τους προγονους μας που αν μας βλεπαν τωρα θα βγαζανε ανεκδοτακια.<br /><br /><br />http://www.tvxs.gr/v9375<br />http://www.tvxs.gr/v9849<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_D-LZxhXlNXY/R1eGzgkQmaI/AAAAAAAABlA/HsGCELYyjPc/s400/funny%2Bpictures.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 287px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_D-LZxhXlNXY/R1eGzgkQmaI/AAAAAAAABlA/HsGCELYyjPc/s400/funny%2Bpictures.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Υ.Γ. Το καλυτερο ανεκδοτο εβερ : Σε ποιον αγιο πιστευει ο Ροκυ; Στον Αη οφ δε ταιγκερ!! Αμαχχαμχαχαμαμχα!<br /><br /><br />Αντε και καλη Ανασταση. Κυριολεκτικα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-4598833512705477075?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-79140218823624250882009-04-02T20:50:00.000+03:002009-04-02T23:10:21.152+03:00Μισογυνιδες, ομοφυλοφοβικοι, φασιστες, αντιφασιστες, μπλογκερς, κομμουνιστες, νεοδημοκρατες, μαλακες, νεοπλουτοι, φτηνοι, περσονες, καταναλωτες, οπαδοι, χασικληδες, ρασοφοροι, ρεβιζιονιστες, συμβολα, ευκαιριακιδες, πατριωτες, ελληνορθοδοξοι, χαρβαλομαριονετες, μανιοκαταθλιπτικοι, φτωχοι πλην τιμιοι, παλιατσοι, ληστες, μεταναστες, εραστες, αντικομφορμιστες, κυριες και φυσικα κυριοι..<br /><br />Ανθρωποι χωρις να επιδιωκουν να εχουν κανενα επιθετο και καμια ταμπελα μπροστα υπαρχουν; Να αποποιουνται τις ταμπελες; Να ειναι απλοι πεντακαθαροι ανθρωποι;<br /><br /><br />"Οι φωνες καμια φορα σε κανουν να χανεις το δικιο σου" λεει μια φωνη αριστερα μου.<br /><br />Πρεπει να μιλησουμε για την θεωρια του Primal Scream. Το Primal Scream λοιπον ειναι η εννοια του να ουρλιαζεις με την μαξιμουμ ενταση για να ηρεμησεις. Να χαλαρωσεις. Ειναι ενας όρος της ψυχολογιας. Το εχω δοκιμασει. Αναπαντεχα τα αποτελεσματα του. Ειναι ενα ειδος νιρβανας. Αδειαζεις απ'ολα, καθαριζεις, και αποκτας μια ελαφρια μαστουρα επειδη μαλλον ο εγκεφαλος εκρινει ουσιες περιεργες. <br /><br />Οταν πρεπει να φωναξεις θα φωναξεις. Το θεμα δεν ειναι παντα να καταλαβει ο αλλος. Παντα υπαρχει και το θεμα του να ηρεμησεις εσυ και να πεταξεις τα νευρα σου στα σκουπιδια. Να μιλας οταν θελεις να μιλησεις και να μην σε πνιγει κανενα δικιο. Να σε απελευθερωνει. Αυτο που εχεις μεσα σου να τ'αφηνεις να βγει προς τα εξω. Ειτε σαν βρυση, ειτε σαν μπεκ, ειτε σαν Νιαγαρας. Ολα καποια στιγμη θα συμβουν οσο μοκο και να κανεις. <br /><br />Λυπαμαι αλλα η σιωπη δεν προβλεπεται.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-7914021882362425088?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-30272391972533927902009-03-24T18:24:00.000+02:002009-03-24T18:25:15.597+02:00Βοσκάω μες στο Ροζγουέλ, είμαι από χωριό, δεν είμαι 'γώ<br />Το Σκάω σκέτο όμως δεν πίνω από μικρός, δεν είμαι 'δω<br />Στρατόπεδο όλη η χώρα, Guantanamo πρωθυπουργό<br />Φωνάζουν τα σκυλιά σου μα δεν τά 'χω τα όπλα εγώ<br />Ανοίγω το ψυγείο για να φύγω, να βγω και α πάρω μια ανάσα, λάσκα<br />Έχω κι αίμα στη φάτσα, σάλτσα, Λας Βέγκας - σκυλάδικο η βάρκα<br />Κουκαράτσα του Κάφκα, μένω σε γιάφκα<br />Από 'δω 'ναι οι πουτάνες κι από 'κει 'ναι η πιάτσα<br />Είδες το τυρί, είδες το χαρτί μα δεν είδες τη φάκα<br />Είναι τίγκα η pinata, σπάστα<br />Τα μπουζούκια βαράνε την intifada, κάφτα<br />Παρακράτος η μάκα, κολυμπάνε στα σκατά για να φάνε τα πάντα<br />Σκοπευτής στην ταράτσα, σουλάτσα<br />Σκατό στην κάλτσα, για την κυράτσα και το μαλάκα<br />Κάνε μου τράκα μια ατάκα για την ατάκα, τάχα μου τάχα<br />Να 'χα μονάχα λίγο αγάπη και χρόνο και λίγα φράγκα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-3027239197253392790?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-31394801626889416822009-03-19T23:13:00.001+02:002009-03-19T23:41:33.739+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.slais.ubc.ca/COURSES/libr500/03-04-wt2/www/G_Bahnemann/Media/j0385745.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 176px; height: 245px;" src="http://www.slais.ubc.ca/COURSES/libr500/03-04-wt2/www/G_Bahnemann/Media/j0385745.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Το V for Vendetta ειναι μια ταινια κινηματογραφικο ποιημα. Ειδικα στις εποχες που ζουμε. Γραμμενο απο τον Alan Moore σαν κομικ και διασκευασμενο απο τους Αδελφους Γουακοφσκι (matrix) φαινομενικα τουλαχιστον οραματιστες παρα τις σκηνοθετικες και συγγραφικες υπερβολ(ικ)ες (μαλακιες) που εχουν κανει.<br />Θα ελεγα γραμμενο απο καποιον (σαν συνολο) ανθρωπιστη, αντικομφορμιστη, νοητικα δυνατο ανθρωπο. Ανθρωπο που αγαπαει την τεχνη και ευαισθητο. Ανθρωπο ψαχνομενο και οχι ψαγμενο. Κατι σαν ολους μας.<br /><br /><br />Λιγο ενταση παρακαλω.<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/qqAflJxZf9Y&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x006699&amp;color2=0x54abd6"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/qqAflJxZf9Y&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0x006699&amp;color2=0x54abd6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-3139480162688941682?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-26915866728490535232009-03-17T15:20:00.000+02:002009-03-17T16:51:17.974+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://i263.photobucket.com/albums/ii127/Lil_Suga_Ninjette/ninjaTurtleMichelangelo.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 283px; height: 360px;" src="http://i263.photobucket.com/albums/ii127/Lil_Suga_Ninjette/ninjaTurtleMichelangelo.gif" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br />Τα προβλήματα που προσπαθω να αντιμετωπισω τον τελευταιο καιρο<br />ειναι πραγματικα<br />ανεξηγητα.<br />Βοηθεια μας.<br /><br /><br />Παω στην εφορία που λετε προχθες και ειναι η τυπισα εχει παρει την ταυτοτητα μου και<br />περναει τα στοιχεια το πισι<br />και μουρμουριζει:<br />Γιωργος Ταδε...<br />Αμπελοκηποι...<br />Θεσσαλονικη...<br />Τ883351...<br />7/10/1984...<br />Ζυγος...<br /><br />Η ταμπελα ελεγε κατι σαν:<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://foxnews.gr/wp-content/uploads/2008/12/eforia.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 500px; height: 375px;" src="http://foxnews.gr/wp-content/uploads/2008/12/eforia.jpg" alt="" border="0" /></a>Βοήθεια μας.<br /><br />Καθε πρωι πρεπει να ελεγξω για περιπου 4-5 ωρες, 8 κοπελες στην κρισιμη ηλικια των 18-22<br />για μια δουλεια που θελει ταχυτητα,<br />σπιρταδα,<br />αγχος,<br />και 250 σχολιαροπαιδα δημοτικου.<br /><br />Μερικες φορες θελω να τις δαγκασω την καρωτιδα.<br />Ολο ναζι και σκερτσο και λογικη 10χρονου.<br />μπαντ μπαντ γκερλς.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.dockera.com/pics/erotic/good-bad.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 348px; height: 320px;" src="http://www.dockera.com/pics/erotic/good-bad.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Βοήθεια μου.<br /><br /><br />Αλλες φορες παλι θελω παρα πολυ να δαγκάσω μια παρα πολυ συγκεκριμένη ρογα. Την αριστερη, δεξια απο μενα.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.dockera.com/pics/erotic/nipple.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 317px; height: 445px;" src="http://www.dockera.com/pics/erotic/nipple.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />Χαιρομαι.<br />Να ναι καλα εκει που ειναι.<br /><br /><br />Ειναι γεγονος οτι τωρα που ειμαι κι εγω στην διαφορετικα κρισιμη ηλικια των 25 (24 ειμαι αλλα επιδεχεται στρογγυλοποιηση) ειμαι στο σημειο της καμπης εκεινης που θελω απλα να εξαφανιστω απο τον κοσμο μου. Να βρεθω καπου αλλου<br />σε καποιο αλλο μερος<br />καποιο αλλο παραλληλο συμπαν<br />και να ξερασω σαν εμετο οτι εχω μεσα μου που με σπαει<br />ανασυνταξη<br />και βουρ για λιγο ενταση.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://th01.deviantart.com/fs31/300W/f/2008/225/3/c/Rock__N__Roll__baby_by_gre3g.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://th01.deviantart.com/fs31/300W/f/2008/225/3/c/Rock__N__Roll__baby_by_gre3g.jpg" alt="" border="0" /></a>Μου λειπει η ενταση.<br />Και μιλαμε για ανθρωπους που τοσα χρονια ηταν μεσα στην ενταση.<br />Και ξαφνου.<br />Τσουπ.<br />Κλικ ή κλανκ.<br />Εξαφανιστηκε.<br />Πρεπει να φευγω.<br /><br />Δικο μου το καρπουζι δικο μου και το μαχαιρι που λεει κι η μανα μου.<br />Μονο που καποιος που ξεκιναει μεροδουλι μεροφαι, δυσκολα πολυ κανει βηματα.<br />Που λεει κι η μανα μου.<br />Τα βηματα ομως εχουν δρομους να πατησουν. Κι εγω<br />εχω τον δικο μου δρομο. Ολοδικο μου.<br />Λυπαμαι (αρχιδια) που θα απογοητευσω καποιους μονο.<br />Γιατι θα γινει.<br />Ποσο κρατας ενα θεριο στο κλουβι του;<br />Καταθλιψη, αυτοκτονια, λοβοτομη.<br />Δεν ειναι πολλες οι επιλογες.<br />Αλλα πφφφ ποτε δεν θα επελεγα κατι απο τα 3.<br />Και μιας και ο ανθρωπος κρινεται απο τις επιλογες του.<br />Θα φυγω :)<br />Γιατι στο κατω κατω ποσο absolut νομιζεται οτι ειναι αυτη η πόλη;<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.cs.ucl.ac.uk/staff/d.moustakas/images/absolut%20Thessaloniki.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 292px; height: 404px;" src="http://www.cs.ucl.ac.uk/staff/d.moustakas/images/absolut%20Thessaloniki.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Φιλια στα μουτρα.<br /><br /><br />Υ.Γ. Ο ερωτας αξιζει εκατονοχτακοσιες πτωσεις κι αλλα τοσα σηκωματα.<br />Οσο κι αν χτυπιουνται καποιες "πληγωμενες καρδιες - μονο στον ερωτικο 94.8 στα FM".<br /><br />Υ.Γ.2<br />Θα απογοητευσω τα εκατομμυρια των αναγνωστων μου but this is<br />the most<br />beautiful<br />view.<br />Universally speaking.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.dockera.com/pics/erotic/come.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 338px; height: 440px;" src="http://www.dockera.com/pics/erotic/come.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />"Σκετη τσοντα εχει γινει πια αυτο το μπλογκ".<br />Το καλλιτεχνικο γυμνο δεν ειναι τσοντα!<br />Ειναι τεχνη.<br />Bye :)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-2691586672849053523?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-30416099745980835992009-03-12T00:57:00.000+02:002009-03-12T00:58:47.218+02:00<em>...τελευταία κονσέρβα τόνου για πρωινό, έτσι για να το γιορτάσω, έκλεισα την tv και άρχισα να το σκέφτομαι. Ίσως ήταν ευκαιρία και για μένα να διαγράψω όλο μου το παρελθόν, ό,τι έγινε, έγινε, και να ξεκινήσω πάλι τη ζωή μου από την αρχή. Εντάξει, δεν είμαι πια 15 χρονών για να εντυπωσιάζω τους φίλους μου με παραμάνες στη μούρη και κροκόδειλους πάνω στην αριστερή ρώγα, ούτε 25 για να βάζω τον πατέρα μου να φιλάει κρατικώλους για να με χώσει κάπου με μισθό και σύνταξη, όσο εγώ ασχολούμαι με το χονδρεμπόριο μούρης σε in μαγαζιά.<br />Έχω όμως όλο το χρόνο μπροστά μου να προσληφθώ ως security στο Βασιλόπουλο και να κάνω κρυφά τζούρες πίσω από τον πάγκο με τα τυριά, λέγοντας σε γνωστούς και αγνώστους ότι “αυτό τον καιρό ετοιμάζω μια καλή μπίζνα”. Πόσο μάλλον αργότερα που θα περιμένω στην ουρά για να εξοφλήσω το λογαριασμό του ΟΤΕ και ένας βαρετός θα πετάξει τη χιονόμπαλα “ανοίξτε και το τρίτο γκισέ να εξυπηρετηθεί ο κόσμος”, που σε λίγο θα μετατραπεί στη χιονοστιβάδα “δεν υπάρχει κράτος ρε! Ουγκάντα είμαστε! Ουγκάντα!” (συνήθως αυτός που το λέει, συνεχίζει να επαναλαμβάνει “Ουγκάντα” μόνος του, όσο κρατάει η οχλαγωγία και μέχρι να φτάσει στο γκισέ) και τότε εγώ θα λέω το υποκριτικό “Εσείς φταίτε που πάτε και ψηφίζετε τους ίδιους και τους ίδιους”, ανήκοντας και εγώ σε αυτούς που τους ψηφίζουν. Και τέλος, έχω όλο το χρόνο να αφήνω επίτηδες να μου πέσει η μισή μέρα μέσα στο πρακτορείο και όλη την υπόλοιπη μέρα να κάνω ότι ψάχνω να βρω που πήγε η πρώτη μισή και να ξεστομίζω φράσεις όπως “άντε μωρή πουτάνα Κασρούη!!!” που, για να είμαι ειλικρινής, και εμένα αν μου έτρωγαν δυο σύμφωνα από το όνομά μου θα στράβωνα. Έτσι θα στραβώσει και η Καρλσρούη και θα μείνει το ματς στο 0-0 και θα πάει το δελτίο στα σκουπίδια να συναντήσει και όλη την υπόλοιπη ζωή μου.<br />Και μετά θα πεθάνω και θα γυρίσω με κάποιον τρόπο πίσω και θα ξαναζήσω την ίδια ακριβώς μαλακισμένη ζωή και θα είναι όλα εδώ, οι μαγουλάδες, το σχολείο, ο στρατός, οι πρώην γκόμενες, οι ουρές, η Γιουροβίζιον, το δέντρο του Αβραμόπουλου, το πέταλο του Μαλιακού, το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι, όλα…<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Κ.Ανάν</span><br /></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-3041609974598083599?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-52799545112578864782009-02-26T00:36:00.000+02:002009-02-26T17:10:56.734+02:00Μου μιλας για πιθανοτητες και κανονες και εξαιρεσεις. Ας μιλησουμε λιγο για ολα αυτα.<br /><br />Πως γινεται σε μια σχεση να μιλας για πιθανοτητες; Για κανονες και εξαιρεσεις; Τα πιο απιθανα πραγματα συμβαινουν σε εναν ερωτα. Ολοι οι κανονες καταρριπτονται και ολες οι <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.dockera.com/pics/erotic/drop.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 180px; height: 446px;" src="http://www.dockera.com/pics/erotic/drop.jpg" alt="" border="0" /></a>εξαιρεσεις σε καταλαμβανουν μονιμως, μα μονιμως εξαπινης(μολις προχθες μου εμαθες πως γραφεται, σ’ευχαριστω). Μου λες οτι ειναι ο μονος ασφαλης τροπος να προβλεψεις. Για ποιον γαμημενο λογο μπορει να θελεις να προβλεψεις τον θανατο, εστω και ενος ερωτα ή μιας σχεσης; Ποιο παρανοϊκο μυαλο μπορει να το χρειαζεται αυτο; Γιατι να μην θελεις απλα να ζησεις μεχρι να πεθανεις; Ποια αποκλειστικα ανθρωπινη εγωιστικη διαστροφη κανει τους ανθρωπους και το ζητανε αυτο;<br /><br />«Οι πιθανοτητες λενε οτι μετα απο καποιους μηνες θα τελειωνε, <span style="font-style: italic;">ξερω</span> πως θα ηταν, <span style="font-style: italic;">ξερω</span> τι μου υπαγορευει η φυση μου, μετα θα στεναχωριομασταν και θα απομακρυνομασταν και θα το χαναμε.».<br /><br />Και δωσε μου ενα ψυγμα λογικης μετα. Οτι θα φοβασαι για παντα καθε ανθρωπινη σχεση, οτι η ημερομηνια ληξης ειναι περιπου ταδε μηνες μετα την ημερομηνια παραγωγης. Και γαμησε με εμενα εγω οντως θα ληξω συντομα γιατι πρεπει. Μετα;<br />Θα το βλεπεις σαν ενα τριαξονικο φορτηγο που ερχεται κατα πανω σου απο αποσταση και οσο σε πλησιαζει μικραινει, μικραινει, μικραινει.. Και τελικα φτανει πανω σου και σε χτυπαει ενα χνουδωτο σκυλι Αγιου Βερναρδου ή ακομα και ενα πεκινουα γιατι ποτε δεν ξερεις που θα καταληξει και σε ριχνει κατω και σε γλυφει σε γλυφει σε γλυφει μεχρι να γεμισεις σαλια ή δακρυα ή οτι υγρο θες, το πιο καυλωτικο, μετα θα το χεις παρεα λιγο καιρο γιατι τα σκυλια πεθαινουν πολυ πιο γρηγορα απο τους ανθρωπους, αλλα θα το χεις παρεα οπως και να χει, και τελικα απλα καμια φορα θα το θυμασαι σε φωτογραφιες. Που τις βαριεμαι τις φωτογραφιες. Του θανατου. Απιστευτο χασιμο χρονου οι περισσοτερες. Τα κλικ ειναι στο μυαλο μου.<br /><br />Το μονο που ξερω τελικα ειναι οτι το πιο ομορφο πραγμα που θα μου μπορουσε να μου συμβει τωρα ειναι εσυ ξαπλωμενη και κουκουλωμενη να γυρισω απο την δουλεια και να σ’αγκαλιασω τοσο σφιχτα να σταματησει η καρδια μου. Πιθανοτατα, μην ειμαστε και σιγουροι..<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.dockera.com/pics/erotic/lilium.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 260px; height: 242px;" src="http://www.dockera.com/pics/erotic/lilium.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Κι επειδη δεν αφηνω κανενα με στεναχωρια, μονο με νευρα ισως, θα βαλω ακριβως απο κατω κατι που πηγα να ξεκινησω, αλλα σιγουρα, σιγουρα ομως, δεν προκειται να τελειωσω. Τουλαχιστον μεχρι να την παιξω και ολα φανουν απλουστερα. (*τα παιξω). Κλαιν ομως δεν γαμιεται.<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Ας υποθέσουμε ότι κάποια στιγμή ένα κανάλι ξεκίνησε να ζει και να αναπνέει σε ένα περιβάλλον με κριτική σκέψη, αίσθημα ποιότητας, ενοχικότητας, και παραδοχής λάθους. Πιθανόν μετά μια από πτώση Μετεωρίτη με περιεργα υλικα που επηρεάζουν δραστικα τον προμετωπιαίο λοβό. Ένα κανάλι που έχει για Πρόεδρο τον Γρηγόρη Βαλλιανάτο (Θα έλεγα την Λιάνα Κανέλλη αλλά θα παρεξηγηθεί μια μερίδα δεξιόφρωνων φίλων μου) γιατί είναι έξυπνος άνθρωπος, έχει σπουδάσει πολιτικές επιστήμες, είναι φιλότεχνος και ασχολείται και με τα ΜΜΕ. Και είναι και γκαίυ, μην με πούνε και σεξιστή. Έχουμε απ’ όλα!</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Τουρουρουρουρουραμραμραμραμραμρουμρουμρουμ. (άμα το φανταστείτε με το κατάλληλο τέμπο θυμίζει το αρχικό σήμα κρατικού δελτίου ειδήσεων, αλλά και πάλι θα μπορούσα να γράφω οτιδήποτε και να το θυμίζει με το κατάλληλο τέμπο).</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Κυρίες και κύριοι καλή σας μέρα! Παραξενα φαινομενα παρατηρήθηκαν την σημερινή μερα στα τηλεοπτικά τεκτενόμενα. Οι κυριοτερες ειδησεις σε τιτλους! </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">- 3 παρουσιάστριες του σταθμού μας παραιτηθήκαν από μόνες τους δείχνοντας εξαιρετική ευθιξία μετά από πολλες προσπάθειες δημιουργίας μιας αξιοπρεπούς πρωινής εκπομπής!</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">- Κάμεραμαν λιθοβολήθηκε αγρίως από τον ιδιοκτήτη του καναλιού του διότι μετά από κάποια πλάνα από χαμηλή γωνία, φάνηκε 2 φορές το βρακί της χορεύτριας της εκπομπής. Ο ιδιοκτήτης αθωώθηκε ομόφωνα από το ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο αρχικά, από τον Άρειο Πάγο αργότερα, αναφωνώντας μετά στα κανάλια που τον περίμεναν έξω από το δικαστήριο : «Έχουμε και ένα επίπεδο, κύριοι!!!» </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">- Η Έφη Θώδη μετα απο τις προσπαθειες της να γινει τραγουδιστρια με θηρειωδειες πανω σε τραγουδια οπως το Smoke on the water, τηλεοπτικη περσονα, μαϊντανος, αποφασισε να κανει αυτο που κανει καλυτερα. Να το βουλωσει και να γινει νοικοκυρα.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">-Ο Ανδρεας Μικρουτσικος, ο Αλεξανδρος Κουγιας, ο Ηλιας Ψινακης και αρκετοι ακομη ανθρωποι που θα λειψουν σε πολλους ανθρωπους με ανυπαρξιακα προβληματα, αγοραστηκαν απο ενα ραδιοσταθμο της Ζαμπια για υπερογκο ποσο με τον ορο να εκπεμπουν και να προβαλονται μονο απο κει. Φυσικα δεχτηκαν.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">- Και τέλος σας ανακοινώνουμε ότι το σημερινό επεισόδιο της σειράς «Τα αμαρτωλά όνειρα της Καρμεν Ρουγγερη» θα ακυρωθεί διότι δεν έφτασε τα απαιτούμενα στάνταρ ποιότητας που έχει θέσει ο σταθμός μας.</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Σας ευχαριστούμε που μας παρακολουθήσατε. Καλό σας βράδυ.</span><br /><br />Και μετα εγινε μια παγκοσμια επανασταση με κοκκινες σημαιες. Μιλωντας με πιθανοτητες, και μια τετοια τηλεοραση, και μια παγκοσμια επανασταση εχουν ακριβως το ιδιο percentage (πσσσσσ πως το μιλω το αγγλικο) πιθανοτήτων να συμβουν.<br /><br />Peace dawgs (αχαΧΑΧαχααΧΑΧΧΑΧΑαχ γαμω δηλαδη ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ ειμαι βλαμμενος τελειως)<br /><br />Βρηκα τελικα πως αρχιζει το δελτιο ειδησεων! http://www.youtube.com/watch?v=Puyhw0_Uts0&amp;feature=PlayList&amp;p=912B862B40473030&amp;index=26<br /><br />Αντε και καλη τηλεοραση.<br /><br /><div style="text-align: right;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.dockera.com/pics/erotic/way.jpg"><br /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-5279954511257886478?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-90265946016134521412009-02-18T17:01:00.000+02:002009-02-18T17:07:11.354+02:00Σταρχιδιστοπουσταραδες, δηθενυποκριτες, γαμω την παναγια σας. Κι οταν πιασετε τον πατο πειτε μου αν εχει αμμο ή πετρες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-9026594601613452141?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-7644523506669870932009-02-15T10:56:00.001+02:002009-02-15T10:56:48.220+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Rl9_6wF9Cfs&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Rl9_6wF9Cfs&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />nothing like the old days ;)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-764452350666987093?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-31030958912713586342009-01-29T16:22:00.000+02:002009-01-29T16:41:47.229+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0yygFinr9VE/R-OFJG-8fvI/AAAAAAAABBs/u_RHKhUFLow/s320/oldlady.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 220px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0yygFinr9VE/R-OFJG-8fvI/AAAAAAAABBs/u_RHKhUFLow/s320/oldlady.jpg" alt="" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5C68A4%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> </div><p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt; text-align: left;"> Ήταν βραδάκι… Έξω ο ήλιος μόλις είχε αρχίσει να δύει και η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη…Αυτή… Με μισόκλειστα μάτια… Κι αυτός από πάνω της… Το νιώσε… Ήταν σκληρό αυτό που έβαζε στο στόμα της… Τα σκέλια της τρέμανε κι όλο το κορμί της παλλόταν… Ήταν μούσκεμα και τα υγρά της όσο περνούσε η ώρα απλώνονταν πάνω στο κορμί της…</p><div> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> Ο γιατρός έβγαλε το θερμόμετρο από το στόμα της, το πάρκινσον είχε βαρέσει κόκκινο και η γριά πάλι κατουρήθηκε πάνω της. Κοίταξε το θερμόμετρο, γύρισε στους συγγενείς που είχαν μαζευτεί πάνω από το κρεβάτι, κούνησε θλιμμένα το κεφάλι και είπε: «39 και 7, δεν νομίζω να τα καταφέρει»… Τότε η γριά σηκώθηκε, άρπαξε το γιατρό από τον γιακά και είπε : «46!», φορώντας ένα τεράστιο χαμόγελο από αυτά που κάποτε σου θύμιζαν διαφήμιση της <span style="" lang="EN-US">Crest</span><span lang="EN-US"> </span>αλλά τώρα που όλα της τα δόντια είναι στο ποτήρι του κομοδίνου, θυμίζουν αιδοίο <span style="" lang="EN-US">en</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">face</span><span lang="EN-US"> </span>σε γωνιά 90 μοιρών.</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=""> </span>Αμέσως μετά τα χεριά της χαλάρωσαν και έπεσε «πλαφ» στο παχύ μαξιλάρι σε βαθύ και αιώνιο ύπνο. Τα μαλλιά της απλώσαν στο άσπρο του μαξιλαριού…</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=""> </span>Όλοι δακρύσαν. Η χαρά ήταν μεγάλη για τα ακίνητα στην Ελευσίνα και τα μαγαζιά σε Πλάκα, Θησείο και το μεγάλο – τετράκις πυρπολυμένο – βιβλιοπωλείο στην Σόλωνος που είναι στέκι για ψώνια διανοουμένων και προσφάτως και στέκι διασκεδάσεως αναρχικών.</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=""> </span>Ο δικηγόρος τους ζήτησε να μείνουν το βραδύ στο σπίτι και το πρωί θα τους ανακοίνωνε την διαθήκη. Ένας λόγος παραπάνω να κάτσουν είναι και ότι η γριά είχε <span style="" lang="EN-US">NOVA</span>. Έκατσαν όλοι μαζί λοιπόν να δούνε το ματς. Οι Αριανοι σκέφτονταν ότι θα βάλει γκολ ο Άρης, οι Παοκ(τζ)ιδες ότι θα βάλει γκολ ο Πάοκ και οι γυναίκες, πότε επιτελούς θα μπει κάποιος με τρίαινα μέσα στο χορτάρι να καθαρίσει όλα αυτά τα χαρτάκια που έπεσαν. </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=""> </span>Η επόμενη μέρα ήρθε. Το ματς έληξε ισόπαλο και όλοι μαζευτήκαν γύρω από το τραπέζι του σαλονιού. </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=""> </span>Ο συμβολαιογράφος άνοιξε το χαρτί της διαθήκης και άρχισε να διαβάζει δυνατά. «Αγαπητοί μου συγγενείς. Ξερώ ότι μια ζωή ήμουν μια κακογαμημενη τσουρογρια που κοιτούσε μονό το χρήμα και φερόταν άσχημα και σκληρά σε όλους σας. Ξερώ ότι ο μονός λόγος που σας έκανα να χαρείτε ποτέ ήταν που πέθανα. Τώρα που πέθανα λοιπόν και σκεπτόμενη όλα τα παραπάνω, έχω να σας πω τα εξής λόγια: Ακόμα δεν είδατε τίποτα!!! Αχαΐρευτοι! Όλη μου την περιουσία θα την πάρει ένας. Κι αυτός ο ένας θα είναι αυτός που θα βρει μέσα στην επόμενη μισή ώρα την απάντηση στον εξής γρίφο: Έχει, 4 ποδιά, 1 μεγάλο στρατιωτικό κράνος, φοράει παπιγιον, δεν έχει σκύλο και κανένα απολύτως νόημα, και ψηφίζει Καρατζαφερη!!! Τι είναι; Παίζουν όλοι! Και η καμαριέρα που κρυφακούει πίσω από την πόρτα (Κλακ – άνοιγμα πόρτας – είσοδος καμαριέρας με τουπέ – αποσβωλομενοι κοιτάνε όλοι – συμβολαιογράφος συνεχίζει το διάβασμα) και ο δικηγόρος που είναι παρών στην διαδικασία κι οποιοσδήποτε άλλος είναι στο δωμάτιο. Η ώρα που ζήτησα στον συμβολαιογράφο να σας τα διαβάσει αυτά ήταν 11:50. Άρα τώρα πρέπει να είναι γύρω στις 12. Έχετε καιρό μέχρι τις 12:30! Θα έχετε κι ένα <span style="" lang="EN-US">surprise</span><span lang="EN-US"> </span>στη διάρκεια! Επική έκπληξη! Η απάντηση στο αίνιγμα είναι ακριβώς από κάτω. Κύριε συμβολαιογράφε θέλω να είστε σοβαρός όταν την διαβάσετε. Καλή σας μέρα κυρίες και κύριοι!</p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt; text-align: justify;"> Ο συμβολαιογράφος τότε κοίταξε στο χαρτί κάτω – κάτω, είδε την απάντηση, στάλθηκε για λίγο αμίλητος και μετά ένα μειδίαμα εμφανίστηκε στο πρόσωπο του. Οι υπόλοιποι είχαν ήδη αρχίσει τις διαβουλευθείς για να βρουν την απάντηση. Πολλά ακουστήκαν στα επόμενα 25 λεπτά αλλά κανείς δεν την βρήκε. </p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt; text-align: justify;"> Τότε στις 12 και 25 ακριβώς ένας λαχανιασμένος <span style="" lang="EN-US">Courier</span><span lang="EN-US"> </span>μπήκε στο σαλόνι. Με συγχωρείτε αλλά η κυρά Σπάσα Ρχίδογλου μου ζήτησε αυτή ακριβώς την ώρα να σας φέρω αυτό το δέμα και να αναφωνήσω <span style="" lang="EN-US">Surprise</span>! Είναι με αντικαταβολή. Ποιος θα το παραλάβει;<span style=""> </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p class="MsoNormal" style="text-indent: 36pt; text-align: justify;"> Με την σκέψη και μονό ότι αυτή η έκπληξη μπορεί να είχε την λύση στον γρίφο, είχαμε ποδοπατήσεις, ακρωτηριασμούς και τέσσερεις λιγότερο σοβαρά τραυματίες. Ο μοναδικός που έφτασε μέχρι τον <span style="" lang="EN-US">Courier</span><span lang="EN-US"> </span>ήταν και ο μοναδικός που μπορούσε να περπατήσει ακόμη. Έβγαλε το πορτοφόλι από την τσέπη του παντελονιού του. «Ποσά ευρώ θες νεαρέ για την αντικαταβολή;» </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">«46» του απάντησε και τότε ο συμβολαιογράφος σηκώθηκε από την καρεκλά κι έδωσε συγχαρητήρια στον courier. Βρήκε την λύση και ήταν ο μοναδικός κληρονόμος της γριάς. 46 λοιπόν!</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=""> </span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=""> </span> <br /></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> Είχε χιούμορ η γριά. (Ζουμ σε έναν νεαρό που κάθεται αναπαυτικά σε μια πολυθρόνα και καπνίζει πούρο). </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">-Σας το εγγυώμαι εγώ κι ας είμαι ένας απλός… Κουριερ!</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">Ζουμ άουτ – έξοδος κάμερας από το παράθυρο – συνεχίζει το ζουμ άουτ –ΚΑΑΑΑΑΑΑΑΤ! – τίτλοι τέλους!</p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"> <br /></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.partymakerdiscountmegastore.com/331/products/1/19622.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 317px;" src="http://www.partymakerdiscountmegastore.com/331/products/1/19622.jpg" alt="" border="0" /></a></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-3103095891271358634?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-70756344003698353702009-01-25T23:34:00.000+02:002009-01-25T23:44:09.463+02:00"Αγαπήτη Κατερίνα,<br /><br />Θελω να μοιραστω μαζι σου ενα προβλημα που αντιμετωπιζω τελευταια. Δεν ξερω αν ειναι φυσιολογικο αλλα καθε φορα που ακουω Ελληνα πολιτικο να προσπαθει να μιλησει αγγλικα με προφορα, ερεθιζομαι και ερχομαι σε στυση. Ειναι αραγε φυσιολογικο;<br /><br />Με αγαπη,<br />Ελενη"<br /><br /><br />"Λοιπον Κατερίνα τερμα οι μαλακιες. Δεν εχω προβλημα αλλα και να ειχα δεν θα το εγραφα σε σενα. Ειμαι 35 χρονων και νιωθω αυτο το απροσδιοριστο αγχος σαν να ειναι Κυριακη απογευμα και, ενω θα επρεπε να διαβαζω για το σχολειο την επομενη μερα, εγω διαβαζω Αστεριξ, και η ωρα περναει και αγχωνομαι αλλα δεν θελω και να αφησω το κομικ, και στο τελος η ωρα εχει περασει και πρεπει να παω για υπνο, ειμαι αδιαβαστος για αυριο και δεν ευχαριστηθηκα και το Αστεριξ επειδη ειχα το αγχος του σχολειου. Και ψαχνω να βρω απο που πηγαζει αυτη η ανησυχια και δεν μπορω, και μετα βλεπω τυχαια μια εικονα στην τηλεοραση με ενα μεγαλο κομματι παγοβουνου να ξεκολλαει και να πεφτει στη θαλασσα και συνειδητοποιω οτι αυτο ειναι, να το μπλοκακι του καθηγητη και το ονομα μου πρωτο πρωτο για εξεταση.<br />Και νιωθω πως οτι και να κανω δεν τη γλιτωνω, θα με σηκωσει στον πινακα. Και τα παραταω και το ριχνω στο ποτο, γιατι νιωθω οτι οσες πετρες και να πεταξω, οσα συνθήματα στον τοιχο και να ψεκασω, απλα κοροιδεύω τον εαυτο μου. Και παλι ομως δεν ειμαι σιγουρος...<br />Κατερινα μου ειμαστε αναγκασμενοι να μοιραζομαστε αυτο τον κοσμο με ενα σωρο μαλακες. Και το ιδιο ακριβως πιστευουν και αυτοι για εμας. Απ το "εμπρος να αλλαξουμε τον κοσμο", θεωρω πολυ πιο βασικο το "<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" >κατ'αρχην μην εισαι μαλακας</span>", και μετα βλεπουμε...<br /><br />Με αγαπη, Ισιδωρος."<br /><br /><br />Απο τον Κωστακη Αναν με 100% αγάπη και ερωτα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-7075634400369835370?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-59517370620961541492009-01-14T16:54:00.000+02:002009-01-14T16:59:13.889+02:00Ανεβηκε στο τρενο. Κι ηθελα να τις δωσω την καρδια μου να την παρει μαζι της. Οπως στο Ιντιανα Τζοουνς ο ζουλου που ξεριζωνε καρδιες. Η δικια μου θα ξεριζωνοταν απο μονη της. Ηξερε τι ηθελε απλα δεν μπορουσε. Εγω που ξερω τι θελω και μπορω,τι σκατα..; Αυτη η φραση γυρνουσε στο μυαλο μου οσο χορευαμε. Σκαλι, φιλι, εδαφος, χαρμολυπης βλεμματα. Σκαλι, φιλι, φιλι, φιλι, εδαφος, χαρμολυπης βλεμματα. Σκαλι, αγκαλια,φιλι,φιλι,αγκαλια,εδαφος,χαμογελο. Τα βηματα αλλαζανε γιατι ο χορος ηταν ελευθερος σαν ζειμπεκικο. Η πορτα εκλεισε.. Ανοιγμα πορτας, φιλι, κομπος στο λαιμο, αγκαλια μικρη αυτη τη φορα, εδαφος. Αναχωρηση. Τσιμπηματα και πονακια στο στηθος και παντου, και στροφη, με τα χερια σε πληρη εκταση, σε χαρουμενες σκεψεις και στιγμες μοναδικα ωραιες. Αν δεν αξιζει αυτη το χαμογελο μου τοτε ποια; Αν δεν αξιζει αυτη τον χορο μου τοτε ποια;<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/lmZbZ7VlNb4&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/lmZbZ7VlNb4&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-5951737062096154149?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-90424594966249904212009-01-07T13:36:00.000+02:002009-01-07T13:39:05.123+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SWSTuc-uAGI/AAAAAAAAAGw/GraS7U7l9e8/s1600-h/n36590120870_1759365_1032.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SWSTuc-uAGI/AAAAAAAAAGw/GraS7U7l9e8/s320/n36590120870_1759365_1032.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5288514288702324834" border="0" /></a>In your face<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-9042459496624990421?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-54230845481252982912009-01-06T10:56:00.000+02:002009-01-08T13:31:26.989+02:00Τον τελευταίο καιρό για πολλούς και διάφορους λόγους είχα "ακεφιές". Να το πω έτσι και να μην το πώ θλίψηκατάθλιψη, σκατάπαντού, φύγεαπταποδιαμουσκυλαςγεννα.<br />Ετσι και το επιπεδο των γραπτων μου εχει πιασει πατο συμφωνα με την δικια μου κριση. Αυτο μπορει να σημαινει οτι ειναι και λιγο πιο ψηλα απο πριν. Τωρα ειμαι καλυτερα αλλα δεν υπαρχει χρονος. Οποτε ας παραθεσω κατι με μεγαλυτερη σημαντικοτητα.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ΟΡΟΣ ΜΕ ΚΑΡΑΜΕΛΟΑΓΕΛΑΔΕΣ</span><br /><br />Σήμερα, λέει, ξύπνησα άρρωστη. Με μια εικόνα σφηνω­μένη στο μυαλό μου. Αγελάδες. Με μάζεψαν όπως όπως. Γυμνή. Το υπνοδωμάτιό μου, σαν τη Λέρο. Ανάμεσα στα σεντόνια μου, μισοσαπισμένα φρούτα. Τους σιχτίρισα. Δεν πτοήθηκαν. Κάτι θα ξέρουν. Αφέθηκα. Με έβαλαν σ’ ένα δωμάτιο κρεμ. Άθλιο. Παράγωγο. Ψεύτες. Είναι, λέει, η σουίτα. Ξέρω τι μου ετοιμάζουν. Κάνω τον ψόφιο κοριό. Κουβαλάνε όλα τους τα φασιστικά τεχνάσματα. Οροί. Κομψοτεχνήματα παρακεντήσεων. Περίλυποι γιατροί. Τους λέω όλους «Στέλιο». Νευριάζουν. Ασπροντυμένες, με τρυφερά νύχια νοσοκόμας ή με νύχια κομμώτριας. Δί­χως πρόσωπο αυτές. Μόνο γυαλιά και ανταύγειες… ΤονΕγγονόπουλο θα ζήσω. Μουγκά, λοιπόν. Ούτε κιχ. Έκαναπως κοιμάμαι. Έσκυβαν να δουν αν αναπνέω. Ξαφνικά καιαπροειδοποίητα, πετούσα δυο τρεις λέξεις απειλητικές. Σαν παραλήρημα. Πανικοβάλλονταν. Λούηδες κι έξω από την πόρτα. Μην κλειδώσεις, είπα. Για να ξαναμπούν. Να τις ξανατρομάξω. Να ξαναφύγουν. Εγώ, η ψευτοάρρωστη. Και υγιής. Το ξέρω. Κι αυτοί το ξέρουν. Μου στήσανε τον Κάφκα για να με δοκιμάσουν. Κι άντεξα. Πρώτη φορά στη ζωή μου ξεπέρασα τις προβλέψεις τους για μένα. Κι άντε­ξα, θα στοιχημάτιζαν δισεκατομμύρια ορούς για το αντί­θετο. Και τα ‘βγαλα πέρα ένα χειμώνα, ένα καλοκαίρι, έτσι όπως κανείς δεν είχε ποτέ φανταστεί, και ιδίως εγώ…<br />Προχωρημένο Σεπτέμβριο άνοιξα αργά τα μάτια. Ήταν η πρώτη φορά που δεν τους αποπήρα. Σήμερα. Άρχισαν να πλησιάζουν έρποντας. Άφηναν πίσω τους σάλιο ή ίχνη δα­κρύων. Έβγαλα το τσαντάκι με τα καλλυντικά: πούδρες, κραγιόν, τέτοια. Καθρεφτίστηκα στο γυάλισμα του σάλιου τους και βάφτηκα. Ξεθάρρεψαν. Ήρθαν κι άλλοι. Αργά. Γύρω μου. Περίεργοι. Έβγαλα κι εγώ το χέρι από την κου­βέρτα. Τίναξα την πεταλούδα του ορού σαν μπριγιάν πα­νάκριβο. Που πρέπει να το δει η άλλη. Να καταλάβει πόσομε προτιμάει ο άντρας μου. Αυτηνής δεν θα της πάρει ποτέολόιδιο και πανάκριβο. Αυτή σε καμιά γωνιά στρίμωγμα, σε κάνα μοτέλ με άλλο όνομα. Εγώ, επίσημη. Κι ακριβή. Τρομάξανε με την αγέρωχη κίνηση του χεριού μου. Σκύ­λες, όλες κρύβετε μέσα σας μια μορόζα έτοιμη να μοιχεύ­σει με τον άντρα της αξιοπρεπούς φίλης σας. Πισωπατή­σατε, δειλοί συνωμότες. Την ξέρετε την κίνηση. Αναγνω­ρίσατε την ανωτερότητα της νόμιμης. «Πίσω και σας έφα­γα». Όχι. Το ‘πνιξα. Σιγά μην προδοθώ προτού να σας α­πορρυθμίσω παντελώς και ολοκληρωτικά. Τα άσπρα σάςμαράνανε.<br />Το χέρι άνοιξε την τσάντα. Έκανα πως ψάχνω πεντοχί­λιαρα. Αν εδώ είναι όντως νοσοκομείο, έχω μάθει πως ταλεφτά και νεκρούς ανασταίνουν. Ζυγώσατε ξανά. Και την επιταγή θέλετε. Ας είναι μεταχρονολογημένη. Αρχίσατε να ονειρεύεστε πως θα μου χώσετε φαρμακωμένους ορούς και άλλα τέτοια τελειωτικά. Προτού με ξεκάνετε, να με πιέσετε να βάλω την υπογραφή από πίσω. Να πάτε να ει­σπράξετε. Φτωχοδιάβολοι. Λες και δεν σας είχα δει πουψάχνατε την τσάντα μου ενώ λαγοκοιμόμουν. Δυστυχι­σμένα ορφανά. Ευτυχώς που εγώ γλύτωσα και δεν είμαιπλέον σαν κι εσάς. Και χόρτασα. Και λεφτά. Και οικογέ­νεια κι αγάπη. Κυρίως αγάπη. Στο μέτωπο αγγίγματα-φι­λιά. Και πλάι στα χείλη. Εγώ, που μέχρι πέρυσι, αν με άγ­γιζες ακόμα και εξ αποστάσεως, ούρλιαζα «πίσω μου σ’ έχω σατανά».<br />Εγώ χόρτασα. Ένα χειμώνα αγάπη. Μια άνοιξη ελπίδα. Κι ένα καλοκαίρι προοπτική. Ολόκληρο προοπτικές. Εγώ, η ξεγραμμένη. Χρειάστηκε να ξεγραφτώ για να μπορέσω και να συμμορφωθώ και να αγαπήσω και να αγγίξω και να<br />ανταποδώσω και τα πάντα. Εγώ. Όχι πια ορφανή. Γεμάτη.’ Επαρκής. Μισοσίγουρη. Και «ωραία», όπως με ήθελα. Με μακριά μαλλιά. Να ερεθίζουν ώμους και πλάτη.<br />Με κοιτάζατε, ξένοι μου. Τότε έκλεισα την τσάντα αργά. Ούτε πεντοχίλιαρα ούτε τίποτα. Άρχισα να απαιτώ διάγνωση με το δάχτυλο στο στόμα. Ηλεκτρολύτες, λέτε δειλά. Χαμογελάω. Ναι, εγώ χημεία, εσείς ΔΕΗ. Σε λίγο θα με πείτε παρά φύσιν ένωση με απροσδιόριστες συνέ­πειες. Εκρήξεις; Ποιος ξέρει. Ηλεκτρολύτες θέλετε; Κομψή ασθένεια, θα σας χαλάσω εγώ χατίρι; Ηλεκτρολύτεςφέρτε, να το κάψουμε κι απόψε, μάγκες. Ή, μάλλον, όχι. Το σατέν της μαύρης ρόμπας μου’ δωσε καινούργια, πιο σατανική ιδέα. Είδα το μάτι του βλαχονοσοκόμου στο α­νοιχτό ντεκολτέ. Αν ήμουν άρρωστη, θα με κοίταζε καυ­λωμένος; Άπλωσα την παλάμη ανοιχτή στο στήθος. Τοχάιδεψα αργά. Όπως μπαίνατε στο κελί μου οι φοβισμένοι. Σας έφυγε η ζωή. Πού βρίσκει το κουράγιο η τρελή να παί­ζει τις 9 1/2 εβδομάδες σε γερμανική αναπηρική τσόντα; Ύστερα, απότομα, με ένα συριστικό ήχο των χειλιών, έ­μπασα το χέρι στο σουτιέν. Απότομα. Τρομάρα στο βολβόσας. Σαν αστραπή γρήγορη. Το είδα. Εδώ είμαστε.<br />Την τράβηξα από μέσα αιφνιδιαστικά. Ούτε που προ­λάβατε να οπισθοχωρήσετε. Τη γελάδα. Εκείνη με τις μαύ­ρες βούλες. Η υπόλοιπη, κρεμ σαν το δωμάτιο. Με τοάλλο χέρι έπιασα το δεξί της πόδι. Το καταβρόχθισα. Ύστερα την ουρά, την πλάτη, μια βούλα, τελευταία το σβέρκο και το κεφάλι. Εσείς, ακίνητοι. Με αποσβολωμέ­να μάτια. Κοκκαλωμένοι. Παρακολουθούσατε. Στη Χασιάτα γελάδια τα καταβροχθίζετε μια χαρά, εδώ φρικάρατε. Έβγαλα και την κοκκινόβουλη. Αυτηνής σάλιωσα πρώτα λίγο τον αυχένα για να την προετοιμάσω. Μούγκρισε λι­γάκι. Σχεδόν ασυναίσθητα. Άραγε, πώς μπορούν να ξέ­ρουν οι αγελάδες ότι πρόκειται να τις φας σε λίγο; Πιοπολύ έμοιασε με μουΥκρητό ηδονής παρά φόβου. Πρώτατην έκοψα στα δύο, ύστερα τη μάσησα αργά, ώσπου πε­ρίσσεψε μόνο η ουρά της από το στόμα μου. Μπουκωμέ­νη, σας έγνεψα «κοπιάστε». Εγώ φιλόξενη, εσείς αρχίσα­τε να ξερνάτε. Τώρα, πούστηδες. Τώρα θα τα πληρώσετεόλα. Και ναυτίες και ξερατά και πόνους και αδιαθεσίες καιαργοπορίες και ψευτοαγάπη και δήθεν κατανόηση. Και ό,τι άλλο μου δώσατε. Εσείς που ερχόσαστε φρεσκοπλυ­μένοι και καλοντυμένοι μόνο και μόνο για να επιβεβαιώ­σετε το χάλι μου, γιατί αυτός ο πούστη ς ο τύραννος σαςείχε ειδοποιήσει εγκαίρως: «Πηγαίνετε να τη βρείτε. Τηνετοίμασα. Την έχω εκπαιδεύσει επαρκώς. Τώρα είναι ηχαρά του αρρώστου: διαθέσιμη για κάθε θρασύδειλο μυα­λό. Ταμάμ για τη διαστροφή σας να εξευτελίζετε και να υ­ποτάσσετε. Και, κυρίως, σας την έχω τρομαγμένη. Με τε­ράστια αποθέματα φόβου και κεκτημένης ανοχής. Και ε­νοχής. Τέλειο θύμα».<br />Αλλά εγώ σας την έφερα. Γιατρεύτηκα κρυφά και ντύ­θηκα ίδια, όπως παλιά, υποταγμένη κι άρρωστη. Ντεμέκ. Κι εσείς πού να το φανταστείτε. Τσιμπήσατε. Κι ήρθατε να φάτε εκτεθειμένη σάρκα και ανεκτική, κοράκια.<br />Τι φοβάται το κοράκι πιο πολύ; Την ήρεμη γελάδα. Αυ­τήν που κρύβει μέσα της και την τρελή. Εγώ; Εγώ πλέονδεν φοβάμαι. «ο τρελαμένος γιατί να φοβηθεί την τρέλατου; Ούτε ο βρεγμένος τη βροχή ούτε ο υγιής την υγειά του».<br /><br />Κοιτάζατε τα μυτερά μου δόντια να ξανανοίγουν αχόρ­ταστα με κινήσεις απειλητικές. Για σας. Για όποιον θα μεαπειλήσει ξανά. Αποσβολωμένοι κοιτάζατε. Να ανοίξει ηγη να σας καταπιεί. Και δεν άνοιγε. Κι εγώ δώσ’ του πιο αρπαχτικό να σας τρομάζω<br /><span style="font-weight:bold;"><br />ΠΛΑΓΙΟΜΕΤΩΠΙΚΗ<br /></span><br />Υπάρχει μια πάθηση που λέγεται στατικός ίλιγγος.<br />Στη Φυσική ορίζεται ως “εκτροπή σώματος που πέφτει ελεύθερο”.<br /><br />Στον έρωτα, το λένε Εξομολόγηση.<br /><br />Από όταν έμαθα πως οι ερωτευμένοι κινδυνεύουν από τους χειρότερους ιλίγγους,<br />με όλο το σεβασμό προς τη Φυσική,<br />τσεκάριζα καθημερινά πάνω στα τακούνια μου το Επίπεδο Ταλάντωσης.<br />Το έβρισκα σταθερό, ανακουφιζόμουν κι έτρεμα.<br />Πως όπου να’ ναι, θα έπαυα ν’ αντιστέκομαι στη δύναμη Κοριόλις,<br />το επίπεδο θα άλλαζε κι εγώ θα έβλεπα τη Γη να έρχεται τα πάνω κάτω…<br /><br />Υπάρχουν ερωτευμένοι που δεν γνώρισαν ποτέ τον ίλιγγο και τις σκοτοδίνες.<br /><br />Είναι αυτοί που χτυπήθηκαν πάνω στους έρωτές τους,<br /><br />σύμφωνα με το φυσικό νόμο της Πλάγιας Κρούσης.<br />Αυτοί που, αν ποτέ επιχειρούσαν την Κάθετη Πτώση, θα χάνονταν στο βυθό.<br />Ή θα ντρέπονταν που τους πήραν είδηση και μετά την αποκάλυψη θα έφευγαν.<br />Γιατί οι άρρωστοι ερωτευμένοι, οι εκ γενετής απαρηγόρητοι,<br />πιστεύουν πως,<br /><br />όποιος αγαπάει, ξέρει και να κρύβεται από τον παραλήπτη της αγάπης του.<br /><br />Χιλιάδες εφευρήματα προκειμένου να κρυφτείς.<br />Όπως το να ισχυρίζεσαι πως ονομάζοντας τον έρωτά σου,<br /><br />τον σχηματοποιείς, τον μεταμορφώνεις σε κάτι προβλέψιμο και αντιποιητικό…<br />Πως κανείς δεν πρέπει να μάθει πόσο τον αγαπάς,<br />γιατί μπορεί να σε τσακίσει, ή να σε υποπτευθεί,<br />ή και να σου καταλογίσει<br /><br />πως θες να μετατρέψεις<br /><br />την (αισθητικώς άψογη και υπαινικτική) ασάφεια σε δήλωση.<br /><br />Έβρισκες οπλοστάσια κουκλίτσα μου.<br />Οι έρωτές μας, έλεγες στα ψέματα, ,πίστεψέ με,<br />δεν πρέπει να πάσχουν από υπερβολική σιγουριά<br />αλλά από ευθραυστότητα…<br /><br />Ισχυριζόσουν ακόμα<br /><br />πως τους έρωτές μας πρέπει να τους ζούμε στο σκοτάδι,<br />(αλλά τότε, πώς θα μπορούσες να τον επιδεικνύεις και να επαίρεσαι;)<br /><br />Όλα σου τα χρόνια, πλάγιες κρούσεις ανθρώπου που ντρέπεται τον έρωτα.<br />Που τον φοβάσαι όσο η Κυβερνητική, γι’ αυτό και δίνει τον ορισμό:<br /><br />“Έρωτας: καταστροφή, απορρύθμιση ενός συστήματος από ένα άλλο”.<br /><br />Όλο λόγια, και πόσο με βλάπτεις έρωτά μου,<br /><br />αφού από όταν σ’ ερωτεύτηκα,<br /><br />πηγαινοέρχομαι από την αναμονή στην απώλεια της δύναμής μου…<br /><br />Ποιας δύναμης αλήθεια; Δεν ξέρεις τίποτα η άπειρη.<br /><br />Μεγάλωσες, κουράστηκες, μίκρυνες, ξαναρχίζεις.<br />Για να ξαναμεγαλώσεις και να ξανακουραστείς.<br />Εξακολουθείς να τρέμεις μια ερωτική ομολογία - Κάθετη Πτώση.<br />Φοβάσαι τον ίλιγγο μα τώρα, πιο πολύ απ’ όλα,<br /><br />φοβάσαι ένα αίσθημα αφημένο στη σιωπή…<br /><br />Και πάλι η αμφιβολία.<br />Αν του το πεις, μήπως ψυλλιαστεί πως στην ουσία διαμαρτύρεσαι<br /><br />για τον απρόβλεπτο χαρακτήρα των αισθημάτων σου, η εγωίστρια,<br /><br />για το αυτεξούσιο σου που απόλλυται;<br /><br />Μήπως δεν υπάρχει καμιά γλυκύτητα στην ομολογία σου,<br />αλλά μόνο η βίαιη επιθυμία να εγκατασταθείς μέσα στα αισθήματα του άλλου;<br /><br />Και, αν εξομολογείσαι τον έρωτά σου,<br />για να αρχίσει εκείνος ο μηχανισμός που βασίζεται στη βία της αμοιβαιότητας,<br /><br />αλλά που σου χαρίζει έναν ήσυχο ύπνο;<br /><br />Εκεί όπου το εξομολογημένο “αγαπώ” σου<br />δεν θα σημαίνει εν τέλει παρά ένα επιτακτικό “αγάπα με κι εσύ”.<br /><br />Αν δεν αντέχεις να το πεις και να μείνεις,<br />σκέφτομαι τελευταία,<br />μπορείς τουλάχιστον να το πεις<br />και, όχι να φύγεις - να χαθείς…<br /><br /><br />Ο άλλος πάντα ξέρει δραματουργικά από παρόμοιους ήρωες,<br /><br />θα καταλάβει.<br />Πως αυτό που ζητάς όταν χάνεσαι - και όχι όταν φεύγεις –<br /><br />είναι πάντα η εγκατάσταση…<br /><br />Διάλειμμα: ο Φλωμπέρ μου:<br />“ξέρεις τι θα χρειαζόταν γιε μου, η γυναίκα σου η Έμμα; Βαριές δουλειές, χειρωνακτικές δουλειές.<br /><br />Αν εργαζόταν, δε θα διάβαζε βλαβερά ρομάντζα και δεν θα είχε αυτή τη θολούρα στο κεφάλι…”!<br /><br />Δεν τα βγάζεις πέρα κουκλίτσα μου. Παράτα τα.<br />Αφού η Λογική τα ερωτικά και ντροπιασμένα δεν τα καταδέχεται.<br />Ο πρωτότοκος γιος της Γνώσης,<br /><br />αν αυτό σου λέει κάτι,<br /><br />λεγόταν Μύθος…<br /><br /><br />Δύο ειδών ζωές μπορείς να ζήσεις,<br />και η μία,<br /><br />αυτή με τις αγάπες τις μετωπικές, είναι πιο κρύα απ’το θάνατο.<br />Πάνω απ’ το νεκροκρέβατό σου θα ολολύζουν συντετριμμένοι φίλοι και θα ρωτάει ο ένας τον άλλο:<br />“Μα πώς το έπαθε; Από τι ερωτεύτηκε; Πέρυσι ακόμα ήταν καλά”…<br /><br />Τηλέφωνο-<br />” Τι γράφεις τώρα; “με ρωτάνε.<br />“Κάτι για το πώς να μην μετατρέπεις τη συγκίνησή σου σε αίτημα”,<br />απαντάω η ψεύτρα…<br /><br /><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Τάδε έφη Μαλβίνα Κάραλη. Το πρώτο ήταν και το τελευταίο της. Και επειδη μ'αρεσει ο σαρκασμος, "Tσικvoπέμπτη, πατέρα, και εγώ τρώω σούσι στην Απόλλωνος."</span></span><br /><br /><br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/IZQcFDqmJ7k&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/IZQcFDqmJ7k&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-5423084548125298291?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-70532746977135235662009-01-03T13:32:00.000+02:002009-01-03T13:37:25.518+02:00ξνφδξαφνξλανξσδα΄βξκλφ΄ξλναασφνξλ΄φνξκλ΄δφκδφκβηξήκηβξδφκξβδαφκξ΄β΄ξδαδωκβξ<br />αδωξλδβακξλ΄βξδαψβξλκ΄ψξβ΄ψαξαψσ<br />ψα<br />νψαψνκλψκλβξ΄κβξψαγφιεθςηιοςηιπρηιοφκβ΄ξωζβξλάδφσβνλ΄ξξ'<br />χψωβ΄ξκλ<br />χψξξξξξξξξξαξάλφσν<br />ξκσαφβνψκξλασν΄ξκλσδν΄λαν<br />αφηκθηασφ<br />νκλξφαλκαφνκαλσκμνφδασλξκ΄φνψκ.<br /><br />Και λιγο ηλιο και καθαρο αερα. Λιγο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-7053274697713523566?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-14834209206731547242008-12-30T15:51:00.000+02:002008-12-30T16:44:17.015+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SVooetxU_jI/AAAAAAAAAGo/GYwLhCQY95U/s1600-h/%CE%B5.%CF%84..jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 85px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SVooetxU_jI/AAAAAAAAAGo/GYwLhCQY95U/s320/%CE%B5.%CF%84..jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285581620820377138" border="0" /></a><br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SVonioJbozI/AAAAAAAAAGY/6fGMPKKXQaw/s1600-h/Page_20.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 161px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SVonioJbozI/AAAAAAAAAGY/6fGMPKKXQaw/s320/Page_20.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285580588518712114" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SVoniohfJVI/AAAAAAAAAGQ/AJv2FfUVyzI/s1600-h/02036_0812191857.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SVoniohfJVI/AAAAAAAAAGQ/AJv2FfUVyzI/s320/02036_0812191857.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285580588619605330" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SVonicWw4DI/AAAAAAAAAGI/oiI3TWPO4N0/s1600-h/01415_0812110453.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 250px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SVonicWw4DI/AAAAAAAAAGI/oiI3TWPO4N0/s320/01415_0812110453.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285580585353404466" border="0" /></a><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/k4dHeZxbXkU&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/k4dHeZxbXkU&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-1483420920673154724?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-76235786960138683352008-12-29T20:27:00.001+02:002008-12-29T20:39:11.993+02:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CXPUSER%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CXPUSER%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CXPUSER%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EL</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:none; mso-layout-grid-align:none; punctuation-wrap:simple; text-autospace:none; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-font-kerning:14.0pt;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;} @page Section1 {size:594.95pt 841.8pt; margin:72.0pt 89.8pt 72.0pt 89.8pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:43.15pt; mso-page-numbers:1; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal">Λοιπόν. Στην αρχή και ποτέ στο τέλος. </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Έχω απίστευτο πονοκέφαλο και όλως παραδόξως θέλω κάτι να γράψω. </p> <p class="MsoNormal">Έκανα ένα ταξίδι στο Άμστερνταμ. Στην διαδρομή είδα το πιο ωραίο τοπίο της ζωής μου. Ήμασταν πάνω από τα σύννεφα και εκτεινόταν στον ορίζοντα μια τεραστία λεύκη πεδιάδα. Χωρίς λοφάκια χωρίς χαράδρες χωρίς τίποτα. Μια λεία λεύκη πεδιάδα. Παιδιάδα γιατί σαν παιδί κι εγώ ήθελα να βγω να παίξω με το «χιόνι» και με ένα ¨πουφ!¨ να βρεθώ από κάτω με ένα βλέμμα τρόμου και έκπληξης. </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Δοκίμασα κάτι προϊόντα των <span style="" lang="EN-US">coffee shop</span> και γύρισα την τεραστία αγορά τους. Είδα κάτι όμορφα σπίτια διπλά στο ποτάμι, κάτι νεοκλασικά και κάτι τεραστία κτήρια μιας άλλης εποχής που ποτέ δεν με ενθουσίασε. Βασικά αυτά. Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση την πρώτη μέρα που κατέβηκα προς το κέντρο ήταν ο τύπος που ήταν ντυμένος σκίουρος και που φαινόταν βιαστικός. Η γύρω στα 45 καθώς πρέπει μητέρα με την 16χρονη κόρη της που έφαγε πόρτα από το <span style="" lang="EN-US">coffee</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">shop</span> όσο η εν λόγω μάνα αγόραζε τις προμήθειες του μήνα μάλλον. 150 ευρώ χόρτο. 1,5 ζελατίνα 10 πόντους ύψος. Ένα άλογο κατούρησε δίπλα μας ανοίγοντας τα πόδια του, έχοντας σε κοινή θεά την έτοιμη για <span style="" lang="EN-US">ejaculation</span><span lang="EN-US"> </span>ψώλη του και ήσαν να άνοιξαν οι ουρανοί κατούρησε λες και ήταν πυροσβεστική μάνικα. Λίγο πιο κοντά να ήμασταν και θα μας πιτσιλούσε. Οι πουτάνες παντού σαν μπουρδέλα της Θεσσαλονίκης, αλλά με πιο ωραίες γυναίκες. Μα καθόλου μάρκετινγκ ρε παιδιά; Όλα παρωχημένα. Η πόλη του απροκάλυπτου σεξ, με <span style="" lang="EN-US">sex</span>-<span style="" lang="EN-US">shop</span><span lang="EN-US"> </span>παντού, πουτάνες, πουτσες, δονητές, μαστίγια, το μουσείο του σεξ, Στριτ σώους. <span style="" lang="EN-US">There</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">is</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">everything</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">about</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">sex</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">there</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">ladies</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">and</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">gentlemen</span>. Καμία αίσθηση του χρόνου, μπαίνεις σε άδειο μαγαζί και περιμένεις 20 λεπτά να σου πάρουν παραγγελία. Καλοί καφέδες. Ακριβά τα είδη πρώτης ανάγκης όπως φαγητά και νερά, τα ρούχα κτλ σε λογικές τιμές. Άθλιο φαγητό, πολλά <span style="" lang="EN-US">junk</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">food</span>άδικα. Η πόλη φαίνεται ότι ζει για τους τουρίστες και όχι από αυτούς. Έτσι φάνηκε σε μένα που έμεινα εκεί 3 μέρες.</p> <p class="MsoNormal">Δεν ήταν του στυλ μου. Κανένα μυστήριο, τίποτα να ανακαλύψεις, τίποτα να γευτείς. Άπλες <span style="" lang="EN-US">drug</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">vacations</span>. Ίσως και να μην είχα αρκετό χρόνο. Χαλάρωσα όμως. Ηρέμησα και ξεκουράστηκα... <span style="" lang="EN-US">White</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">widow</span>, <span style="" lang="EN-US">Cubanita</span>, <span style="" lang="EN-US">Shiva</span>, <span style="" lang="EN-US">Waterworks</span>. <span style="" lang="EN-US">To</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">stones</span><span lang="EN-US"> </span>ήταν το κατάλληλο <span style="" lang="EN-US">coffee shop</span> για να ηρεμήσεις. Α! Τα πακέτα 4 ευρώ και με 17 τσιγάρα μέσα; 17; Γιατί όχι 18 ή 16; Είναι δυνατόν; </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Πηρά το αεροπλάνο για Αθήνα. Οι διαδρομές με το αεροπλάνο ήταν οι πιο κουραστικές. Έμεινα εκεί άλλες 5 μέρες. Υπεροχές μέρες ήταν εκεί. Ξέγνοιαστες και είχαν κάτι που θα λεγε κάνεις ότι όριζαν την τελειότητα. Ήταν αυτό ακριβώς που ήθελα πάντως. Κατάφερα βέβαια να κρυώσω 2 μέρες πριν φύγω. </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Το αεροπλάνο έφευγε Κυριακή στις 7 παρά πέντε το πρωί. Άργησα να πάρω το ταξί γιατί είχα κάτι πολύ βαριές σιδερένιες μπάλες στα πόδια και δεν μπορούσα να τρέξω. Έφτασα αργοπορημένος και αγχωμένος. Πήγα στο <span style="" lang="EN-US">check</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">in</span> και πριν δώσω την ταυτότητα μου, μου είπαν ότι δυστυχώς δεν πρόλαβα. Αργότερα ανακάλυψα ότι το <span style="" lang="EN-US">booking</span><span lang="EN-US"> </span>ήταν για λάθος μέρα. Πηρά το επόμενο αεροπλάνο για τις 9 παρά τέταρτο. 9 το πρωί δούλευα... Ευτυχώς με κάλυψαν. Με είχε πάρει πολύ από κάτω. Με την κατάλληλη βοήθεια πηρά τα πάνω μου. Την ευχαριστώ πραγματικά πολύ αυτήν την κυρά βοήθεια. Για πολλά. Έκανα ένα τσιγάρο, ήπια ένα Νες μέτριο με γάλα γιατί χρειαζόμουν γλυκιά γεύση στο στόμα μου, πηρά ένα λαχείο μετά από αρκετά χρόνια γιατί όταν δεν σε πάει καλά κάτι πρέπει να το κυνηγάς κατά πόδας μήπως και μπορέσεις να του σπάσεις τα μούτρα. Μπήκα στο λεωφορείο που σε πάει στο αεροπλάνο. Εκεί ένα παιδάκι έσκουζε πολύ δυνατά. Εμένα το κεφάλι μου πήγαινε να σπάσει από τον πονοκέφαλο και το κρύωμα αλλά έχω μια λατρεία για τα παιδιά ούτως η άλλως. Μπήκα στο αεροπλάνο κι έκατσα στην θέση μου. Ήθελα να εξαφανιστώ από αυτήν την πόλη. Αφού δεν μπορούσα να κάτσω άλλο, έπρεπε να φύγω όσο πιο γρήγορα γινόταν. Δεν την πάλευα. ΝΤΙΠ. Εκεί που όλα ήταν ήρεμα και διάβαζα το περιοδικό του αεροπλάνου δίπλα μου φούντωνε μια συζήτηση. Ήταν η μαμά με το παιδάκι που έσκουζε και το άλλο της παΐδι, και από πίσω καθόταν μια ξιπασμένη σκατενια τύπισσα γύρω στα 50 με το σκυλάκι της που τον έλεγαν Κώστα και φορούσε περουκών. </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">-Σας παρακαλώ μπορείτε να κάνετε το παΐδι σας να μην φωνάζει. Έχουμε και πονοκέφαλο πρωί.</p> <p class="MsoNormal">-Μα δεν έκανε καθόλου φασαρία από την στιγμή που μπήκαμε στο αεροπλάνο(αλήθεια). Και είναι και 2 χρονών τι να το κάνω; Δεν θα κάνει φασαρία μην ανησυχείτε.</p> <p class="MsoNormal">-Μα δεν είναι δυνατόν ένα παιδί να κάνει σαν ζώο, είπε το σκυλάκι της.</p> <p class="MsoNormal">-Σας παρακαλώ που θα το πείτε και ζώο!</p> <p class="MsoNormal">-Τουλάχιστον δώστε του ένα χαστούκι να ηρεμήσει, λέει η ξιπασμένη.</p> <p class="MsoNormal">-Μα τι λέτε; Εσείς δεν ήσασταν ποτέ παΐδι; Παιδιά δεν έχετε;</p> <p class="MsoNormal">-Να μάθετε στο παΐδι σας πως να συμπεριφέρεται μπροστά σε κόσμο.</p> <p class="MsoNormal">-2 χρονών παΐδι και θα μου πεις να το χαστουκίσω και να του μάθω να συμπεριφέρεται; ΗΛΙΘΙΑ. ΗΛΙΘΙΑ. Ηλίθια... Ηλίθια... Ηλίθια...</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Το κεφάλι μου πήγαινε να σπάσει και η λέξη έκανε γκελ στο μυαλό μου.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Μαζεύτηκαν οι αεροσυνοδοί και ένας κύριος πίσω μου έλεγε συνεχεία «Η κυρία έχει δίκιο, η κυρία έχει δίκιο». Εντάξει όλο το αεροπλάνο κατάλαβε ότι η μανά έχει δίκιο και η άλλη είναι μια καργιόλα που χρειαζόταν 3 κλωτσιές στην μούρη και να καεί στην κόλαση. Ο άλλος έπρεπε απλά να βγάλει το κολάρο του για να συνέλθει, φαινόταν. Πρέπει να το είπε τουλάχιστον 15 φορές. Εγώ ήθελα να σηκωθώ και να της πω απλά να το βουλώσει γιατί αλλιώς θα την περνούσα από την τουρμπίνα του αεροσκάφους. Τουλάχιστον 1400 φορές. Αλλά βαρούσαν καμπάνες και το υγιές κομμάτι του μυαλού μου δεν ξεπερνούσε το 2%.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Η τύπισσα με τον Ρεξ πήγαν κάτσανε πίσω και η πτήση ξεκίνησε. Τα πράγματα δεν φαίνονταν καλά από την αρχή. Πως μπορούσε να αλλάξει αργότερα η φθίνουσα πορεία της υγείας και της διάθεσης μου. Κάνα τέταρτο πριν προσγειωθούμε άρχισε το βασανιστήριο. Οι εναλλαγές της πίεσης άρχισαν να κάνουν τα ρουθούνια μου να βουλώνουν εναλλάξ ώσπου τ’ αυτιά μου βούλωσαν τελείως και ένιωθα τα τύμπανα μου ότι θα σπάσουν. Νομίζω είχαν φτάσει τ’ αυτιά μου κοντά στην στιγμή που θα κανάνε «Πλαφ» κι εγώ σαν σπλατερια θα γέμιζα τους τοίχους αίματα και κομμάτια κρέας όταν πιάσαμε έδαφος. Δεν άκουγα τίποτα. «Μετά από καιρό θα βρω νόημα στα μαθήματα νοηματικής που κάνω» σκέφτηκα. Είδα την αεροσυνοδό να ψελλίζει Καλή μου μέρα, της χαμογέλασα ευγενικά γιατί είχε ωραίο μπούστο και ξεχνιόμουν, και κατέβηκα από το αεροπλάνο.<span style=""> </span>Εκεί που περίμενα τις βαλίτσες άκουσα ότι κλεψαν 2 φορές το θειο βρέφος από την Αριστοτέλους και έγραψαν απέναντι από την Μητρόπολη : «Χριστούγεννα τέλος. Η παναγία έκανε έκτρωση». Χάρηκα που τόσες μέρες δεν είχα τηλέφωνο και δεν είδα ειδήσεις. Με τα<span style=""> </span>πολλά έφτασα στην δουλεία και τα ρέστα είναι μπλα μπλα μπλα. Ακόμα με βασανίζουν τ' αυτιά μου και ένας πόνος πάνω από το αριστερό μάτι. Κάθε μέρα είμαι καλυτέρα που θα πάει θα στρώσω. Σήμερα άκουσα πρώτη φορά τον θόρυβο που κάνει το κλιματιστικό στη δουλεία. Τόσες μέρες δεν το άκουγα και το είχα συνέχεια πάνω από το κεφάλι μου.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Νιώθω φίνα όμως. Κρατάω μόνο τα ωραία από το ταξίδι. Γιατί ήταν πραγματικά ωραία. Κι όταν σου νιαουρίζει γυναίκα που σημαίνει κάτι για σένα είναι τρις ωραία!</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Μια συμμαθήτρια μου στη σχολή νοηματικής είπε : «Και τι ξέρουν αυτά τα 15 χρόνα που είναι στους δρόμους; Να γυρίσουν πίσω στα σχολεία τους να διαβάσουν μπας και ησυχάσουμε και μείς»</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Της ζήτησα να σταματήσει, γιατί αν δεν κάνουν κάτι οι αδιάβαστοι, οι διαβασμένοι και βολεμένοι, ή αλλιώς οι διαβολεμένοι δεν θα κανών τίποτα. Όπως τόσο καιρό. Αν η οργή δεν βγει από μέσα τώρα, όσο κάθεται και τυραννιέται τόσο πιο αγριεμένη και καυλωμένη θα είναι αργότερα. Και πρέπει να γίνουν εκλογές. Τώρα. Γιατί όταν κάποιος χάνει την μπάλα ενεργεί σπασμωδικά. Και την φοβάμαι αυτή την σπασμωδικότητα. Κι ο Καραμανλακας στερείτε καθαρού μυαλού ανεκλήθην.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Θυμάμαι όταν γίνονταν οι απεργίες στις αρχές τις σχολικής χρονιάς, ήμουν σένα βιβλιοπωλείο και σκάει μια κοπέλα γύρω στα 15. Την ερωτάει η βιβλιοπώλισσα «Τι έγινε με την απεργία» κι απατάει η μικρή «Βάλαν κάτι λέξεις και κάτι αριθμούς σένα χαρτί και καναν αιτήματα». Και τι έγινε. Κι ας μην ξέρουν. Η ας κάνουν ότι δεν ξέρουν, Η παιδεία φυτοζωεί. Έχει χίλια μύρια προβλήματα. Τι να πρωτοζητήσουν; Γαμήστε τους. Σε όλα. Πανηγυρικά. </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Βλέπω κάτι μπατσάκια να χτυπάνε μικρά παιδιά με μίσος. Να τα κυνηγάνε και να τα βαράνε κλωτσιές και γκλομπιές. Ποσό μάλλον μικρά κοριτσάκια. Πιασαν τον άλλον και τον σαπάκιασαν και τον ψέκασαν και τον πήγαν στο τμήμα με 100 κατηγορίες που τον έστελναν μέσα για ισόβια. Ενώ απλώς τραβούσε με το κινητό του τα επεισόδια. Μόνο από το <span style="" lang="EN-US">tvxs</span> βλέπω ειδήσεις πια. </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Δυο κολλητοί μου μόλις έχουν φύγει από τον Μύλο που ήταν ο Πουλικάκος. Πέρναγανε με το αμάξι φεύγοντας μπροστά από την ερτ3 που πάντα έχει Ματ. Και φωνάζει ο ένας «πουτάνας γιοι αστυνομικοί» και τον άκουσε ένας μπάτσος και τους σταμάτησαν. Είχαν πιει αρκετά και οι 2. Του ζητούσαν να πει συγγνώμη και αυτός αρνιότανε. Τελικά φώναξαν την τροχαία και έγραψαν τον οδηγό μετά από αλκοτέστ για 600€ πρόστιμο και αφαίρεση άδειας για 6 μήνες. Βλέπω και καλά σε όλο αυτό αλλά απλά το παραθέτω.</p> <p class="MsoNormal">--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------</p> <p class="MsoNormal">Τα ΜΜΕ υστερικά όπως πάντα πεθαίνουν τον κοσμάκη. Η αγορά πεσμένη, η οικονομική κρίση κάνει πάρτη, πανικός στους δρόμους όλων των πόλεων, λεφτά δεν υπάρχουν κτλ κτλ. Ρε παιδιά. Να μα την Παναγία. Η αγορά είναι ΠΙΤΑ. ΑΣΦΥΚΤΙΕΙ. Γίνεται πανικός αυτές τις μέρες κάτω, όλοι είναι για ψώνια. Τι να πω. Μάλλον οι Θεσσαλονικείς είναι μόνο που το φύσανε το χρήμα.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Όταν έχεις να ακούσεις ένα μπράβο από τον πατερά σου 10 και πλέον χρόνια συγχύζεσαι.</p> <p class="MsoNormal">--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Όταν βρίσκεις κάτι καλό, κάτι που σε φτιάχνει, κάτι που αξίζει να αγαπήσεις για οποιοδήποτε δικό σου λόγο, σε γεμίζει. Κι ας ξέρεις ότι είναι μακριά. Πας, το δοκιμάζεις, το έχεις, σε έχει, και μετά πρέπει να γυρίσεις πίσω. Αυτά τα κενά δεν γεμίζουν με τίποτα...</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Από τον Ζαχόπουλο μέχρι τον Ευφραίμ και τα χιλιάδες σκάνδαλα ενδιάμεσα, όλα ξεχαστήκαν. Τώρα όλοι ασχολούνται με τα αποτελέσματα και όχι με τις αίτιες. Ζητώ οι πρόκατ ειδήσεις. Αυτοί ξέρουν.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Από την μια πλευρά του πάνελ το υπερτσιράκι, το καραγκιοζακι, ο Πρετεντερης. Και από την άλλη πλευρά, ο πανέξυπνος, πάντα με τις κατάλληλες ερωτήσεις, Τσιμας. Πως, που, ποτέ και γιατί συνέβη αυτό. Πως το κατάφεραν και γιατί κάνεις δεν με ειδοποίησε;</p> <div style="border-style: none none solid; border-color: -moz-use-text-color -moz-use-text-color windowtext; border-width: medium medium 1pt; padding: 0cm 0cm 1pt;"> <p class="MsoNormal" style="border: medium none ; padding: 0cm;"><o:p> </o:p></p> </div> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Ο Σερβετας «σπατάλησε» μια ολόκληρη εκπομπή περνώντας τηλέφωνα σε παιδάκια για να τους ευχηθεί χρόνια πολλά κάνοντας τον άγιο Βασίλη και να τους πει ότι θα τους φέρει το δώρο του. Μόνο όταν ένα παιδάκι του ζήτησε ένα <span style="" lang="EN-US">play station</span> 3, ζήτησε να μιλήσει ξανά με την μαμά και την ρώτησε αν μπορούν να του το πάρουν. Όταν αυτή είπε όχι, μίλησε ξανά με το παΐδι και του είπε ότι δεν θα μπορέσει φέτος να του το πάρει αλλά θα προσπαθήσει του χρόνου. Μύρεσαι που το σκέφτηκε. </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Α! Και χρόνια πολλά. Τόσα όσα θα ευχόμουν και πριν τις γιορτές. ΠΦΦΦΦφφφφφφφφφφφφφφφφφφγαμωυποκρισιες. Που ναι το ανεορτιο καλοκαιράκι...</p><p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal">Υ. Γ. Sorry για τα ορθογραφικα. Τα μισα ειναι απο το γρηγορο περασμα με τον ορθογραφικο ελεγχο του word και τα αλλα μισα απο καποιον που πηγε να διορθωσει το γραπτο αλλα δεν εκανε καλα την δουλεια του! Εγω δεν εκανα ουτε ενα! ;Ρ <br /></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-7623578696013868335?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-73634516129364893672008-12-28T13:21:00.000+02:002008-12-28T13:31:00.929+02:00Lowly, slowly now I know I like where you go when you're gone..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-7363451612936489367?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-54332249793737493522008-12-09T17:02:00.001+02:002008-12-09T17:02:57.014+02:00Ένα παιδί κάθεται πάνω στου ντουνιά τη σκεπή<br />ένα κορίτσι ψάχνει μόνο μια γωνία να κρυφτεί<br />ένα αγοράκι στο σαλόνι και μπροστά από την T.V.<br />κι ένα χαμίνι στρώνει κάτω στο δρόμο να κοιμηθεί<br />για να το δει και μπει και βγει από το Όνειρο<br />μπας κι απόψε είναι πιο όμορφο<br />καθρεφτίζεται συμβολικά<br />το είδωλο του στα βρομόνερα<br />Πάντα<br />συνεννοούμαστε κρυφά για τα πάντα<br />κι αντανακλάμε τον κόσμο κυλάμε<br />σα ρόδα πάντα<br />σα ρόδα παίζει κι η μπάντα τζάμπα<br />κι άντε κάντε στην μπάντα<br />ποίηση του δρόμου για πάντα<br />δεν είμαστε είδωλα καθρέφτες αγάντα<br />απομυθοποίηση μάγκα<br />απομυθοποίηση πάντα<br />απομυθοποίηση, φτάνει η ώρα<br />απομυθοποίηση πάντα<br />απομυθοποίηση τώρα!<br />Χωρίς λόγο κι αιτία αυτη η ειρωνια με τη μια φτιάχνουμε λόγο κι αιτία<br />δικαιολογία στη βία<br />το πρόσωπο μας αυτό δεν είναι πραγματικό<br />κατασκευάζουμε γλυπτό τον εαυτό τον εικονικό<br />βασανισμένοι συγχωρούν και γράφουν βιβλία<br />παπαδοπαίδια προσευχή κάνουν τη βία στη βία<br />στην Τεχεράνη κάποιοι διάβασαν Λολίτα<br />με ένα καμένο διαβατήριο δε διώχνεις τις Η.Π.Α.<br />τείχος για το τείχος των δακρύων<br />λίθος για το λίθο των αναμάρτητων<br />άξονας για τον άξονα της τρομοκρατίας<br />κόντρα στην κόντρα,<br />βία στη βία,<br />της βίας, τη βία, ω βία,<br />όχι άλλο ρε παιδία!<br />Απομυθοποίηση τώρα!<br />Πολεμάμε για φροκαλά<br />τραγουδάμε για κοκάλα<br />προστατεύουμε με ρόπαλα<br />για να γίνουν όλα πιο πολλά<br />καταναλώνουμε λάφυρα<br />συζητάμε σε παράθυρα<br />πολιτευόμαστε άκυρα<br />για να γίνουν όλα πιο αυστηρά<br />μια θολούρα νηφάλια<br />και μια μύτη πιο άρια<br />μια χούντα για ασφάλεια<br />για να γίνουν όλα πιο αγρία.<br />Απομυθοποίηση τώρα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-5433224979373749352?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-112270024636498242008-12-08T17:56:00.000+02:002008-12-08T23:18:31.060+02:00<span style="color: rgb(255, 255, 0); font-style: italic;">Να καει το σπιτι και πολλα χειροτερα που δεν εχω λογια τωρα να τα εκφρασω, απο ολα τα φασιστομουτρα. Ειδικα τα σπουδαγμενα. Τα μπατσακια φταινε σε πολυ λιγοτερα ουτως η αλλως.. </span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Ο Μπαμπας ηταν μπατσος. Ενα βραδυ, κατω απο αρκετα περιεργες συνθηκες, εφαγε μια σφαιρα στο ποδι, που καταχωρηθηκε ως "τραυματισμος εν υπηρεσια, κατα τη διαρκεια καταδιωξης υποπτων".</span><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Μονο ο μπαμπας και δυο αλλοι συναδελφοι του που ηταν παροντες ηξεραν οτι στην πραγματικοτητα εκεινος εκανε μαγκιες και πηγε να το παιξει Λουκι Λουκ, οτι και καλα τραβαει πιστολι αστραπιαια και αλλα τετοια εξυπνα.Ετσι ο Λουκυ Λουκ,κατα κοσμον Ιάσων Καραμπίνης, αυτοπυροβοληθηκε και βγηκε στη συνταξη με διαφορες τιμες και μια αδεια πρακτορειου ΠΡΟ-ΠΟ για να εχει να κανει κατι στον ελευθερο χρονο του..........</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">......Οταν ο υιος Καραμπινης εφτασε σε ηλικια που αποφασισε οτι επρεπε να κανει κατι στη ζωη του εκτος απο το να παιζει το πουλι του, να στριμωχνεται στα κλαμπ της παραλιακης και να ψηφιζει Δεξιά, ο πατερας του εκανε πεντε υποκλισεις, τρεις αναποδες τουμπες, φιλησε και ενα αρκουντως παχυ κωλαρακι και καταφερε να χωσει το γιο του στη δημοτικη αστυνομια. </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Ετσι ο γιος, εξοχο δειγμα βλακα που του δινεις μια στολη και μια σφυριχτρα και νομιζει οτι εγινε καποιος και αρχιζει να βγαζει ενα ενα τα κομπλεξ του πανω στους μη εχοντες στολη και σφυριχτρα, στηνοταν καθε πρωι εξω απο το Δημαρχειο, φορουσε γυαλι ηλιου ακομα και υπο καταιγιδα και "φρρρρρρ" ολη μερα προστατευε το μεγαρο απο τους αλητες που νομιζαν οτι μπορουσαν να σταθμευσουν εστω για ενα λεπτο σε ακτινα πενηντα μετρων απο την εισοδο του. Ατσαλακωτη στολη, γλοιωδης ευγενεια στις γραβατες που εμπαιναν στο Δημαρχειο και απροκαλυπτη αγενεια σε οσους νομιζαν οτι η εισοδος για το κοινο ειναι "απο δω" και οχι "απο κει". Και ειπαμε, μη σκεφτει κανεις οτι μπορει να σταματησει το αυτοκινητο του, εστω για να κατεβει ο συνεπιβατης κοντα στο δημαρχειο. </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Ολα κυλουσαν ομαλα μεχρι που ενα ζεστο, γλυκο πρωινο γυρω στις 10 επεσε μια ξαφνικη ησυχια στο δρομο μπροστα απο το μεγαρο. Ουτε αμαξι ουτε μηχανακι πουθενα ουτε και πεζος. Και ξαφνικα φανηκε να πλησιαζει ενα σαραβαλο με καροτσα, χιλιοτρακαρισμενο, βρομικο, με την εξατμιση σχεδον να σερνεται στο δρομο. Το ερειπι εκοψε ταχυτητα και σταματησε (τι θρασος!!!) ακριβως μπροστα στην πορτα του Δημαρχειου. Ο υιος Καραμπινης γουρλωσε τα ματια, φουσκωσε και αγριεψε και κινηθηκε απειλητικα προς το ιεροσυλο οχημα που ειχε μολυνει τα αγια τσιμεντα που ο ιδιος εποπτευε. Ηταν ετοιμος να γαβγισει κατι σαν "που νομιζεις οτι βρισκεσαι ρε;" στον οδηγο οταν απο την σακαρακα κατεβηκε ενας ευτραφης τυπος με φαλακρα και μακρια ανακατεμενα μαλλια στο πλαι, φορωντας μια βρομικη ποδια(χασαπης ισως;) και με στραβοπατημενες παντοφλες που αποκαλυπταν το μεγαλειο των εξισου βρωμικων και μεγαλων νυχιων των ποδιων του. Πριν ο δημοτικος μπατσος προλαβει να βγαλει αχνα, ο χοντρος εκδικητης τον αρπαξε, τον γυρισε αναποδα με μια περιτεχνη κινηση καρατε και λαχαναγορας, του κατεβασε τα σωβρακα, αρπαξε την σφυριχτρα του και του την εχωσε βαθια στον κωλο. </span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">Ετσι απλα, χωρις να πει τιποτα η extra large Νεμεσις εσυρε ξανα τις παντοφλες της μεχρι το αυτοκινητο της, εβαλε μπροστα και χαθηκε στον οριζοντα. Την ιδια ωρα ο ατιμασμενος αστυνομος, πεταμενος στην ακρη του δρομου, εβαζε τα κλαματα σαν μικρο παιδι και απο τους σπασμους του σωματος του, μικροι σφυριχτοι ηχοι εβγαιναν απο την κωλοτρυπιδα του, στο βαθος της οποιας αναπαυοταν το μεχρι προτινος οπλο του.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Αυτη ειναι η κοινωνια που ονειρευομαι και για αυτην πολεμαω καθε μερα.</span><br /><br />Κωστάκης Ανάν<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-11227002463649824?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-83947170467151386762008-12-07T02:20:00.000+02:002008-12-07T02:42:08.675+02:00<span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Σήμερα θα μιλήσουμε για ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα. Θέλω λοιπόν να ακούσετε προσεκτικά την ιστορία που έχω να πω γιατί στο τέλος θα σας βάλω να λύσετε ένα πρόβλημα.</span> <br /> <br /> <br /> <br />Είναι πολύ συνηθισμένο να ερωτεύεσαι άτομα που συναντάς σε μια συνεύρεση με ανθρώπους με παρόμοια ενδιαφέροντα με εσένα. Για παράδειγμα σε ένα καφέ με μια παρέα, σε μια συνάντηση μιας κομματικής νεολαίας, στην ομάδα μπόουλινγκ που πας καμία φορά και παίζεις. <br /> <br />Έτσι ακριβώς λοιπόν και η Τζένη κατά τη διάρκεια μιας <span style="color: rgb(255, 102, 102); font-weight: bold;">παρτούζας</span> σε ένα φοιτητικό σπίτι στα άνω Λιόσια βρήκε τον Κώστα. <br /> <br />Ο Κώστας ήταν ένας μεγαλόσωμος τύπος γύρω στα 26 με ένα μπας-κλας μουστάκι, από ένα χωριό λίγο έξω από τις Σέρρες. Αυτός δεν θυμάμαι από πού ήταν. Είχε πάντως μια ευγενική ακαλλιεργησία και μια αφέλεια κατευθείαν βγαλμένη από στάνη. <br /> <br />Άρχισαν να βγαίνουν λοιπόν τα παιδιά, και μαζί τους ξεκίνησαν και τα<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 102);"> σιρόπια</span>, οι έρωτες και τα «να ξερές ποσό μου λειψές βρε πουτσαρά μου». <br /> <br />Σε μια τέτοια έξοδο λοιπόν, και πάνω σε μια συζήτηση γεμάτη κλισέ η Τζενούλα ρώτησε τον Κώστα «Τι σου αρέσει πιο πολύ πάνω σε μια γυναίκα;». Αυτός τότε τελείως αφοπλιστικά και σε μια έκρηξη αφελείας και γενναιοδωρίας παράλληλα της απάντησε : «Το μουνί» αφήνοντας την με στραβωμένο σαγόνι και λίγο σάλιο έτοιμο να τρέξει από την αριστερή κόγχη των χειλιών της. Η Τζένη ποτέ δεν κατάλαβε ότι ο Κωστής μόλις της είχε αποκαλύψει ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά της αρσενικής ιστορίας. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. <br /> <br />Η Τζένη λοιπόν είπε στον Κώστα ότι πρέπει να φύγει τώρα γιατί πρέπει να ταΐσει το κατοικίδιο χελιδονόψαρο της. Απομακρύνθηκε με γοργό βήμα και κατευθύνθηκε στο σπίτι της. Μπήκε μέσα, έκλεισε την πόρτα πίσω της , και με τρεμάμενα πόδια και κομματιασμένο ηθικό κατέρρευσε στο πάτωμα. Εκείνη την ώρα πέρασε ο γεροξεμωραμενος πάππους της που ήταν τόσο κάλος και πάντα ήθελε να τον φροντίζει αλλά αφού τον φορτώθηκε, έπαθε δυο εγκεφαλικά και του είχε σαλέψει τελείως του γέρου. Είχε αρπάξει κι ένα χοντρό κρύωμα κι έτσι όπως την είδε χάμω να τρεκλίζει της είπε: «<span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 102);">ντι στέγκες</span> έτζι μωρή λες και σου γκάμαν <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 102);">μπαρθενορραφή</span>; Σύρε και βάλε μου μια λεγκάνη ζεσντό νερό να γκάνω ένα μποδόλουτρο. <br /> <br /> <br /> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CXPUSER%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CXPUSER%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CXPUSER%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EL</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-fareast-language:EN-US;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} </style> <![endif]--> <p style="font-weight: bold; font-style: italic;font-family:georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;">Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη όλες τις πιθανές αντιδράσεις της Τζένης, και με την χρήση <span style="color: rgb(255, 102, 102);">λογαρίθμων</span> και μιας οποιασδήποτε διαλέκτου των γηγενών Ινδιάνων του Καναδά θέλω να μου πείτε: το έβλεπε σαν εξαναγκασμό, σαν λειτούργημα, ή το φχαριστήθηκε κι ο Κρίνος; Θέλω να το σκεφτείτε και να μου απαντήσετε στο επόμενο μάθημα, είπε ο καθηγητής και σούσουρο και προβληματισμό γέμισε η αίθουσα. Καλή σας μέρα είπε και «πουφ», εξαφανίστηκε!</span></p><p face="georgia" style="font-weight: bold;" class="MsoNormal"> <br /></p><p style="font-weight: bold; font-family: georgia;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"> <br /></span></p> ΛΟΘ ξερω εριξα πολυ χαμηλα το επιπεδο ;Ρ <br />Μπαφ μονο σ'εσενα το κανω πασα κι ας μην σου ειναι ευχαριστο! Οι λεξεις ειναι : Κοντερ, μπιχλα, κυλιμι, Μυκονος, διείσδυση. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-8394717046715138676?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-11947066650223110962008-11-30T09:26:00.000+02:002008-11-30T09:28:38.368+02:00Εκανα ενα καυτο μπανιο και χαλαρωσα πολυ. Ξαπλωσα σε καθαρα σεντονια, ανοιξα ενα βιβλιο που με εκανε να γελαω, και το ραδιο επαιζε ολο το βραδυ jazz και μου γαργαλουσε το στομαχι ή και το στηθος, ποτε δεν καταλαβα. Κι ετσι κοιμηθηκα. Ηρεμος κι ευτυχισμενος..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-1194706665022311096?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-20882081949441716132008-11-25T19:34:00.000+02:002008-11-25T19:39:29.217+02:00<span style="font-style:italic;">Το κειμενο αυτο ειναι της Θεοδοσίας και εχει τοσο μεγαλο και ιδιαιτερο νοημα για μενα που την ευχαριστω που μου επετρεψε να το φερω και μεχρι εδω. Τα σχολια ειναι απενεργοποιημενα οποιος θελει να πει κατι θα βρει το κειμενο στο http://theodosiabusiness.blogspot.com/2008/10/blog-post.html ας αφησει σχολιο εκει.</span><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Το Γέλιο Είναι Μυστήριο</span><br /><br />Οι άνθρωποι έχουν την περιέργεια "τι είναι το γέλιο?" Το γέλιο όπως και όλα τα μυστήρια της ζωής καλύτερα να το βιώσετε παρά να σας πουν τι είναι η να ακούσετε κάποιον να σας μιλάει γι αυτό. Θα σας δώσω μια περιγραφή και θα κάνω μια προσέγγιση του τι είναι το γέλιο αλλά να ξέρετε πως μόνο η εμπειρία θα σας δείξει τι είναι, πόσο σημαντικό είναι και τι θα σας προσφέρει το γέλιο στην ζωή σας αν του επιτρέψετε να υπάρχει. Το γέλιο δείχνει ευφυία δείχνει εξυπνάδα και πάνω απ' όλα δείχνει μια ανέμελη ψυχή. Είναι η διαφορά ανάμεσα στο απλά ζω και στο ξέρω να ζω. Τα ζώα δεν γελούν. Κανένα ζώο δεν γελάει, όχι όπως ο άνθρωπος. Το Γέλιο για να υπάρξει χρειάζεται μια ιδιαίτερη ευφυία μια πνευματική ανωτερότητα. Σημαίνει πως μπορείτε να καταλάβετε την γελοιότητα μια συγκεκριμένης κατάστασης της ζωής. Ακόμη είναι μακράν η πιο έξυπνη η πλέον ιδιοφυής διευθέτηση εμποδίων η περαξηγήσεων. Τι είναι λοιπόν το Γέλιο?<br /><br /> * Το Γέλιο είναι η ξαφνική ανατροπή της εσωτερικής ορθολογιστικής προσδοκίας. <br /><br />Οπως ένα λουλούδι στα χέρια ενός παιδιού<br /><br /><br /><br />Δεν το πήρε μονο του το λουλούδι κάποιος το έβαλε εκεί. Το ίδιο γίνεται και με το γέλιο, δεν υπάρχει μόνο του εσείς πρέπει να το βάλετε στην καθημερινότητα σας, σε όλες τις καταστάσεις της ζωής σας. Το γελιο και η χαρά είναι επιλογή όχι αποτέλεσμα. Αυτό που σας κάνει η ζωή η κοινωνία είναι να σας πηγαίνει σε μια κατεύθυνση λογικά, ορθολογιστικά, αρχίζετε λποιπόν να προσδοκάτε πως τώρα θα γίνει αυτό η το άλλο και συνεχίζει αυτό να συμβαίνει συμφωνα με τις προσδοκίες σας. Ξαφνικά συμβαίνει μια ανατροπή μια απότομη μεταστροφή που δεν φανταστήκατε πως θα μπορούσε να συμβεί. Αυτό φέρνει το γέλιο. Πρόκειται καθαρά για μια εσωτερική διαδικασία της λογικής, της ορθολογιστικής σας προσδοκίας που ανατρέπεται απότομα. Αν συμβεί αυτό που προσδοκούσατε δεν υπάρχει ανατροπή και δεν υπάρχει γέλιο. Το γέλιο σας κάνει να ξεχάσετε την λογική να δείτε απο μια άλλη οπτική γωνία τα γεγονότα. Όταν γελάτε με την καρδιά σας σταματάει ο νους. Δεν μπορεί να γελάσει ο νους γιατί είναι δομημένος με σοβαρότητα με μιζέρια με κακομοιριά. Γι' αυτό το γέλιο δεν έρχεται απο το νου αλλά απο την καρδιά. Μια απο τις μεγαλύτερες ατυχής καταστροφές της ανθρωπότητας είναι πως έχει χάσει την επαφή με την καρδιά και έχει κάνει όλο τον κόσμο σοβαρό.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Το Γέλιο Φανερώνει Το Χαρακτήρα</span><br /><br />Ενα πολύ σημαντικό πράγμα που πρέπει να θυμάστε πάντοτε είναι πως η εξέλιξη της ζωής λειτουργεί και αναπτύσετε μέσα απο πολικότητες, μέσα απο Πολικά Αντίθετα. Ισως μπορείτε να περπατήσετε μικρές αποστάσεις με το ένα πόδι, μπορείτε να σταθείτε αλλά δεν μπορείτε να τρέξετε...χρειάζεστε και τα δύο πόδια και καλή φυσική κατάσταση. Φανταστείτε έναν αετό με ένα σπασμένο φτερό μπορεί να σέρνεται αλλά δεν μπορεί να πετάξει. Τό ίδιο και η εξέλιξη της ζωής η ίδια η εξέλιξη της "Υπαρξης" χρειάζεται πολικά αντίθετα. Αγάπη και μίσος, γέλιο και θλίψη, ζωή και θάνατο. Χρειάζονται και τα δύο για να δημιουργηθεί ορμή για ζωή, διαφορετικά υπάρχει σιωπή. Θα αφήσουμε την αγάπη - μίσος για μια άλλη φορά και θα πούμε σήμερα για τα πολικά αντίθετα γέλιο - θλίψη και τα δύο όμως είναι επιλογή και δείχνουν τις εσωτερικές διεργασίες που γίνονται μια συγκεκριμένη στιγμή μέσα στην καρδιά ενος ανθρώπου. Στο πρόσωπο του βλέπεις την καρδιά του, στό γέλιο του βλέπεις την ψυχή του. Ομως το ένα αναιρεί το άλλο δεν μπορείτε να είστε και χαρούμενοι και σοβαροί. Θα είστε η το ένα ή το άλλο.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Το Γέλιο Είναι Κεφάλαιο, Η Σοβαρότητα Χρέος.</span><br /><br />Το γέλιο είναι ζωή, η σοβαρότητα θάνατος. Ένα απο τα πιο σημαντικά πράγματα που λείπουν απο τη ζωή είναι το γέλιο, η χαρά ο ενθουσιασμός. Η σοβαρότητα είναι ένα είδος ασθένειας. Είναι η κατάθλιψη της ψυχής. Γνωρίζετε πως η κατάθλιψη είναι η ασθένεια του προηγούμενου αιώνα και ακόμη συνεχίζεται? Γνωρίζετε πως παρά το ότι υπάρχουν πάνω απο τριακόσιες θρησκείες, ναοί, εκκλησίες, τζαμιά, ψυχολόγοι και ψυχαναλυτές η πνευματική συνειδητότητα λείπει απο την γη? Ολοι αυτοί "οι ειδικοί" έβγαλαν απο την ζωή του ανθρώπου την χαρά το γέλιο τον ενθουσιασμό και τον έκαναν άρρωστο τον έκαναν σοβαρό. Μόνο οι άρρωστοι άνθρωποι είναι σοβαροί. Οι υγιείς, οι ολοκληρωμένοι δεν είναι, ποτέ δεν μπορούν να είναι σοβαροί. Δεν μπορούν να είναι καταθλιπτικοί. Η πνευματικότητα δεν μπορεί να ανθίσει στην ανθρωπότητα γιατί η σοβαρότητα την σκοτώνει. Αυτό είναι που πρέπει να αλλάξει για να ξαναβρεί ο άνθρωπος την χαμένη πνευματικότητα του, την χαρά της ζωής.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Το Χαμόγελο Είναι Ευγένεια Το Γέλιο Ευτυχία</span><br /><br />Το γέλιο είναι η επαφή με την ανώτερη πευματικότητα με την ίδια την ζωή. Οταν βγάζετε το γέλιο απο την ζωή σας είναι σαν να ξεριζώνετε ένα ανθισμένο φυτό απο το έδαφος. Γρήγορα θα αρχίσει να ξεραίνεται, και τα λουλούδια του θα μαραθούν. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται ούτε στο φυτό ούτε στο έδαφος αλλά στο διαχωρισμό τους. Το φυτό χρειάζεται τροφή για να ανθίσει σε χιλιάδες λουλούδια σε μια πανδαισία χρωμάτων, αρωμάτων σε μια έκρηξη ομορφιάς. το ίδιο και ο άνθρωπος αν του στερήσουμε το έδαφος, την επαφή με την πηγή της "Υπαρξης" ξεραίνεται. Η ικανότητα της επιβίωσης υπάρχει μέσα σε κάθε ανθρώπινο ον απο την στιγμή που γεννιέται, αλλά την τέχνη του να μετατρέπει την ζωή σε παιχνίδι, σε γιορτή, σε διασκέδαση, σε χαρά σε γέλιο αυτό πρέπει να το μάθει. Για μένα ζωή και ευτυχία είναι η υπέρτατη τέχνη του να μπορώ να μετατρέπω το ασήμαντο σε σημαντικό, το συνηθισμένο σε ασυνήθιστο. Είναι η συνεχής διαδικασία της μετατροπής του απίθανου σε πραγματικό.<br /><br /><span style="font-style:italic;">Να είστε σαν την Μόνα Λίζα, να συνεχίζετε να χαμογελάτε ακόμη και με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο.</span><br /><br />Αυτό το χαμόγελο να το βάλετε στην καθημερινότητα σας και να μην δέχεστε να κάνετε τίποτε λιγότερο απο αυτό. Η σημερινή κοινωνία, οι θρησκείες και οι πολιτικές δομές έχουν καταδικάσει το γέλιο την χαρά την αγάπη. Εχουν κάνει την ανθρωπότητα καταθλιπτική και αγχωτική. Μόνο όταν η ζωή γίνει μια περιπέτεια ένα παιχνίδι ένας εκστατικός χορός μια μουσική ουράνια μόνο τότε μπορείτε να ξεφύγετε απο τα όρια του σώματος, της λογικής και του νου. Μόνο τότε μπορείτε να νοιώσετε την ύπαρξη του άπειρου. Μόνο τότε μπορείτε να προσευχηθείτε η να διαλογιστείτε. Ο άνθρωπος που δεν μπορεί να γελάσει είναι ανίκανος να προσευχηθεί. Η προσευχή όπως και το γέλιο δεν γίνεται με το νου αλλά με την καρδιά. Ο σοβαρός αυτός που δεν ξέρει να γελάει έχει μια καρδιά νεκρή. Δεν μπορεί να φτάσει στον Θεό και σαν τον αετό με το σπασμένο φτερό δεν μπορεί να πετάξει. Μόνο ο ολοκληρωτικά μεθυσμένος απο ευτυχία αυτός που γελάει μέσα απο την καρδιά του μπορεί να αγγίξει τον Θεό. Ο Θεός δεν είναι ψηλά ούτε μακριά.<br /><br />Οταν Το "Εγω" Λείπει Ο Θεός Είναι Παρών<br /><br />Οταν βλέπετε ένα μωρό να ξεκαρδίζεται στο γέλιο, Είναι έκει.<br /><br />Οταν χάνεστε ολοκληρωτικά στην έκσταση της αγάπης, Είναι πιο κοντά απο ποτέ.<br /><br />Οταν τραγουδάτε και η καρδιά πάλλεται απο χαρά και έκσταση, Αυτός Είναι στην καρδιά σας.<br /><br />Όταν χορεύετε και χάνεστε στην μαγεία του χορού, μόνο ο Θεός μένει να χορεύει μαζί σας κανένας άλλος.<br /><br />Οταν γελάτε και το γέλιο σας είναι ολοκληρωτικό, αν γελά κάθε κύτταρο του σώματος σας, μόνο Αυτός μένει να γελάει μαζί σας.<br /><br />Το Εγώ δεν υπάρχει όταν γελάτε με την καρδιά σας. Και όταν το εγώ εξαφανίζεται, εμφανίζεται ο Θεός. Αυτό να το θυμάστε σαν μια Συμπαντική Αρχή. Οταν το εγώ λείπει ο Θεός είναι παρών. Δεν γίνεται να συναντηθούν. Η σχέση τους είναι σαν την σχέση του άσπρου με του μαύρου, σαν την σχέση του φωτός με το σκοτάδι. Οπου υπάρχει ασπρο εξαφανίζεται το μαύρο γιατί το μαύρο απλώς είναι η απουσία του άσπρου. Το σκοτάδι είναι η απουσία του φωτός. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν ταυτόχρονα και τα δυό. Το σκοτάδι είναι το εγώ είναι απουσία του Θεού, απουσία συνειδητότητας. Θα σας υπενθυμήσω πως ο Θεός δεν είναι πρόσωπο. Είναι η εμπειρία της ολοκληρωτικής έκστασης της απόλυτης συνειδητότητας. Γι αυτό σας λέω να γελάτε με την καρδιά σας, να ζείτε ολοκληρωτικά, να διακινδυνεύετε τα πάντα για την αγάπη, το γέλιο, την ζωή. Αν μπορέσετε να αλλάξετε τη σοβαρότητα σε γέλιο, την θλίψη σε χαρά, τον πόνο σε γιορτή τότε θα είστε ικανοί να μετατρέψετε τον θάνατο σε ζωή. Γι΄αυτό, μάθετε την τέχνη του γέλιου όσο ακόμη είναι καιρός, όσο προλαβαίνετε!<br /><br /><span style="font-style:italic;"> * Αν δεν ξέρεις να γελάς και δεν έχεις χρόνο να γελάς, πως ξέρεις ότι ζεις?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-2088208194944171613?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-32485591428253309872008-11-23T14:00:00.000+02:002008-11-23T14:50:18.169+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm4.static.flickr.com/3239/3033901794_4c8b9d8015_b.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 430px; height: 764px;" src="http://farm4.static.flickr.com/3239/3033901794_4c8b9d8015_b.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Αν μπορει να σχηματισει την νικη με τα χερια του αυτος ο μελαχρινος μεσιε που ζει σε μερη με αμφιβολλο μελλον, σκεψου εμεις... Επιθεση γαμω. Και μαλιστα ΓΑΜΩ τις επιθεσεις. Ποιο ποταμι μας παρασυρει, ποια ξεροκλαδα μας χτυπανε και ποια νερα μας πνιγουν ρε; Θα τα στραγγαλισω πριν με πνιξουν. Κι αν γλυστρανε και αποτυχω μεσα μου εχω στεγνωσει.. Θ'αραξω εκει μεχρι τις ηλιολουστες μερες που επονται. Σκασε και παρτο αποφαση. Ειναι δεν ειναι μακρυα, εγω τις βλεπω κοντα και τις φερνω κοντα. Κι ευτυχως δεν ειμαι μονο εγω που φοραω κυαλια. Κι αρχισε να θολωνει ηδη η εικονα. Μαλλον κοντευουν, μυωπια δεν εχω.<br /><br /><span style="font-size:48%;">"Η επανασταση ειναι προσωπικο βιωμα του καθενος και οχι κοινωνικη προοπτικη. Ασχετα που καμια φορα περναμε καλα προσπαθωντας για το δευτερο.. Κ. Αναν."</span><br /><br />Viva la revolution!~<br /><br />Και καλο μας χειμωνα γιατι τωρα ηρθε :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-3248559142825330987?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-81553329023512076842008-11-09T12:16:00.000+02:002008-11-09T13:51:15.937+02:00Μια βολτα γεματη μελαγχολια - οι αλλοι<br />χαμογελο σκετο χρυσαφι - τινκ!<br />ειμαι ηλιθιος - και χωρις ναρκωτικα<br />δειγματα κρισης ηλικιας - καταρριπτονται για παντα<br />τα χερια κατω και δεμενα - σοβαρεψου<br />νεες ηττες, νεες συντριβες - το θαυμα της ανακαλυψης και της αποκαλυψης<br />μιση χιλιαδα χιλιομετρα, μιση καληνυχτα - 1 μαγεία και θα γινουν(;) τιποτα;<br />δεν αποκαλυπτομαι - παραδινομαι γιατι δεν μπορουν να μου κανουν τιποτα<br />ενα ροζ ευχαριστω - ακομα θελω να ζησω 200 και 300 χρονια<br /><br />Ο ανθρωπος με το που γεννιεται εχει καθε δικαιωμα να επιλεξει ποτε θα αποχωριστει απο την οικογενεια, να διαχωριστει, να γινει κατι καινουριο, να δημιουργησει χωρις να τον συγκρατουνε, να ανοιξει το στηθος του και να βγουν χιλιαδες χρωματα, και μ'αυτα τα χρωματα να σηκωσει το μεσαιο δαχτυλο, να βγαλει την γλωσσα εξω και να τα κανει ολα ΛΙΜΠΑ. it blooms.<br />αντε να φευγω τωρα...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SRbN6rlOaEI/AAAAAAAAAF0/PVNYBSvXojQ/s1600-h/11774271824704e1dd6266f.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 142px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Z_uyY6xgBBo/SRbN6rlOaEI/AAAAAAAAAF0/PVNYBSvXojQ/s320/11774271824704e1dd6266f.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266623222271338562" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-8155332902351207684?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-50063986593968698682008-11-05T16:08:00.000+02:002008-11-05T16:12:04.976+02:00Οι γονείς ήταν σε διάσταση (σπάνιο!).<br />Τον έναν παππού τον έλεγαν Άρη.<br />Τον άλλον Ηρακλή.<br /><br />Για να μην τα πολυλογούμε, όταν είσαι σε διάσταση με τον/την σύζυγο, ο οργανισμός σου παράγει μεγάλες ποσότητες εγωισμού, μέσα στον οποίο βυθίζεται αργά και σαδιστικά η λογική. Έτσι, για να μη χαλάσει το χατίρι καμιάς από τις δυο πλευρές, ο μικρός βαφτίστηκε Άρης-Ηρακλής και όλοι έμειναν ευχαριστημένοι που κανένας δεν έμεινε ευχαριστημένος.<br /><br />Δε θέλει και πολύ μυαλό για να φανταστεί κανείς ότι επί σειρά ετών οι συμμαθητές φώναζαν το μικρό με το εκάστοτε σκορ του ποδοσφαιρικού αγώνα των ομώνυμων ομάδων. Έτσι, για κάποιους μήνες ήταν ο «τρία-ένα», μετά το ματς του δεύτερου γύρου μετονομαζόταν σε «δύο-ένα» και τον άλλο χρόνο, αν ήταν άτυχος, συμβιβαζόταν με το ταπεινωτικό για όνομα ανθρώπου «μηδέν-μηδέν».<br /><br />Αυτό μέχρι τη χρονιά που ο Άρης αντιμετώπισε έναν διαλυμένο οικονομικά και διοικητικά Ηρακλή και του έριξε πέντε γκολάκια, χωρίς να φάει ούτε ένα. Την επόμενη μέρα ο μικρός ήταν ο «πέντε-μηδέν» και την μεθεπόμενη (δεν ήθελε και πολλή φαντασία) μετονομάστηκε σε «Χαβάη».<br /><br />Ο δύστυχος Χαβάη άντεξε μόνο μια βδομάδα. Την Παρασκευή μπήκε καθυστερημένα στην τάξη και άρχισε να μοιράζει στους συμμαθητές του μικρά χαρτάκια σε στυλ «πατέρας στη φυλακή, μάνα στην πρέζα, 17 αδέλφια» κλπ.<br /><br />To τι έγραφαν αυτά τα χαρτάκια, κανείς δεν έμαθε ποτέ. Πέντε λεπτά αργότερα, μια τεράστια έκρηξη κατεδάφισε ολόκληρη την τάξη, συμπαρασύροντας στο θάνατο καμιά 25αριά «αγγελούδια» (θάνατος σε όσους χρησιμοποιούν υποκοριστικά τύπου «τα ματάκια του», «η αδελφούλα του» και «η τραυματισμένη παιδική ψυχούλα του», για να πουλήσουν συναίσθημα).<br /><br />Την ίδια Κυριακή η ομάδα του Άρη εμφανίστηκε στο γήπεδο με μαύρα περιβραχιόνια σε ένδειξη πένθους για το συμβάν. Η ομάδα του Ηρακλή, αντίθετα, εμφανίστηκε χωρίς σώβρακα γιατί η οικονομική κρίση είχε φτάσει στο απροχώρητο.<br /><br /><br />Κωστάκης Ανάν, από το βιβλίο<br />Η τελική λήθη (δε φάιναλ θολούθιον)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-5006398659396869868?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-61696007148405386432008-10-29T01:45:00.000+02:002008-10-29T01:59:06.531+02:00Ήμουν πεσμένος χάμω, σ' ένα θεοσκότεινο δωμάτιο, κρατώντας στο χέρι μια λίμα. Σηκώθηκα αλαφιασμένος. Πως βρέθηκα εδώ; Έφτασα ψαχουλεύοντας στον τοίχο και μετά από κάμποση ώρα σε έναν διακόπτη. Άναψα το φως. Το δωμάτιο είχε μέσα 120 κουτιά ζαχαροπλαστείου και έμενα. Υπήρχε μια σιδερένια πόρτα στην άκρη του δωματίου. Έτρεξα προς το μέρος της και προσπάθησα να την ανοίξω. Ήταν κλειδωμένη. Κοίταξα τα κουτιά. Άνοιξα το πρώτο. Ήταν γεμάτο από γλυκά σοκολάτας με φουντούκι σε αλουμινόχαρτο. Το ίδιο και το δεύτερο και το τρίτο. Σε ένα από αυτά βρήκα ένα κασσετοφωνάκι. Πάτησα το play. Μια βραχνή υπόγεια φωνή άρχισε να μιλάει : «Γιώργο… Τόσα χρόνια σου άρεσε να συνάπτεις ερωτικές σχέσεις με ανήλικες… Ήσουν fan του πρωκτικού και του spanking… Σου άρεζε ο Μαζωνάκης και συχνά παρακολουθούσες ειδήσεις του Star…Τώρα ήρθε η ώρα να εξιλεωθείς για όλες αυτές τις ανωμαλίες σου… Για να ανοίξει η πόρτα και να βγεις από αυτό το δωμάτιο πρέπει να κάνεις κάτι που ούτε είχες φανταστεί… Βλέπεις την λίμα στα χεριά σου και τα γλυκά γύρω σου; Θυμήσου το όνομα τους και θα καταλάβεις τι πρέπει να κάνεις… Let the games begin!!»<br /><br />«Ανώμαλα!» Αναφώνησα. Τα γλυκά ήταν ανώμαλα. Πλακά μου κάνει σκέφτηκα, και άρχισα να τα λιμάρω. Μετά από πολλές ώρες ίσιωσα και το τελευταίο ανώμαλο. Άκουσα την πόρτα να ξεκλειδώνει αυτόματα. Έτρεξα και με το που την άνοιξα, δυνατό φως μπήκε στο δωμάτιο. Έτριψα τα μάτια μου μέχρι να συνηθίσουν και κοίταξα έξω. Ήμουν στην μέση του πουθενά. Γύρω μου βουνά, δέντρα και στέπα. Όπως πήγα να βγω, κλώτσησα κάτι. Κοίταξα κάτω. Ήταν ακόμα ένα κασσετοφωνάκι. Το σήκωσα και πάτησα το play. «Γιώργο… Μην νομίζεις ότι όλα τέλειωσαν… Όπως βλέπεις στα πόδια σου έχεις δεμένη μια άθραυστη αλυσίδα(εσείς δεν το είχατε δει γιατί τώρα μου ήρθε και βοηθά στο storyline). Έχει μήκος 360 χιλιόμετρα… Ακριβώς όσα χρειάζεσαι για να φτάσεις στα άνω Μάλια. Όταν φτάσεις εκεί θα ανοίξει και θα είσαι ελεύθερος. Αλλά δεν θέλω για σένα μόνο ποδαρόδρομο… It would have been too easy… Έχεις ακόμα εκείνη την λίμα στα χεριά σου… Μπροστά σου εκτείνεται το ορεινό οδικό δίκτυο Κρήτης… Πίστεψε με… Δεν ήταν ποτέ ίσιο… Μουχαχαχαχαχ… Let the games begin!!!» Όχι ρε πούστη...<br /><br />Ξαφνικά ακούστηκε το A hard day’s night να σκάει δυνατά κοντά στ’ αυτί μου. Πηρά βαθιά ανάσα, άνοιξα τα μάτια μου και προσκύνησα τους Beatles και το ξυπνητήρι του κινητού μου που με έβγαλαν από όλη αυτή την ανουσιότητα. Όχι τίποτα άλλο αλλά μετά από 360 χιλιόμετρα λιμαρίσματος, χώμα θα πήγαινα στην δουλεία.<br /><br />Το Saw 5 που είδα το προηγούμενο βράδυ στο σινεμά τελικά κατάφερε να με τρομάξει στον ύπνο μου. Σηκώθηκα, ντύθηκα, φόρεσα ένα τσίλικο άσπρο παντελόνι και μια μαύρη μπλούζα με ένα γαϊδούρι μπροστά, μπήκα στ' αμάξι, άνοιξα το ράδιο, πάτησα 6 φορές και πολύ γρήγορα το κουμπί CD λες και απευθυνόμουν σε κλειτορίδα, γιατί όπως είπα κι εγώ «Όχι και Φαραντούρη ρε φιλέ πρωινιάτικα», και με ένα πολύ γλυκό, ερωτικό τραγουδάκι που όλοι κατά καιρούς έχουμε αφιερώσει στους έρωτες μας ξεκίνησα για την δουλεία. Το I wanna be your dog των Stooges.<br /><br />Ήταν 28 Οκτώβρη και περιμέναμε ένα μαζικό ντου στο μαγαζί με το που τέλειωνε η παρέλαση. Όπως και πέρυσι ήταν σίγουρο ότι θα γέμιζαν 180 τραπέζια μέσα σε περίπου τεσσεράμισι δευτερόλεπτα. Στο μίτινγκ της προηγούμενης μέρας ζήτησα επίμονα να ονομάσουμε την 28ης, «παρτούζα day» και να σερβίρουμε σαμπανιέρες με γαλλικό καφέ και καλαμάκια στα τραπέζια με είσοδο κατ’ άτομο 10€ για να λυθούν όλα μας τα προβλήματα αλλά όλως περιέργως δεν εισακούστηκα όσο καλή ιδέα και αν μου φάνηκε. Όποτε τρέχαμε 20 άτομα σαν τρελοί που έχουν δυσθεώρητα μεγάλους δονητές στον κώλο τους. Το άσπρο μου το παντελόνι πηρέ καφέ αποχρώσεις από ένα μπρίκι με σοκολάτα και την φράση «δεξιά ρε μαλάκα κλείνει ο ατμός» να κάνει γκελ δεξιά-αριστερά στο κεφάλι μου. Κάπου εκεί πέταξα στην λίστα που μέχρι εκείνη την στιγμή έπαιζε Vaya Con Dios, το seven nation army που τόσο ωραία ταίριαζε με το παραλλαγής πια παντελόνι μου και δόξα τον θεό κάνεις δεν φάνηκε να ενοχλείτε.<br /><br />Μετά λοιπόν από ένα ακατάπαυστο πανηγύρι 4 ωρών που ήθελε καρμπυρατέρ στα πόδια, γερό στομάχι και γερά πνευμόνια, έκατσα να στρίψω ένα καφέ και να πιω ένα τσιγάρο και εγώ σαν άνθρωπος να ηρεμήσω. Αλλά σαν να μην έφταναν όλα αυτά, σαν να μην έφταναν οοοολα αυτά κύριες και κύριοι, ήρθε στο μαγαζί να πιει καφεδάκι ο Κοσμάς κι έκατσε διπλά μου στο μπαρ.<br /><br />Ο Κοσμάς, 60 χρονών, παντρεμένος χρόνια, χαμένος γιος σε αυτοκινητιστικό, χωρισμός αμέσως μετά, κατεστραμμένη ψυχολογία έκτοτε, μας έλεγε ότι ήταν έκπτωτος πρίγκιπας της Μολδαβίας με κάστρα και κτήματα. Ταξιτζής ήταν ο άνθρωπος βεβαία αλλά εμείς κάναμε την πάπια. Ο Κοσμάς λοιπόν μια μέρα μετά από κάνα δυο χρόνια που είχε χωρίσει, παντρεύτηκε μια ψηλή πανέμορφη ξανθιά, την Γιολάντα. Τελικά έμαθε ότι πρώτα την λέγανε Χαρίλαο, αλλά αυτό συνέβη αφού παντρεύτηκαν και του έγραψε το σπίτι στην Δελφών. Τραβελομπιχτης άθελα του ο Κοσμάς αλλά σένα κόσμο γεμάτο αιδοιασμους, ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος. Βγήκε και στην Τατιάνα για τα 15 λεπτά δημοσιότητας που έγιναν τελικά 3 εκπομπές γιατί πουλαει η παρακμή, ω ναι πουλαει, και αφού πουλήθηκε κομμάτι, κομμάτι, πηρέ και 10 χιλιάρικα στο χέρι , μπας και πάρει μετά τίποτα πίσω από τα κομμάτια που κοψοχρονιά έδωσε στα ΜΜ εξημέρωσης. Τώρα ηρεμεί μόνο όταν κοιμάται, και κάθε του πρόταση είναι γεμάτη τύψεις, «γαμωτο» και «θα ‘πρεπε».<br /><br />Βασικά όλο αυτό ήταν εισαγωγή. Λίγο μεγάλη βεβαία αλλά δεν πειράζει.<br /><br />Εκεί που ήθελα να καταλήξω ήταν ότι μετά από οοοολα αυτά κύριες μου και κύριοι είχα τον Κόσμα να μου μιλάει για την Ρωσιδούλα ετών 25 που μόλις λογοδόθηκε, που είναι ξετρελαμένη μαζί του, και μέθυσε τις προάλλες, και πήγανε σπίτι, και του είπε «θέλω να μου τα κάνεις όλα σήμερα» και πήγε να την γαμίσει παρά φύσει, αλλά δεν έχει καλή στύση τελευταία, «το ξέρω εγώ όμως από το άγχος είναι», και δεν έμπαινε, όσο λιπαντική κρεμά και αν τις είχε βάλει στην κωλοτρυπίδα της.<br /><br />ΟΙ BEATLES ΦΤΑΙΝΕ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΤΡΕΛΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΕ ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ, ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ, ΥΠΕΡΟΧΟ ΟΝΕΙΡΟ.<br />Ζεεεν… Ωμμμμμ….<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Eer9UoqN_9E&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Eer9UoqN_9E&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-6169600714840538643?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-55530613146746542722008-10-21T14:22:00.000+03:002008-10-21T14:23:19.131+03:00Μονο ενα ξερω. Οτι τα καλυτερα θα ερθουν. Ειναι στο δρομο. Δαιδαλωδη δρομο αλλα θα ερθουν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-5553061314674654272?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-48313600111370916272008-10-16T11:43:00.000+03:002008-10-16T11:45:28.654+03:00Μια φορά και έναν καιρό, ήταν τρεις ινδιάνοι άστορες, που ήταν φίλοι καρδιακοί και όλη μέρα τους έβλεπες μαζί να τριγυρνάνε εδώ και εκεί. Ένα πρωί, οι τρεις φίλοι περπατούσαν στο δάσος και σιγοσφύριζαν έναν παλιό σκοπό, όταν ξαφνικά, σε ένα ξέφωτο, βρήκαν μια παλιά, παρατημένη άλφα-βήτα. Την κοίταξαν από ‘δω, την κοίταξαν από ‘κει, στο τέλος κοιτάχτηκαν μεταξύ τους και δεν χρειάστηκε να πουν λέξη.<br /><br />Ο πρώτος πήρε ένα «κ» και από τότε ζει στις λίμνες και στα δάση και έχει μεγάλη φουντωτή ουρά.<br /><br />Ο δεύτερος πήρε ένα «μ» και από τότε επισκευάζει τα υδραυλικά και τοποθετεί κλιματιστικά στα σπίτια του κοσμάκη.<br /><br />Ο τρίτος ο καλύτερος ήταν και ο πιο άπληστος. Πήρε ένα «γ», ένα «ξ», ένα «λ» και όσα φωνήεντα χωρούσαν στις τσέπες του και έφυγε βιαστικά.<br /><br />Για μέρες προσπαθούσε να γίνει και αυτός κάτι, σαν τους δύο φίλους του, αλλά μάταια. Σ’ αυτό τον κόσμο δεν υπάρχει χώρος για ξελογάστορες...<br /><br />Απο την τελικη ληθη (δε φαιναλ θολουθιον) / Κωστακης Αναν / εκδοσεις Βαβελ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-4831360011137091627?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-83364828252460880252008-09-28T12:20:00.000+03:002008-09-28T12:39:38.266+03:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5C68A4%7E1%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Calibri; mso-font-alt:"Century Gothic"; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin-top:0cm; margin-right:0cm; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-language:EN-US;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal">Φυσάς, ξεφυσάς… Φυσάς, ξεφυσάς… </p> <p class="MsoNormal">Βαριές ανάσες, σκιές θαρρείς που σου τρυπάνε το στήθος και βγαίνουν από πίσω. </p> <p class="MsoNormal">Θα χάσω και το τελευταίο ίχνος ανθρωπιάς μου φαίνεται… Το μυαλό δεν στροφάρει όπως πρέπει… Χάνει στροφές, βρίσκει καινούριες… Αστάθεια σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του… Κάτι αδιόρατο σου δείχνει τρόπο να μπαλαντζάρεις. </p> <p class="MsoNormal">«Και μετά τι, ρε;» Εξανίσταται το είναι σου. «Πάλι τα ίδια; Καλυτέρα να εγκαταλείψω τα εγκόσμια μου φαίνεται.» Το τελευταίο το λες με φόβο ψυχής… </p> <p class="MsoNormal">Αυτό όμως σαν γλυκιά μανά συνεχίζει να σου ψιθυρίζει στ’ αυτί.</p> <p class="MsoNormal"><span style=""> </span>«Δράσε έτσι… κρύψου… περίμενε την κατάλληλη στιγμή… Παρακολούθα… Αφουγκράσου… Κι ας είναι ψέμα είναι μικρό, πες το, μην ρισκάρεις… μην πολεμάς… Κάνε μόνο όταν το μυαλό σου είναι σίγουρο… Να θυμάσαι ότι πάντα η κάρδια υπερβάλλει… Μην τα λες όλα… Φτιάξου λίγο πως είσαι έτσι… Φόρα αυτό το γαμίδι κι ας μην νιώθεις άνετα… βγες εκεί και μ’ αυτούς, είναι καλά δικτυωμένοι… κάνε τουμπεκί και θα βγάλεις κάνα φράγκο παραπάνω, μην αγχώνεσαι… μισό κιλό ιδεολογία και λίγο από το εγώ σου πάτησες αλλά δες ποσά πήρες, τι κατέκτησες, ποσό θα σε βοηθήσει να φτιάξεις το μέλλον σου, ζαχαρώσου, μην δημιουργείς, κατανάλωσε, εδώ είναι καλά… ησύχασε…» Και καθώς κουρνιάζεις αυτό σ'αγκαλιάζει… Και καθώς ηρεμείς και μένεις μονός σε καταπίνει…</p> <p class="MsoNormal">Κι αμέσως μετά παίρνεις τις διδαχές του και τις δοκιμάζεις πάνω σου… Λες ψέματα στον εαυτό σου… Τον δικάζεις κάθε μέρα και τον αθωώνεις πανηγυρικά και πραγματικά νιώθεις καλυτέρα… </p> <p class="MsoNormal">«Ένστασης κύριε πρόεδρε! Το <span style="" lang="EN-US">Land</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Rover</span><span lang="EN-US"> </span>μου δεν παραγκωνίζει διόλου τα αναρχοκομουνιστικά μου συναισθήματα!»</p> <p class="MsoNormal">«Κύριε δικαστά άμα δεν έλεγα στην γυναίκα αυτή ότι ήθελε να ακούσει τότε πως θα άγγιζα το τρυφερό της αιδοίο;»</p> <p class="MsoNormal">«Κυρία πρόεδρος με απασχόλησε πολύ στο παρελθόν η φιλιά, το χιούμορ, ο σαρκασμός, η ελευθερία, ο λόγος, τα μάτια, η θάλασσα, η ειλικρινά, η γοητεία, ο άνεμος, ο έρωτας, η ψυχή, το χρώμα, ο ήλιος, το χαμόγελο, η ηρεμία αλλά και η<span style=""> </span>απογοήτευση, ο θάνατος, η απώλεια, το μαύρο, η συνήθεια, η γκρίνια, ο χαμένος χρόνος, η λήθη, το κρύο και η μοναξιά. <span style=""> </span>Κατέληξα όμως με την βοήθεια των γύρω μου στο συμπέρασμα ότι όλα αυτά απογυμνώνουν την ψυχή σου, διχάζουν το μυαλό σου, και σ’ αφήνουν βορά στα δόντια του καθενός. Τα παρέδωσα τα όπλα σας τ’ ορκίζομαι πριν από χρόνια.. Γι’ αυτό δικαιολογήστε τον υπέρμετρο ορθολογισμό μου που αυξάνεται όσο μεγαλώνω. Δικαιολογήστε το σιχαμένο και ανύπαρκτο χιούμορ μου. Μην απορείτε που μου είναι δύσκολο να μιλήσω ανοιχτά σε έναν άνθρωπο όσο κι αν τον εκτιμώ. Κι αυτά τα σωληνάκια που τρυπάνε τις φλέβες μου τα βλέπετε; Ξεκινάνε από μια τηλεόραση, έναν υπολογιστή με ιντερνέτ, στο άλλο φύσανε κάποιοι «φίλοι» μου, στο διπλανό κατουράει μια γκόμενα με δήθεν προβληματισμούς και δήθεν εμπειρίες που μ’ αγάπησε πολύ, λίγο πριν ξεφτιλιστούμε παρέα, σε εκείνο φύσουν λούμπεν πολιτευτές που με χαρά τους έβαλα εκεί που βρίσκονται να μην σκύβουν ποτέ το κεφάλι και να μην ζητάνε ποτέ μια συγγνώμη για τα λάθη τους και εξόφθαλμα να μου φέρονται σαν ζώο και να Ευφραιμ-ουν την ψυχή μου.</p><p class="MsoNormal"> Σ’ εκείνο ήταν η φαμίλια μου αλλά κάπου στο δρόμο τους έχασα<span style=""> </span>λόγω διάστασης απόψεων… </p> <p class="MsoNormal">Το τελευταίο μόνο τρυπάει το αριστερό χέρι και καταλήγει στο δεξί. <span style=""> </span>Έτσι θα είμαι και λίγο αυτάρκης αν τελειώσουν ποτέ τα υπόλοιπα...»</p><p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal"> <br /></p>Και καταληγοντας... Τι μ'επιασε και γραφω τετοιες πεσιμιστικες μαλακιες θεε μου. Τι στον πουτσο... Ενα campari, cola, στιμενο παρακαλω, μια μαλακια να με δερνει, και 2 καλα στριμμενα τσιγαρα και γρηγορα μαλακα που καθεσαι και με κοιτας κολλημενος στον καθρεφτη. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-8336482825246088025?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-68164435884941198442008-09-09T15:22:00.000+03:002008-09-09T15:23:58.824+03:00<p><em>Όποιον και να ρωτήσετε, θα σας πει ότι δεν είμαι και πολύ καλός άνθρωπος. Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτή η λέξη. Πάντα συμπαθούσα τους παλιανθρώπους, τους παράνομους και τα ρεμάλια... Δε τα γουστάρω εκείνα τα καλοξυρισμένα αγοράκια, με τη γραβάτα και την καλή δουλειά. Μου αρέσουν οι απελπισμένοι άνθρωποι, οι άνθρωποι με τα σπασμένα δόντια, τα σπασμένα μυαλά και τους σπασμένους τρόπους. Αυτοί με ενδιαφέρουν. Είναι γεμάτοι εκπλήξεις και εκρήξεις. Για μένα οι έκφυλοι έχουν περισσότερο ενδιαφέρον απο τους αγίους. Οι αλήτες με ξεκουράζουν, γιατί και γω αλήτης είμαι. Δε γουστάρω τους νόμους, τη θρησκεία, την ηθική και τους κανόνες.</em></p> <p><em>Δε γουστάρω να με φορμάρει η κοινωνία στα μέτρα της...</em></p> <p><em><strong>Τσαρλς Μπουκόφσκι</strong></em></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-6816443588494119844?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-65226031981962879902008-08-21T01:38:00.001+03:002008-08-21T01:55:30.168+03:00<p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;">_Σε ξύπνησα;<br />_Ε,ε...κοιμόμουν..<br />_Προσπαθούσα να γράψω αυτό που μου ζήτησες. Είναι μπερδεμένο στο χαρτί. Δεν μπορώ<br />_Δεν πειράζει. Γράψε ότι θέλεις.<br />_Είναι σαν να βουτάω από έναν ψηλό γκρεμό. Καθόμουν κι έβλεπα τον ήλιο και μετά πήδηξα. Πέφτω με ορμή προς τη θάλασσα και σκίζω τα νερά της σαν ρουκέτα. Συνεχίζω με την ίδια δύναμη προς τον βυθό. Τα νερά γίνονται αποπνικτικά ζεστά ενώ εγώ τρυπάω πια τον πάτο. Όσο πάω, συνειδητοποιώ πως πλησιάζω με μεγάλη ταχύτητα στο κέντρο της γης.....κι εκεί δεν ξέρω τι να κάνω. Τι θα γίνει όταν φτάσω εκεί;<br />_Πω, πω ρε συ, όνειρο ειναι αυτό;<br />_Όχι, αυτό που θέλω να γράψω, αλλά μου βγαίνουν άλλα, πλουμιστά στην πορεία.<br />_(μικρό νυσταλεό γελάκι) Κοιμήσου.<br />_Καληνύχτα</span><span style="line-height: 115%;" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="line-height: 115%;" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Στα ονειρα θα μεινουμε μωρο μου το ξερεις...;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Κι αν βρεθουμε ποτε, πραγμα απιθανο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">θα ειναι σαν ονειρο..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">Και ποσο λιγο θα κρατησει<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">αναπαντεχα λιγο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">λυπαμαι που το λεω αλλα αναπαντεχα λιγο<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">εκτος αν αυτο το κατι που κινα τα νηματα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">γκρεμισει το συμπαν και το ξαναπλασει<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">γιατι οπως ειναι φτιαγμενο τωρα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="">στα ονειρα θα μεινουμε μωρο μου το ξερεις...;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><b><span style="color:black;">Πάντα εσύ τ’αστεράκι καί πάντα εγώ τό σκοτεινό πλεούμενο<br />Πάντα εσύ τό λιμάνι κι εγώ τό φανάρι τό δεξιά<br />Τό βρεγμένο μουράγιο καί η λάμψη επάνω στά κουπιά<o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><b><span style="color:black;">Πάντα εσύ τό πέτρινο άγαλμα καί πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνει<br />Τό γερτό παντζούρι εσύ,ο αέρας πού τό ανοίγει εγώ<br />Επειδή σ’αγαπώ καί σ’αγαπώ<br />Πάντα Εσύ τό νόμισμα καί εγώ η λατρεία πού τό<br />Εξαργυρώνει.</span></b></p><br /><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal">Sad eyes that touched my heart... Pretty girl with a crooked smile...<br /><b><span style="color:black;"><o:p></o:p></span></b></p> <br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PQgr2Cxe69w&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/PQgr2Cxe69w&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;color1=0xe1600f&amp;color2=0xfebd01" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-6522603198196287990?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-60834978330244955032008-08-05T03:56:00.000+03:002008-08-05T23:21:45.437+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm3.static.flickr.com/2019/2426683213_544e9d9718.jpg?v=0"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://farm3.static.flickr.com/2019/2426683213_544e9d9718.jpg?v=0" alt="" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold;"><br />-Ηταν πολλες οι φορες που ηθελες να αλλαξεις,αλλα θυμισε μου ποτε ηταν η τελευταια φορα που σε ικανοποιησε η προσπαθεια σου;<br /><br />-Οταν συνιδητοποιησα την ομορφια της λεξης ΛΙΜΠΑ.<br /><br />ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ; ΓΙΑΤΙ ΦΥΤΟΖΩΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΕ ΜΟΥ; ΡΙΣΚΑΡΕ ΛΙΓΟ, ΓΙΝΕ ΛΙΓΟ ΡΟΜΠΑ, ΑΥΤΟΣΑΡΚΑΣΟΥ, ΚΑΝΤΑ ΟΛΑ ΛΙΜΠΑ, ΔΩΣΟΥ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ε δωσου τελειως δωσε τα παντα παραδωσου λυτρωσου γαμησου αλλα νιωσε ελευθερος επιτελους κατακερματισου και ξαναμαζεψου χωρις φοβο. ΟΥ.</span><br /><br /><br />....<br /><br />-Ρε συ Παντελη ειδες το μαλλι του "ταδε"; Ρε τον fake-emo.. Εσυ Γιωργο τι εισαι;<br />-Τι εννοεις;<br />-Τι εισαι ρε παιδι μου; Emo,trendy, καγκουρας, μεταλλας;<br />-Τι να σου εξηγησω τωρα; Δεν ειμαι τιποτα. Δεν ακολουθω κανενα δρομο, απλα χαρασω τον δικο μου.<br />-Α! Δηλαδη εισαι alternative σαν κι εμενα!<br />-Λυπαμαι που σε απογοητευω μικρη μου αλλα ουτε alternative ειμαι. Ο Γιωργος ειμαι..<br /><br /><br />....<br /><br />ΘΕΣΗ<br /><br />....<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Μια Ωραια Ατελειωτη Αρχη</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Ο Καρολος ήταν περιπτωση. Από κεινους τους ανθρώπους που νομίζεις ότι θα πεθανουν από την πρεζα και την καταθλιψη αλλά που και που σου σκαγε εκεινο το αλαζονικο χαμογελακι και αναρωτιοσουν μηπως μας έχει πιάσει κοροιδα ολους και πηγαινει για πλανηταρχης. Ειχε πιάσει το πεζοδρομιο της Αγγελακη και το κατεβαινε χαλαρα. Οδευε προς το Lucky η προς το Θερμαικο. Ούτε αυτός ηξερε θα μαθαινε στην διαδρομη. Όπου στριβαν τα ποδια του. Βρηκε μια γιαγιουλα μπροστα του να προχωραει αντιθετα από αυτόν. Όπως πηγε να την προσπερασει αυτή τον επιασε από τον γιακα, και τον τραβηξε προς τα πάνω της. «Μας πηραν το railgun από το παταρι» του ψιθυρισε στ’αυτι .<br /><br />Ο Καρολος κοκαλωσε. Ήταν κοκκαλο από πριν επειδη επιδιδοταν συχνά στο σπορ της απιθανης καταπωσης αλκοολ αλλά τώρα ενιωσε τα ποδια του να μουδιαζουν, τ’αρχιδια του να μουλιαζουν (αυτό μαλλον συνεβη επειδη κατουρηθηκε πάνω του 10 λεπτα πριν) αλλά τώρα ενιωθε και τον αερα να καιει σαν λιβας και τον ειχε λουσει και ένας καταραμενος ιδρωτας που μυριζε οινοπνευμα. Κι εφυγε...</span><br /><br /><br />....<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ζειμπεικικο Μπλουζ</span><br /><br />Βρε αφού το ξέρω πως με θες<br />Αυτή τη νύχτα ταιριαχτά όλα θα πάνε<br />Βρε έλα πέστα μου και γιατί δε μου τα λες<br />Αφού μ' αυτό το παραμύθι κι παπάδες ‘μολογάνε<br /><br /><br />Μαστούρα και γλυκιά βραδιά<br />Όχι μικρό μου τίποτα μη σε φοβίζει<br />Βρε έλα πέστα μου και γιατί δε μου τα λες<br />Ασε τη νύχτα να μας πάει και για μας ν' αποφασίζει<br /><br /><br />Φοβάσαι μήπως και θιχτείς<br />Αφησε λίγο το κορμί σου να σε πάει<br />Βρε έλα πέστα μου και γιατί δε μου τα λες<br />Της ηδονής την ώρα κούκλα μου κανένας δεν μιλάει...<br /><br /><br />...<br /><br /><span style="font-weight: bold;"><br /><span style="font-style: italic;">Μακαρι να μην γυρνουσα ποτέ από κει… Δεν μπορώ να ανταλαξω την ηρεμια μου με κανενα ταραγμενο μυαλό που ταρασει και το δικο μου… Κυματα... Θαλασσες… Ανασες βαθιες που δεν σε πνιγουν… Συμπαντικα μηνυματα λαμβανονται πεντακαθαρα.. Γείωση… Ένα με την φυση… Αντε γαμηθειτε εσεις που δεν την σεβεστε… Αντε και γαμηθειτε…<br />Παταω τερμα γκαζι σε ουρανο ανοιχτο…</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-6083497833024495503?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-77061494854297064812008-08-03T21:41:00.000+03:002008-08-03T21:57:55.319+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_OtCnvWb2o8Q/RhEF3eGWSmI/AAAAAAAAAC4/mJLrh4oSv0E/s1600/img4432bdbc5bad4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 222px; height: 287px;" src="http://bp2.blogger.com/_OtCnvWb2o8Q/RhEF3eGWSmI/AAAAAAAAAC4/mJLrh4oSv0E/s1600/img4432bdbc5bad4.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><p><strong>Για τον Σάκη τι μπορώ να πω;<br />Με μια απλή πρόταση, θα έλεγα μόνο: Απέτυχε σε όλα και, στο τέλος, το γύρισε στο σουρεαλισμό.<br />Δεν συμβαίνει και συχνά, όμως ο Σάκης από μικρός εκεί βάδιζε.<br />Στο σχολείο, άφηνε μακριά τα νύχια του δεξιού του χεριού και έλεγε, με δήθεν αδιάφορο ύφος, στα κορίτσια που τον ρωτούσαν, ότι παίζει κιθάρα σε ένα συγκρότημα.<br />Μέχρι που, σε μια εκδρομή, ένας καταραμένος από το Α3 έφερε μια κιθάρα και, όταν του ζήτησαν να παίξει κι αυτός κάτι, κατάφερε μόνο να παίξει το riff του Smoke On The Water (τι άλλο;) κι αυτό ψιλολάθος, με αποτέλεσμα να γίνει ρόμπα σε όλους.<br />Στο πανεπιστήμιο (είχε περάσει στην Καλών Τεχνών), γράφτηκε στην ΑΜΔΕΠ (Αριστερή Μούρη - Δεξιά Πορτοφόλια), στο τρίτο εξάμηνο, όχι βέβαια επειδή ένιωθε τη φλόγα του αγωνιστή να του καίει τα σωθικά μπλα μπλα μπλα, αλλά επειδή γούσταρε την Όλγα, η οποία είχε αριστερή διαλεκτική σκέψη, εξασφαλισμένο μέλλον και μεγάλα βυζιά (βάλτε τα παραπάνω στη σωστή σειρά προτεραιότητας και κερδίστε τζάμπα αριστερό παρελθόν).<br />Τέλος πάντων, η Όλγα κόλλησε με έναν μούσια κρυφοκοκάκια, 38 χρόνων, που έλεγε πως είχε δει τους Led Zeppelin ζωντανά στην Αγγλία, στα ‘70s, αλλά το διαβατήριο του είχε μόνο σφραγίδα του Βουλγαρικού κράτους με ημερομηνία 1992.<br />Εντάξει, ο κοκάκιας τουλάχιστον έβγαλε γκόμενα, ο Σάκης όμως;<br />Ο Σάκης έγινε εκ νέου ρόμπα στους συναγωνιστές του της ΑΜΔΕΠ, όταν, σε μια συγκέντρωση παύλα συζήτηση, είπε: «Χωρίς τον Γκαγκάριν, ο Λένιν Θα είχε πέσει πολύ νωρίτερα», με αποτέλεσμα, εκτός από την Όλγα, να χάσει και την κομματική του υπόληψη και μαζί κάθε διάθεση για αγώνα.<br />Έφτασε 26 χρόνων για να συνειδητοποιήσει ότι όλα όσα είχε κάνει, πιστέψει, ακολουθήσει, ως τώρα στη ζωή του, είχαν γίνει με προοπτική είτε να βρει γυναίκα, είτε να κάνει τους άλλους να πουν με θαυμασμό «Τον πούστη τον Σάκη!», και όχι από εσωτερική ανάγκη ή από αυθεντική ερευνητική εμμονή.<br />Εδώ σου λέω ότι πήγε να αγοράσει μπλουζάκι Biohazard, τους oποίους ποτέ δεν είχε ακούσει, και το φόραγε την περίοδο που προσπαθούσε να πλησιάσει μια τύπισσα, που υποτίθεται ότι γούσταρε hardcore, αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι κι αυτή έναν χαρντκορά γούσταρε, γι’ αυτό και φόραγε μπλουζάκι Agnostic Front. Άστα να πάνε…<br />Τέλος πάντων, το κοσμικό ψύχος που σε κυριεύει όταν νιώθεις ότι δεν σου αρέσει πραγματικά ο εαυτός σου, αλλά μόνο η εικόνα που θα ήθελες να έχουν οι άλλοι για σένα, είναι καταλυτικό.<br />Πολλοί σώζονται γιατί δεν το συνειδητοποιούν ποτέ (αρκεί να μη μένουν μόνοι με τον εαυτό τους για πολύ).<br />Ε, ο Σάκης ήταν από τους άτυχους, γιατί το ένιωσε ξαφνικά ένα μεσημέρι, δύο εβδομάδες μετά τα 26α γενέθλια του, με αποτέλεσμα, τη μέρα που έκλεινε τα 27, να συμπληρώνει ήδη οκτώ μήνες θεραπείας με Anafranil…<br />Και τότε, ξαφνικά, ένα απόγευμα που βρόμαγε ληγμένο σαββατοκύριακο, κολλημένος σε ένα αειθαλές μποτιλιάρισμα έξω από την Εθνική Πινακοθήκη, του ήρθε ο φωτισμός.<br />Για μια στιγμή, όπως όλοι κάποια στιγμή στη ζωή τους, ένιωσε ότι καταλάβαινε βαθιά μέσα του τα πάντα… Από τη σκοπιμότητα της ύπαρξης, μέχρι τα ντεσιμπέλ του big bang, μέχρι τον Στηβ Γιατζόγλου όταν κάνει δηλώσεις…<br />Το μάτι του έπεσε πάνω στο έργο που στόλιζε την είσοδο της Πινακοθήκης.<br />Λεπτομέρειες δεν μπορούσε να διακρίνει, γι’ αυτό και αφού έριξε μια ματιά στην αυτοκινητοπλημμύρα μπροστά του και σιγουρεύτηκε ότι δεν θα χρειαστεί να μετακινήσει το αυτοκίνητο του για το επόμενο τέταρτο τουλάχιστον, βγήκε για να το παρατηρήσει από κοντά.<br />Σύμφωνα με την αναρτημένη πινακίδα, το έργο αποτελούταν από τέσσερις χαλασμένους ανεμιστήρες, δύο ατμοσίδερα, εφτά πετσέτες μπάνιου σε ποικίλα χρώματα, το Χρυσό οδηγό Αθήνα-Πειραιάς-Προάστια 1994 (δύο τόμοι), δώδεκα σακιά κάρβουνο και την πλήρη δισκογραφία του Λάκη Τζορντανέλλη.<br />Μια υποσημείωση πληροφορούσε το κοινό ότι οι ανεμιστήρες, τα ατμοσίδερα, οι πετσέτες, το κάρβουνο και οι δίσκοι απουσίαζαν, αλλά αφηνόταν στη δημιουργική φαντασία του παρατηρητή να τα σχηματίσει στο μυαλό του και να νιώσει την «Ασφυξία και νοσταλγική βρόμα», όπως ήταν και ο τίτλος του έργου.<br /></strong><strong>Ο Σάκης κοίταξε σκεπτικός τους δυο τηλεφωνικούς καταλόγους, τα μόνα συστατικά του έργου που γινόταν αντιληπτά από την όραση των γήινων.<br />Έσκυψε, άνοιξε τον πρώτο κατάλογο στο όνομα του και μουρμούρισε: «Τους μαλάκες!… Από τότε ακόμα λάθος αριθμό μου γράφανε».<br />Θα σκεφτόταν και άλλα ουσιαστικότερα, όμως για κάποιο ανεξήγητο λόγο η ουρά στο δρόμο είχε προχωρήσει και ο ταξιτζής που ήταν πίσω του είχε ήδη τελειώσει με τους εξ’ αίματος και ετοιμαζόταν να μπει στους εξ’ αγχιστείας συγγενείς, βρίζοντας του το σόι.<br />Το βράδυ, όμως, όταν έπεσε να κοιμηθεί, η εικόνα έξω από την Πινακοθήκη επέστρεψε στο μυαλό του, το βασάνισε αρκετά και μετά πέρασε στο υποσυνείδητο του και του βγήκε σαν όνειρο, στο οποίο ο δημιουργός της σύνθεσης ήταν ο ίδιος, μόνο που, αντί για Τζορντανέλλη, (δεν) είχε βάλει τη δισκογραφία των Faith No More και, όταν μετά του απένειμαν το «χρυσό σνίτσελ στα ετήσια βραβεία του 3Σ (Σύνδεσμος Σοσιαλιστών Σεφ), είχε ξεχάσει τα παπούτσια του και εμφανίστηκε με σαγιονάρα στο αριστερό πόδι και ένα ροζ βατραχοπέδιλο στο δεξί. Αυτό το άγχος του, ρε πούστη…<br />Όταν ξύπνησε το πρωί, είχε πάρει την απόφαση του, λες και το σχεδίαζε χρόνια: Σουρεαλισμός, κύριοι! Avant garde! - όροι αυθεντικοί, με μεγάλους και αναγνωρισμένους εκπροσώπους, άσχετο αν πολλοί τους χρησιμοποιούν σαν ομπρέλα για να χωρέσει από κάτω κάθε μαλακία που παρήγαγε το «πειραματικό πνεύμα» τους. Σηκώθηκε από το κρεβάτι και:<br />Α. Για τρεις μήνες, μάζεψε λεφτά.<br />Β. Για δύο εβδομάδες, κλείστηκε στο σπίτι, με έτοιμες σούπες και μεταλλαγμένο πουρέ, και δημιούργησε (Χάθηκαν εισαγωγικά γκρι χρώματος. Οποίος τα βρει, ας τηλεφωνήσει στο…)<br />Γ. Κλάδεψε το αντιευρωπαϊκό «η» στο όνομα του και το έκανε Σάκις (του Σάκιδος), που ήταν αφόρητα πιο cool από πριν.<br />Δ. Νοίκιασε ένα μικρό «εκθεσιακό χώρο», όπως του είπε ο ιδιοκτήτης, που είχε πολύ επιχειρηματικό μυαλό και του πλάσαρε την αποθήκη του.<br />Ε. Εξέθεσε (ανεπανόρθωτα) τις δημιουργίες του, για δύο εβδομάδες.<br />Η ιστορία όπου να’ ναι τελειώνει και σίγουρα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν ο Σάκις πέτυχε τίποτα με όλα αυτά.<br />Δυστυχώς εγώ δεν μπορώ να πω πολλά αφού, εκείνο τον καιρό, απουσίαζε ο άντρας της Βιργινίας (μένει από πάνω μου, φοβερή γκόμενα) και ήμουν πολύ απασχολημένος να της παίζω στο τουμπερλέκι φούγκες του Μπετόβεν για κουαρτέτο εγχόρδων - ξέρετε τι κουραστικό είναι να παίζεις για τέσσερις;<br />Πήγε όμως ο φίλος μου ο Βλαδίμηρος και μου είπε ότι η έκθεση πήγε αρκετά καλά, την παρουσίασαν δύο-τρία περιοδικά, την επισκέφτηκε μάλιστα και η γυναίκα ενός υπουργού (ο Βλαδίμηρος δεν ήξερε ποιου, γιατί η σχέση του με τα πολιτικά είναι κάτι τελείως ουτοπικό και ανύπαρκτο, σα να λέμε θαλάσσιος ελέφαντας με ελβετικό διαβατήριο).<br />Μου είπε επίσης ότι διάφορες τεχνόφιλες υπάρξεις τριγύριζαν τον Σάκι, κατά τη διάρκεια της έκθεσης, και η αλήθεια είναι ότι, πριν από λίγο που γύριζα σπίτι, τον πέτυχα στο δρόμο αγκαλιά με μία (μάλλον) από αυτές, γι’ αυτό και έκατσα και έγραψα αυτή την ιστορία.<br />Γιατί… να… σκεφτόμουνα… πώς να το πω;… μήπως να παρατήσω κι εγώ το περίπτερο και να ασχοληθώ με την τέχνη; Γιατί καλές οι σοκοφρέτες, αλλά κάπου άκουσα ότι ο πολυετής αυνανισμός βαράει στ’ αυτιά… εκτός αν όντως ισχύει αυτό, οπότε δεν θα άκουσα καλά.</strong></p> <p><strong>Κωστάκης Ανάν</strong></p> <p><strong>Υ.Γ. 1: Συγγνώμη αν κάποιοι ένιωσαν να προσβάλλονται με αυτή την ιστορία, αλλά αυτός ακριβώς ήταν ο σκοπός μου.<br />Υ.Γ. 2: Όποιος έχει τη μύγα…να τη φέρει πίσω.</strong></p> <p><strong>*Απο το περιοδικο Βαβελ</strong></p><p><strong><br /></strong></p><br /><br /><object width="400" height="225"> <param name="allowfullscreen" value="true" /> <param name="allowscriptaccess" value="always" /> <param name="movie" value="http://www.vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=1223566&amp;server=www.vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=1&amp;show_portrait=0&amp;color=&amp;fullscreen=1" /> <embed src="http://www.vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=1223566&amp;server=www.vimeo.com&amp;show_title=1&amp;show_byline=1&amp;show_portrait=0&amp;color=&amp;fullscreen=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" width="400" height="225"></embed></object><br /><a href="http://www.vimeo.com/1223566?pg=embed&sec=1223566">GORBACHOV: THE MUSIC VIDEO - BIGGER AND RUSSIANER</a> from <a href="http://www.vimeo.com/user557992?pg=embed&sec=1223566">Tom Stern</a> on <a href="http://vimeo.com?pg=embed&sec=1223566">Vimeo</a>.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-7706149485429706481?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-41433262094089970162008-07-19T19:34:00.000+03:002008-07-21T05:13:58.748+03:00<span style=";font-family:verdana,arial,helvetica;font-size:85%;" ><b> Κοιτα τους ογκους τους αδουλευτους<br />χωρις βαρυτητα αρχιτεκτονικη<br /><br />Δε συγκρατουν τους δορυφορους τους<br />που εχουν απροβλεπτη τροχια χαοτικη<br /><br />Κυματοθραυστες κατοικουμενοι<br />μπλοκια σε ανθρωποθαλασσες<br /><br />την ομορφια σου αναδυομενη<br />χωρις ανταλλαγμα τη χαρισες<br /><br />σε οποιον αντεχει την νομοτελεια<br />πως υποκυπτουν τα παντα στο νερο<br /><br />το αληθινο και η εντελεια<br />στον ανεξελεγκτο και χειμαρρο καιρο.<br /><br />Λαξευονται απο το νερο - μερες και νυχτες<br />και περπατανε στον αφρο - οι αφροδιτες<br /><br />τις φυλακιζουν στο βυθο - μερες και νυχτες<br />μα ειναι το φως το φανερο - οι αφροδιτες<br /><br />Γνωριζουν ακρωτηριασμο - μερες και νυχτες<br />ολοκληρες χωρις αρμο - οι αφροδιτες<br /><br />διχως να αλλαξουνε πλευρο - μερες και νυχτες<br />χαμογελουν στον πειρασμο - οι αφροδιτες<br /><br />Κυλαω στους δρομους τους παραλληλους<br />που συναντιωνται σε κομβους νοερους<br /><br />σαν τις σκιες πανω στους ασπιλους<br />και συμπαγεις παλλομενους μηρους<br /><br />οι αλλαγες ερχονται απροσκλητες<br />ομως το νιοφερτο χρωσταει μιαν αρχη<br /><br />απροβλεπτες και νεοφωτιστες<br />καμια δεν εχει παρθενογεννηθει..<br /><br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/lPrdEd9iWqA&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><embed src="http://www.youtube.com/v/lPrdEd9iWqA&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" height="344" width="425"></embed></object><br /><br /><br /><br />by request. Αντε και καλο καλοκαιρι..<br /></b></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-4143326209408997016?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-42860916050206658462008-07-14T01:56:00.000+03:002008-07-14T02:45:13.942+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.fourelements.gr/Photos/xray/perspective.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://www.fourelements.gr/Photos/xray/perspective.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Ειναι ωραιο να εχεις εξυπνες και ομορφες γυναικες να σου δινουν τη σημασια τους. Ειναι ωραιο ο κολλητος σου να εχει μια σχεση που η γυναικα αυτη του δημιουργει απλα προβληματα που υπαρχουν σε καθε σχεση αλλα να σου υπενθυμιζει ποσο βαναυσα ειναι και ποσο ομορφο ειναι να εισαι μονος σου (μερικα απο αυτα τα προβληματα εχουν και σχεση με την εφευρεση του κινητου τηλεφωνου).. Ειναι ωραιο να νιωθω οτι ειναι ωραιο να ειμαι μονος και να εχω αυτη την αισθηση της "αυταρκειας" (Ναι μαλακα Μιχαηλιδη ας σου ελειπε το γαμησι και τα ξαναλεγαμε) και να μην ψαχνω κατι να ερωτευτω να ειμαι μαζι του η οτιδηποτε παρομοιο. Ειναι ωραιο να εχεις αυτην την αισθηση ελευθεριας στο μυαλο και την ψυχη και να μην σε περιοριζει κανενας και τιποτα (εκτος απο τον πατερα σου.. Τρομακτικο). Ειναι ωραιο να μπορεις να πεις οτιδηποτε γιατι ο αλλος μπορει να αναγνωρισει το χιουμορ σου οσο σαρκαστικο και στα ορια της χυδαιοτητας μπορει να ειναι. Ειναι ωραιο να το λες ουτως η αλλως και ειναι ακομα πιο ωραιο ο αλλος να μενει με ορθανοιχτο στομα. Ειναι ωραιο να σε σεβονται για την ειλικρινια σου και για ολα αυτα τα παραπανω.<br />Ειναι ωραιο αυτο το γαμημενο το παγωτο το cart d'or η οπως κι αν λεγεται γιατι χθες με καθε κουταλια αναστεναζα σαν να τελειωνα οργασμικα...<br />Ειναι ωραιο το βραδυ στο σπιτι... Το παραθυρο στον κοσμο... Μια τζουρα απο το καλυτερο τσιγαρο... Η grace slick τελικα ειναι ωραια. Η γυναικα αν ηταν καλη θα ειχε κι ο θεος μια αλλα τελικα την εδωσε σε μας που ειμαστε χειροτεροι... Η κτητικοτητα περα απο κομπλεξισμο παραπεμπει και σε βλακεια... Και τα μπουτακια ειναι ωραια..<br />Και τα παραληρηματα ειναι τελεια...<br /><br />Υ.Γ. Α και μην ξεχναμε ποσο ωραιος ειναι και ο μεγαλος Lebowski aka The Dude.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-4286091605020665846?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-30142388002939579282008-07-02T14:50:00.000+03:002008-07-02T14:54:45.759+03:00<p class="MsoNormal">Μεγάλο λάθος το να είσαι έξυπνος. Καταλήγεις βλάκας από το πουθενά. Ξαφνικά όλα σου φαίνονται τόσο παρωχημένα, τέτοιος εκμηδενισμός της ολότητας (τέτοιες μαλακιές λέω και γελαω μονός μου) που όλα χάνουν την ουσία τους, μουλιάζεις σε υγρά σκατα ώσπου ξεραίνονται όλα κι εσύ μαζί στο τέλος. Αρχίζεις να αναλύεις τα πράγματα με τους πιο παραλόγους τρόπους και καταλήγεις…</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><u>ΙΔΕΑ!<br /> <!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /> <!--[endif]--><o:p></o:p></u></b></p> <p class="MsoNormal">Άρχισε να κτυπάει και η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό είναι να αλλάξω τον ήχο του ξυπνητηριού με την φράση «Μωρό μου πρέπει να σηκωθείς για να πας στην δουλεία αλλά αν είσαι κουρασμένος σε ικετεύω άσε με να σε ξυπνήσω με μια υπέροχη πίπα!» κατά προτίμηση με την φωνή της Αφροδίτης Σημίτη. Σηκώθηκα μουδιασμένος με τα σκέλια μου να τρέμουν και νόμιζα<span style=""> </span>ότι οι καύλες μου ήταν τόσες που έπαθα ονείρωξη πριν ξυπνήσω. Τελικά το μούδιασμα και το τρέμουλο κράτησαν περισσότερο από όσο περίμενα ώσπου πήγα στο γιατρό και μου είπε ότι κοιμήθηκα στραβά και «καβάλησε το νεύρο». Αποφάσισα να μην ρωτήσω ποιος και τον πανικοβάλω και κρατώντας ένα χαρτάκι που τελικά θα το αντάλλασα με μερικές καρτέλες χάπια και τον καφέ και τα τσιγάρα ενός μηνά, έφυγα τρισχαρουμενος από το ιατρείο και κίνησα προς το φαρμακείο.</p> <p class="MsoNormal">Στον δρόμο με σταμάτησε ένα πρεζάκι ζητώντας ένα ευρώ να πάρει το τρένο για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κοινότοπα απάντησα ότι δεν μπορώ να του δώσω λεφτά γιατί θα πάρει την πρέζα του. Μου είπε σε άπταιστα <span style="" lang="EN-US">junki</span>κά ότι «δεν ειμ’πρεζακι ρε φιλέ, ρωτά στη γειτονιά να σ’πουν.» Μα… πήγα να πω και έκοψε. «Όχι ρε φιλαράκι ρώτα να σ’πούν». <span style=""> </span>“<span style="" lang="EN-US">There</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">is</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">no</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">spoon</span>” του είπα και<span style=""> </span>πήγα να φύγω όταν τον άκουσα να λέει<span style=""> </span>: «Ε ρε πούστη πάλι με μαρκαδόρους θα την βγάλουμε». </p> <p class="MsoNormal">-Ρε φιλέ ζωγράφος είσαι;</p> <p class="MsoNormal">-Όχι κουλούρια πουλάω</p> <p class="MsoNormal">-Κι εγώ ρε ζωγράφος είμαι! Με σουσάμι;</p> <p class="MsoNormal">Ξαφνικά κάτι πρέπει να έκανε τσακ(τσοκ, τλακ, κρονκ η όποιον άλλον ήχο νομίζετε ότι θα ταιριάζει στην περίπτωση) μέσα του γιατί έφυγε τρέχοντας και βγάζοντας αγωνιώδης κραυγές.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Τότε ήταν που μου μπήκε η ιδέα να μάθω ισπανικά. <span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><u>Η ΓΙΑΓΙΑ<o:p></o:p></u></b></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Η γιαγιά μου είναι πολύ κάλος άνθρωπος. Εκτός από μερικές φορές που δεν την αποφεύγει την κόλαση. Έχει τύχει να μαλώσω πολλές φορές μαζί της γιατί η μουρμουρά της θα έκανε ακόμα και τον Άγιο Πέτρο να την τεμαχίσει με το πρώτο κατανα που θα βρει μπροστά του. Φαινομενικά είναι μια ήσυχη γριούλα που πλέκει τερλίκια, από πίσω όμως κρύβεται ένας ρυτιδιασμένος <span style="" lang="EN-US">Hellraiser</span>!</p> <p class="MsoNormal">Την αγαπώ όμως γιατί όποτε μαλώνει με την μανά μου και δεν της μιλαεί πάντα πέφτει στα γλυκόλογα της και όλα μελί γάλα μετά! Έχει μάθει το κόλπο και η μανά μου ξέρει ότι δεν βγάζει άκρη μαζί της όποτε την αφήνει λίγο να βράσει στο ζουμί της και μετά πάει και την καλοπιάνει. </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Φυσικά δεν είναι καλύτερη από την γιαγιά του Καμπαμαρου που πρέπει να ομολογήσω ότι για κάποιον περίεργο λόγο<span style=""> </span>μου φαινόταν «Ώριμη και Ξαναμμένη..» και μάλιστα παράγωγης <span style="" lang="EN-US">Vivid</span>.</p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><u>Ω ΓΟΥΟΡΛΝΤΓΟΥΑΙΝΤΓΟΥΕΜΠ<o:p></o:p></u></b></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="ececmsonormal" style="background: white none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;"><span style="color: rgb(68, 68, 68);">Θα σου πω μια σκέψη που έκανα τώρα. Τι μπάσταρδο είναι το ιντερνετ! Ο λόγος είναι ότι μπορεί και σου υπενθυμίζει συχνότατα ποσό μακριά σου μπορεί να είναι κάποιος που τον θες διπλά σου και σε θέλει διπλά του. Παλιά δεν υπήρχε. Γυρνούσε ο Τούρκος Κιουταχής με το τέλος του πολέμου στην Τουρκία, έχανε την παρθένα τσοπανοπούλα της Λάρισας! Δεν είχαν επαφή για Κανά μηνά ΤΣΟΥΠ! Την ξεχνούσε! Τώρα που τέτοια! 8 κλικ μακριά από τον αγαπημένο ή την αγαπημένη σου μόνο με 21 ευρώ τον μηνά και σε φοβερές ταχύτητες! Γαμωτο θα το προτείνω διαφήμιση στην </span><span style="color: rgb(68, 68, 68);" lang="EN-US">forthnet</span><span style="color: rgb(68, 68, 68);">! </span></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><b style=""><u>ΑΜΟΙΡΕ ΓΕΙΤΟΝΑ<o:p></o:p></u></b></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">Ο Σωτήρης ήταν γειτονάκι μου από τότε που ήμασταν 7 χρονών. Υπήρξε μια εποχή<span style=""> </span>που κάτι ότι πηγαίναμε <span style="" lang="EN-US">tae</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">kwon</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">do</span>, κάτι τα χάπια αδρεναλίνης που βρήκε στο ντουλάπι που έκρυβε τα φάρμακα η αλλεργική στις μέλισσες γιαγιά, που νόμιζε ότι ήταν ψηλά αλλά να που ο Σωτηράκης στα 9 την είχε φτάσει στο ύψος την γιαγιά και είχαν γεύση πορτοκάλι τα γαμημένα, έφαγε 6 ο Σωτηράκης και μετά βάλθηκε να κάνει τον Νιντζα. Κι εκεί που παίζαμε στην είσοδο της πολυκατοικίας και ήταν έτοιμος ο Σωτήρης να μου σκάσει ένα ανάποδο <span style="" lang="EN-US">tolio</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">chakie</span> στην δεξιά μεριά του σαγονιού μου, έσκασε μύτη η μανά του, έφριξε που με είδε να πέφτω κάτω και να ανοίγει η μύτη μου, γύρισε στον Σωτηράκη και του είπε «τι κάνεις ρε μαλακα;». ΓΙΑΑΑΑΑΑΑΑ ΧΑΑΑΑΑΑΑ της απάντησε αυτός κάνοντας ένα <st1:personname productid="Chu Bi" st="on"><span style="" lang="EN-US">Chu</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Bi</span></st1:PersonName><span lang="EN-US"> </span>και έφαγε ένα βρωμόξυλο παιδιά 2 εβδομάδες κάναμε να τον δούμε τον Σωτηράκη!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-3014238800293957928?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-80325896994485983872008-06-30T11:50:00.000+03:002008-06-30T11:51:57.300+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img371.imageshack.us/img371/3194/thumbsupag3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 385px; height: 502px;" src="http://img371.imageshack.us/img371/3194/thumbsupag3.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-8032589699448598387?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-85829825992690806122008-06-26T11:56:00.000+03:002008-06-26T11:57:41.675+03:00<embed wmode="transparent" src="http://www.greektube.org/gtplayer.swf" width="425" height="355"flashvars="id=1011"/> <br /> <br />Ζητάς να ψάξεις μες στη γη μου <br />μήπως και βρεις το θησαυρό σου. <br />Μια χούφτα γυάλινα πετράδια, <br />ανταλλαγή με τον καλό σου. <br /> <br />Σαν μάγισσα μ' έχεις μαγέψει <br />και περπατώ όπου πατάς. <br />Λινά φορέματα φοράς κι όλα τα αντίο προσπερνάς <br />με το μαχαίρι της αγάπης, μ' ένα ποίημα. <br /> <br />Αντίο αγάπη διχασμένη, <br />αντίο αγάπη δυνατή <br />δεν έχει σύνορα η φυγή <br /> <br />Σαν μάγισσα μ' έχεις μαγέψει <br />και περπατώ όπου πατάς <br />Χορεύω μέσα στο χορό σου <br />κι αναστενάζω στον καημό σου <br />Όταν το δάκρυ σου κυλάς <br />όταν το δάκρυ σου κυλάς. <br /> <br />Αντίο αγάπη διχασμένη <br />αντίο αγάπη δυνατή <br />δεν έχει σύνορα η φυγή <br />Ούτε η καρδιά υπομονή <br />για να χωρέσει μια στιγμή <br /> <br />Αντίο αγάπη διχασμένη <br />αντίο αγάπη δυνατή. <br />Αντίο αγάπη διχασμένη <br />αντίο αγάπη δυνατή <br />δεν έχει σύνορα η φυγή <br />δεν έχει σύνορα η φυγή...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-8582982599269080612?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-88315050452612047452008-06-20T16:42:00.000+03:002008-06-20T16:45:26.153+03:00Το βράδυ μου σήμερα ήταν λίγο…<br /><br />Η μέρα ήταν κουραστική και μέτρια…<br /><br />Χθες έκανα ένα φίλο να γελάσει πριν πέσω για ύπνο…<br /><br />Μίλησα επιτέλους μ’ εκείνη.. <br /><br />Και η συζήτηση ήταν απλή…<br /><br />Όπως την περίμενα…<br /><br />Δεν σταμάτησε το γέλιο…<br /><br />Τσίχλες στο μπατζάκι…<br /><br />Δίνω κάτι αλλά δεν μου φτάνουν οι απολαβές…<br /><br />Δεν βρίσκεις εύκολα κάτι περισσότερο σήμερα…<br /><br />Συνήθως είναι κάτι λιγότερο ή τίποτα…<br /><br />Κι εκείνη είναι κάτι περισσότερο…<br /><br />Από κείνα όμως δεν μπορείς να τα χουφταλιάσεις…<br /><br />Να τ ‘ αγγίξεις…<br /><br />Και τι κάνεις…<br /><br />Γυρνοβολάς…<br /><br />Δεν σου φτάνει…<br /><br />Κάτι κάνω πάλι λάθος…<br /><br />Αλλά εσύ με κάνεις και νιώθω λιγότερο μονός… <br /><br />Κι ένας από τους λογούς είναι τελείως μαλακία…<br /><br />Δηλαδή ότι κι εσύ το ίδιο πράγμα νιώθεις για σένα…<br /><br />Ότι κάνεις κάτι λάθος…<br /><br />Το χειρότερο είναι ότι δεν ξέρεις αν αυτό που κάνεις είναι πιο σωστό από το σωστό του λάθους…<br /><br />Το λάθος η το σωστό δηλαδή αλλά προσπαθώ να μπερδέψω τον αναγνώστη για διαφόρους ηλίθιους λογούς…<br /><br />Πχ μου φάνηκε αστείο…<br /><br />Και αυτό που ρούφηξα ήταν υπερβολή…<br /><br />Dido στο ράδιο μεγάλε Παναγιωτόπουλε…<br /><br />Δεν είχα να πω πολλά αν και στο μυαλό μου γυρνάει ολόκληρο σύμπαν…<br /><br />Και παίζει τώρα ένα απίστευτα καυλωτικό κομμάτι της Marianne Faithfull…<br /><br />Γαργαλάει το στομάχι Μπαφέρα! <br /><br />Μου διαφεύγει ο τίτλος..<br /><br />Λυπάμαι που το λέω αλλά μαλάκα αλλά θα κοιμόμουν σε 20 λεπτά αν ήσουν εδώ!<br /><br />Μεγάλη κούραση, κι αύριο γαμώ το θεό…<br /><br />Πρόσεξε το κόμμα για να κατανοήσεις το βαθύτερο δήθεν νόημα…<br /><br />Όμως καληνύχτα και σ’ εσένα…<br /><br />------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />Μια μέρα μετά. <br /><br />Το επόμενο θέμα μας θα είναι η νοητή γραμμή μεταξύ νέας δημοκρατίας και πασοκ. Αστειάκι.<br /><br />Θέλω να ευχαριστήσω δημόσια το γκρουπ rainbow για το μεγαλειώδες τραγούδι τους catch the rainbow, που προκαλεί απανωτά συναισθήματα αγαλλίασης βαθιά ανάμεσα στα σκέλια.<br /><br />Και τον dj yahel για την ambient version του bomb creator. Δωσμενο σε μένα από τα χεριά του μεγάλου Σούπι.<br /><br />Τεσπα. Παρεμπιπτόντως… Πρώτη φορά το σεξ μου προκαλεί στενοχώρια. Το φανταζόμουν ότι μπορούσε να συμβεί γιατί κάτι τόσο έντονο σίγουρα προκαλεί μεγάλη γκάμα συναισθημάτων. Αλλά δεν το είχα ξανανιώσει. Και ήταν και πολυσύχναστη παράλια πράγμα που με καύλωνε περισσότερο..<br /><br /><br />Κι εμείς… Μπανιστιρτζήδες της ζωής…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-8831505045261204745?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-6730778602768051662008-06-08T10:50:00.000+03:002008-06-08T11:19:09.432+03:00Θα αποφυγω να κανω μια ιστορικη διαδρομη στα χρόνια του Οθωνα γιατι έχω και ελειπής γνώσεις πάνω στο θέμα. ΑΛΛΑ. Μπορω να κανω κατι παρομοιο για τον Οτο Ρεχαγκελ μια που σε λιγο καιρο η Ελλαδιτσα μας θα ξεχασει τα παντα και θα κινειτε σε ρυθμους οχι σαμπα, αλλα ενα χασαποσερβικο, μια ζειμπεκια θα την ριξουμε για τα πρωτοπαλικαρα μας εκει στο μετωπο της Αυστριας. Να δειτε τι ευκολα θα ξεχαστουνε και οι ακριβειες, και οι βενζινες, και το ασφαλιστικο, και οι συνταξεις, τα καμμενα δαση, τα καμμενα μυαλα, ο Νασος Γαλακτερος και ο γαμος του με την Ρουλα Κορομηλα (αυτο ξεχαστηκε προ πολλου αλλα μου προκαλει γελιο το επίθετο Γαλακτερος).<br /><br />Κρουσματα ομαδικης αμνησιας, κυριες και κυριοι, χτυπησαν την ευρυτερη περιοχη του Ελλαδικου χωρου. Τα κρουσματα αρχισαν να συμβαινουν με το που σφυριχτηκε η εναρξη του Ματς Ελλαδας - Ρωσιας μετα απο αλλεπαληλες πλησεις εγκεφαλου με αφιερωματα στο ΓΙΟΥΡΟ 2008, μπογιατισμενους τυπους να ουρλιαζουν και να χοροπηδανε και τις λεξεις : Ελλαδα - γιουρο - οτο ρεχαγκελ - γιουρο - ελλαδα - ελλαδα - ελλαδα - γιουρο - Καραγκουνης - και σηκωσε το το γαμοσταυρισμενο - Νικοπολιδης - οτο - οτο, να κατακεραυνονουν το μεσο ελληνικο μυαλο. <br /><br />Ο κυριος Νικος Ζερβος σκεφτεται να γυρισει το "Κουρδιστο Πορτοκαλι 2 - Σειρηνες και μπατσοι στο Αιγαιο" με στοιχεια απο την ελληνικη πραγματικοτητα. <br /><br />ΠΦΦΦΦΦΦΦ. Αρχιζουν και οι Ολυμπιακοι. Καθε καλοκαιρι φθηνα την σκαπουλαρουν τα αιδοιοπανα. Χαλαρωνει κι ο κοσμακης και μετα που να γυρισει στην πραγματικοτητα. Λιγο ηθελε για την επανασταση(ελα τωρα σοβαρεψου).<br /><br />Κι αν θες να μαθεις, πιο πολλα<br />κλεισε το ματι, πονηρα<br />κι αναψε πιπα, της ειρηνης<br />και ρουφηξια, τι ρουφηξια<br />να θυμηθουμε, τα παλια<br />προσεχε μονο<br />να μην σβυ-υυυ-νει..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-673077860276805166?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-23622465456387558202008-05-23T15:18:00.000+03:002008-05-23T15:41:57.428+03:00Μπήκε στο κλουβί του. Στενό, φαρδύ, αυτό διάλεξε, σ' αυτό μπήκε. <br />Κλείδωσε την πόρτα του, κάθε επιλογή κι ένα γύρισμα στο κλειδί. Και μετά το κατάπιε. <br />Το μοναδικό κλειδί. <br /><br />Τώρα πρέπει να το ξεράσει πριν να είναι πολύ αργά.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Υ.Γ Τιμη μου που φιλοξενω κατι γραμμενο απο μια φιλη.. Mi casa est su casa..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-2362246545638755820?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-53807666530983766402008-05-21T17:21:00.001+03:002008-05-21T17:23:44.700+03:00Ηρθαν 2 φιλαρακια απο το μαγαζι και ηπιαμε μερικες γρανιτες φραουλα με αβανα κλουμπ! <br />Ειμαι επιοικως ΚΑΛΑ λοιπον<br />μπορει να χανει την μαγία του αλλα who cares!<br />Ζησε κι ασε τους αλλους να παντρευονται λενε<br /> <br /><br /><br /><br />Κοπελια τωρα που εχω χαλαρο μυαλο και στα λεω λοιπον ΠΕΡΙΕΡΓΩΣ εισαι ενας λογος στη ζωη μου να χαμογελαω! <br /><br />Γιατι; Γιατι δεν γνωριζομαστε, δε ν ξερω καμια απο τις ατελειες σου. Εισαι ενα υπεροχο τιποτα! Μακαρι ολος ο κοσμος να ειναι ευτυχισμενος. Σε λατρευω γιατι γνωριζεις. Δεν εισαι αμετοχη. Να εισαι καλα μονο καλα μοναδικα καλα να τα σπας μην σε νοιαζει τιποτα να ξερεις οτι αυτη και η επομενη και η προηγουμενη μερα αξιζανε αξιζουνε θα αξιζουν γιατι ΓΕΛΑΣΕΣ με την καρδια σου. Αυτο μονο αξιζει. Να τα σπας και να μην σε νοιαζουν οι αλλοι. Χθες ημουν με την παρεα μου σε ενα "σοβαρο" μαγαζι και ενω οι αλλοι καθονταν και πινανε το ποτο τους και συζητουσανε για "σοβαρα" θεματα εμεις τραγουδουσαμε δυνατα οτι τραγουδι επαιζε χοροδιακα με δευτερες φωνες τσι πουτανας σου λεω γελουσαμε και φωναζαμε, και μας κοιτουσανε περιεργα. Απιθανα διασκεδαστικο. <br /><br />ΑΜΑ θες επαναλαμβανω αλλαζοντας τα κεφαλαια αμα ΘΕΣ πραγματικα ΔΕΝ σε πιανει τιποτα! ΟΚ μπορεις να μην διαβασεις το μειλ , αμα προλαβαινα σου εγραφα αλλες 13 σελιδες με το θεμα "σας χεζω ολους στις κογχες των ματιων γιατι με λενε Γιωργο (εμαθες κι εσυ το ονομα μου) και ειμαι καλα" ΑΛΛΑ δεν θα το κανω γιατι οπως ειπα και παραπανω γνωριζεις. Ελπιζω να το κανεις κιολα! Ελπιζω να γινομαι κατανοητος. Στα γραφω και γελαω μεθυσμενα. Δεν πειραζει ομως. Παν μετρον αριστρον λενε οι αρχαιοι (μουσια). Live fast die young λενε κατι αλλοι μαλακες. Εγω λεω Live passionate, die living. <br /><br /><br /><br />Σε αφηνω γιατι δεν θα τελειωσω ποτε. Κριμα που δεν εισαι εδω να κανουμε διαλογο, αντιλογο, μερικα κοκτειλ, μαργκαριτα φροζεν, παουερ γιογκα, ζαχαροπλαστικη, σεξ μεχρι το πρωι. Αμα βρεις τσατ θα κανουμε τουλαχιστον τα 2 πρωτα. <br /><br /><br /><br />Σε φιλω γλυκα. <br /><br />Γιωργος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-5380766653098376640?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-53476424980785514152008-05-20T12:49:00.000+03:002008-05-20T12:53:59.767+03:00Με επίσημο δελτίο τύπου που εξέδωσε η ΕΡΤ σήμερα, Δευτέρα 12-5, ανακοινώνει τη λήξη της συνεργασίας της με την εκπομπή Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και Θεματική Βραδιά. Αναλυτικά η ΕΡΤ αναφέρει:<br /><br /><br /><br />«Έπειτα από συνάντηση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ κ. Χρήστου Παναγόπουλου και του Γενικού Διευθυντή Τηλεόρασης, κ. Δημητρίου Γόντικα με τον δημοσιογράφο κ. Στέλιο Κούλογλου, ανακοινώθηκε στον κ. Κούλογλου ότι δεν θα συνεχιστούν στην επόμενη τηλεοπτική σεζόν οι εκπομπές ‘Θεματική Βραδιά’ και ‘Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα’. Η ΕΡΤ ευχαριστεί τον κ. Κούλογλου για τη συνεργασία του.»<br /><br /><br /><br /><br /><br />Στη συνάντηση ο κ. Παναγόπουλος είπε στον κ. Κούλογλου ότι η συνεργασία με την εκπομπή δε θα συνεχιστεί επειδή απλά... "δεν του αρέσει"...<br /><br /><br /><br />Το παρασκήνιο της ανακοίνωσης αυτής εξηγεί καλύτερα η επιστολή που προηγήθηκε και εστάλη από τον Στέλιο Κούλογλου προς το γενικό διευθυντή της ΕΡΤ:<br /><br /><br /><br /><br /><br />ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ- ΕΡΤ<br /><br /><br /><br />Kύριε Γόντικα,<br /><br /><br /><br />Εδώ και ένα μήνα περίπου μάταια προσπαθώ να εξασφαλίσω μια επιστολή από την ΕΡΤ, ώστε να βγάλω δημοσιογραφική βίζα για την Κίνα. Μόλις χθες με ειδοποιήσατε μέσω του κ. Αναστασόπουλου ότι η διοίκηση δεν θέλει να προβάλω εκπομπή για την Κίνα. Για το ντοκιμαντέρ «Από τον Μάο στους Ολυμπιακούς Αγώνες» έχουν γίνει ήδη όλες οι προετοιμασίες (εισιτήρια, διαμονή και εταιρεία παραγωγής στο Πεκίνο), έχει συλλεχθεί αρχειακό υλικό καθώς έχουν γίνει ήδη συνεντεύξεις, όπως με την βιογράφο του Μάο. Αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν «πολιτικοί λόγοι» για την άρνηση σας, θέλω να ελπίζω ότι πρόκειται για παρεξήγηση και σας ζητάω να με διευκολύνετε, γιατί χωρίς δημοσιογραφική βίζα η έρευνα στην Κίνα γίνεται δυσκολότερη.<br /><br /><br /><br />Εν τω μεταξύ από διάφορες πηγές μέσα στην ΕΡΤ μαθαίνω ότι η εταιρεία δεν θα ανανεώσει την συνεργασία μαζί μου για την ερχόμενη τηλεοπτική χρονιά. Αυτό μου προκαλεί έκπληξη καθώς είναι γενικώς αποδεκτό ότι και οι δύο εκπομπές που παρουσιάζω δεν υστερούν σε ποιότητα των υπόλοιπων του σταθμού. Από οικονομικής πλευράς είναι αποδοτικές λόγω των πολλών διαφημίσεων (έφτασα να έχω φέτος 16 λεπτά διαφημιστικά σποτ μέσα σε μια ώρα), ενώ και από πλευράς θεαματικότητας (5% Μέσος όρος το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και 4.1% η Θεματική Βραδιά, φέτος) ξεπερνούν κατά πολύ το μέσο όρο της ΕΤ-1.<br /><br /><br /><br />Ως αιτία για τη διακοπή της συνεργασίας αναφέρεται το περιεχόμενο των εκπομπών μου και ειδικότερα το γεγονός ότι προγραμμάτισα την προβολή της έρευνας για την γενιά των 700 ευρώ και την ακρίβεια, παρότι η διοίκηση μου ζήτησε να την ματαιώσω. Επειδή σε εκπομπές όπως αυτές που παρουσιάζω ο προγραμματισμός (ταξίδια, ντοκιμαντέρ κλπ) ξεκινάει από τον Ιούνιο θα ήθελα να με ενημερώσετε το συντομότερο δυνατόν αν θα συνεχισθεί ή όχι η συνεργασία μας.<br /><br /><br /><br />9-5-2008<br /><br />Μετά τιμής,<br /><br />Στέλιος Κούλογλου. <br /><br /><br />- Απλη αναφορα για οποιον δεν γνωριζει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5636869123649479461-5347642498078551415?l=ntetzevou.blogspot.com' alt='' /></div>ntetzevouhttp://www.blogger.com/profile/12946359707095186686noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5636869123649479461.post-61892258061428733952008-05-14T14:08:00.000+03:002008-05-14T15:02:38.263+03:00<span style="font-family:book antiqua,palatino;">Ειναι ενα τραγουδακι που δεν επιδεχεται σχολιασμο. Ενα απλο τραγουδακι. Ενα μοναδικο τραγουδακι. Ενα τραγουδι φτιαγμενο για μας τα τζοβενα τα ωραια τα πολοπομ! Δεν θελω να το παιξω σοβαρος. Ειναι υπεροχο τραγουδι , δυσκολο τραγουδι, αλλα δεν με ριχνει. Με κανει να νιωθω καλα! Ετσι ενα μικρο αφιερωματακι �