Εκει που ολα μπαινανε σε μια σειρα ηρθε τοσος κοσμος τις προαλλες και μπλεχτηκανε αλλα χθες τα κανανε πουτανα και δεν μπορω να τους βγαλω και εξω. Δεν βοηθαει και κανεις. Ομως. Καλες οι αποφασεις αλλα θα ηθελα κι εγω να ηξερα τι αλλαξε στο καταστατικο της πολυκατοικιας..

I woke up this morning with the sun down, shining in!

Νοημα στην αρχικη ειδοποιηση μπαινοντας και δεν αδικω και αυτον που πατησε το κουμπακι και λιγο πορνο για το φιλοθεαμον κοινο, ταυτοχρονα. What a fine day to exit.

Και τι δεν θα εδινα για να βγω απο την πορτα με τις βαλιτσες στον ωμο, με νευρα κουρελια απο την ακαπνια και το ταξιδι καρφωμενος σε μια καρεκλα, και να σε δω, ντυμενη στα μαυρα, με εκεινο το σακακι το καμπαρντινε, και τα χερια σταυρωμενα χαμηλα στις παλαμες, κι οταν με συναντησει το βλεμμα σου να σκασει εκεινο το τεραστιο, το θεορατο χαμογελο, και να πεσει εκεινη η αγκαλια που συνθλιβει πετρες, και εκεινο το βλεμμα που δεν πιστευει αυτο που βλεπει και τρεμοπαιζουν τα ματια, και να μου κερασεις τσιγαρο.. Και να μου πιανεις το χερι, σκατορομαντικια, και ουφ, λιγος χρονος, αλλα να... Μετα απο λιγα λεπτα τιποτα δεν θα εχει σημασια.

Πως αραγε θα ηταν αν ηταν λιγο αλλιως. ή πολυ. Ποσο πολυ σε σκεφτομαι για να μην καταλαβαινω ποσο πολυ ειναι αυτοι οι +-6 μηνες που εχω να σε δω. Ποσο πολυ λιγο πολυ σε εμαθα σε τοσο πολυ λιγο πολυ που σε εζησα..

Καταγραφη της πραγματικοτητας

Ψαξοκουλτουριαρικος τιτλος, το γνωριζω αυτο. Ο Κυριος Malax και ο κυριος Sakui ειναι δυο μαλλον ευφυεστατοι κυριοι και παρεπιπτοντως και αρτιστες των κομιξ. Δημοσιευονται στο περιοδικο drive στην ελλαδα (δεν διαβαζω περιοδικα αυτοκινητων). Τυχαια επεσε στα χερια μου. ΑΛΛΑ, ΑΛΛΑ ΛΕΩ! Εδω εχουμε την απολυτη καταγραφη της πραγματικοτητας! ΚΑΙ ΟΧΙ! ΔΕΝ ΜΕΤΑΝΙΩΝΩ!

Βαρεθηκα τα κλισε, τα ρευματα, τα στυλ, τις ταμπελες, βαρεθηκα την βαρεμαρα,το "δεν ξερω, οπου θες εσυ", το μπουκωμενο μου ρουθουνι το αριστερο, το δεξι παλευεται ακομα. ΑΓΚΡΡΡΡΡΡΡ. Θελω μαστιγια γαμωτο και ενταση. ΜΠΙΖΖΖΖΖ!


Οικογενειακό τραπέζι, καλό κρασί, κουβέντες του αέρα, θείος Μιχάλης:
“Βλέπεις τον μαύρο, θα σου πουλήσει το CD του θα πάει στην ευχή της Παναγίας, ούτε θα πειράξει κανέναν ούτε τίποτα. Ενώ βλέπεις αυτούς τους Αλβανούς και τους Ρουμάνους, όλοι τους κάτι φάτσες, ρε παιδί μου… να τους φοβάσαι. Γι’αυτό σου λέω.. Να τους πιάσει το κράτος και να τους πει: “Έλα εδώ κύριε! Τι δουλειά έχεις εδώ; Τίποτα; Ε,τράβα πίσω στην χώρα σου τότε κι άσε μας ήσυχους!”
…Και η όλη αφήγηση να συνοδεύεται από συγκαταβατικά νεύματα μανάδων και θειάδων, οι οποίες διανθίζουν το λογύδριο του θείου Μιχάλη με υπενθυμίσεις του στυλ:
“Τι νομίζεις και τις Ουρανίας απέναντι αλβανοί δεν της την βουτήξανε την τσάντα στην μέση του δρόμου;” Ωραία, αφού βρήκαμε ποιος φταίει για ΟΛΑ, να φάμε το γλυκό τώρα;
Το παραπάνω είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πως οι άνθρωποι επιλέγουν σίγουρες απόψεις, με τις οποίες θα συμφωνήσει η πλειοψηφία και αποφεύγουν να σκεφτούνε λίγο πιο σφαιρικά, γιατί δεν έχουν όρεξη να ξυπνήσουν τον διαβολικό άγγελο της αμφισβήτησης που κοιμάται βαθιά στο κεφάλι τους. “Παν μέτρον άριστον”, που να τρέχεις τώρα…

Κωστακης Αναν.


Ισως καταληξω να μ'αρεσει να ξεσκατωνω παππουδες, κατακοιτους και λαγνους. ρε βαρεθηκα ΡΕ. Βαριεστημενη σαπια μερα, αρρωστος και 25. Οταν παει παρα ενα ξυπνηστε με.

Μια χαρα ειμαι, και γκρινιαρης οπως παντα. Φιλακια στα δοντια και χαμΟγελα :))

"Απορώ πως μας συγκρίνουν σαν κράτος με την Ζιμπαμπουέ. Δείξτε μου έναν που δεν έχει νερό να πιεί. Εδώ έχουμε νερό για όλους και πολλες φορες και τσαμπα."
Κωνσταντίνος Καραμανλής

Τιτλος εικονας: "Παρτα μαλακα... ΕΛΛΗΝΑ(ρα)."

Τωρα στις εκλογες θα γελασει και το παρδαλό κατσίκι.

Ακουω ανθρωπους ολη μερα να σχολιαζουν ανθρωπους και καταστασεις, που ποτε δεν θα μπορουσαν να μπουν στην θεση του αλλου, ή να εχουν ζησει τετοια πραγματα. Κι ομως αυτο το "αμα ημουν εγω στην θεση του ΘΑ" το εχουν στην ακρη της γλωσσας τους. Πολιτικοποιημενοι κ παντα με μια τοποθετηση. Και το "ΘΑ" χρησιμοποιουνε ασυστολα, και φυτρωνουν εκει που δεν τους σπερνουν. Πως ο Γιαννης Παπαθανασιου ενω εχει τελειωσει Ηλεκτρολογος-Μηχανολογος ειναι υπουργος οικονομιας, ετσι ακριβως. Αυτη η αλαφροτητα της σιγουριας της γνωμης, χωρις την γνωση με εκνευριζει πολυ.

"Για παράδειγμα, μπορεί να διαβάζεις και να μιλάς για ακρότητες και παραβιάσεις δικαιωμάτων με τις ώρες, απ' τη στιγμή όπως που θα δεις μια φωτογραφία όπου διάφοροι τύποι παίζουν ποδόσφαιρο χρησιμοποιώντας για μπάλα το κομένο κεφάλι ενός άλλου τύπου (και ακόμα κι αν ο υπότιτλος γράφει: τελικό σκορ 3-1), το σοκ θα είναι αρκετό ώστε να μη φας το μεσημέρι και να συνειδητοποιήσεις τι μαλακίες έλεγες όλον αυτό τον καιρό. Το βασικό πρόβλημα ήταν πάντα ίδιο. Αφού δεν έφτασε μέχρι τον δικό μας κώλο, λέμε και ένα ανεκδοτάκι με καπότες για να γελάσουμε." σχολιαζει μαλλον ευστοχα ο Αναν.

Επισης ενα ερωτηματικο εχω που με βασανιζει. Νιωθεις καποια πολυ εντονα συναισθηματα για μια γυναικα. ΟΚ; ΟΚ. Το ξερει οτι τα νιωθεις. ΟΚ; ΟΚ. Νιωθει κι αυτη αναλογα συναισθηματα. ΟΚ; ΟΚ. Γιατι οταν της λες οτι "εισαι η πιο ωραια γυναικα του κοσμου", "εισαι τα παντα για μενα", "οταν με κοιτας στα ματια σταματαει η καρδια μου" και αλλες αναλογες σχετικες υπερβολες, υπαρχουν φορες που χαζογελανε; οχι παντα, δεν ειναι ολες οι ωρες ιδιες. Ομως..

Ειναι θεμα, γιατι εκεινη την ωρα που ο αλλος το λεει, το πιστευει, οσο υπερβολικο κι αν ειναι. Το πιστευει ομως εκεινη την ωρα. Ακομα και το τελειως ντεκαυλε "θα σ'αγαπω για παντα" εκεινη την ωρα το εννοει. Γιατι να χαζογελασεις κοπελα μου; Πιστεψε το τωρα που το πιστευει κι ο αλλος. Μην ακουγεται περιεργο. "Αυτη τη συγκεκριμενη στιγμη που μιλαμε στα ματια μου εισαι η πιο ωραια γυναικα του κοσμου, σημαινεις τα παντα για μενα και θα σ'αγαπαω μεχρι το 2012 που θα καταστραφει ο κοσμος." Δεν ξερω γιατι οι γυναικες τα θελουν ολα τοσο αναλυτικα. Τα λογια δεν παιζουν ρολο. Το πιστευω ακραδαντα. Αλλα για λιγες στιγμες αστα να παιξουν αυτο το μικρο ρολακι που θελει ο αλλος να τους δωσει.